IV SA/Wr 553/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich do czasu zakończenia śledztwa postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Uzasadnienie: Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] nr [...] o zawieszeniu postępowania. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej A. K. w dniu 26 września 2008r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia. W dniu 23 października 2008r. pełnomocnik skarżącej nadał w urzędzie pocztowym skargę na powyższe postanowienie na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Następnie przy piśmie z dnia 4 listopada 2008r. w wykonaniu zarządzenia z dnia 31 października 2008r. Sąd ten przekazał skargę według właściwości Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Powyższe pismo zostało nadane na adres organu, w urzędzie pocztowym w dniu 5 listopada 2008r. Skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi tej sprawy organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jako sądu właściwego do rozpatrzenia tej skargi zgodnie z §1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003r.- w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U. Nr 72, poz.653). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej w dniu 26 września 2008r. Postanowienie to zawierało pouczenie o terminie i sposobie jego zaskarżenia. Tymczasem skarga na powyższe postanowienie została nadana w urzędzie pocztowym przez pełnomocnika skarżącej w dniu 23 października 2008r. ale na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ( data wpływu 31 października 2008r). Sąd ten, w wyniku wykonania zarządzenia z dnia 31 października 2008r., pismem z dnia 4 listopada 2008r. a zatem już po upływie terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 §1 p.p.s.a., przekazał powyższą skargę właściwemu organowi, za pośrednictwem którego w myśl art. 54 §1 p.p.s.a. należało wnieść skargę do sądu. Termin ten upłynął bowiem w dniu 27 października 2008r. W tej sytuacji skargę należy uznać za spóźnioną . Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Dniem wniesienia skargi na ostateczne rozstrzygnięcie organu administracji publicznej jest dzień jej złożenia w organie, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi lub nadania w urzędzie pocztowym. Skoro zatem skarga została złożona z pominięciem trybu określonego w art. 54 §1 p.p.s.a., następnie w wyniku działania Sądu przekazana organowi, jednakże po upływie terminu do jej wniesienia, podlegała ona odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.