III SA/Lu 935/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na działania pracowników Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Oddziału Regionalnego w L. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z 9 lipca 2020 r. Inne (ARiMR, organ) utrzymał w mocy zaskarżoną przez M. D. (skarżący, strona) decyzję nr [...] z 28 kwietnia 2020 r. w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) na rok 2019 wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w C.. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 28 sierpnia 2020 r. złożył skarżący. Przedmiotowa skarga podlegała rozpatrzeniu przez Sąd, który oddalił ją wyrokiem z 22 grudnia 2020 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 769/20. Skarżący w dniu 25 sierpnia 2020 r. skierował do ARiMR skargę na pracownika wydającego decyzję nr [...] i pracownika z Biura Kontroli na Miejscu. Przedmiotem skargi jest nienależyte wykonanie czynności przez pracowników ARiMR. Pismem z dnia 7 października 2020 r. organ przekazał przedmiotową skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, ponieważ w ocenie organu obejmuje ona również zarzuty dotyczące decyzji z dnia 9 lipca 2020 r. i winna zostać rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. W ocenie sądu skarga niniejsza jest w istocie skargą na nienależyte wykonywanie zadań przez pracowników ARiMR w trakcie postępowania zakończonego wydaniem decyzji ostatecznej z dnia 9 lipca 2020 r. i należy do niej zastosować przepisy Działu VII zatytułowanym "Skargi i wnioski" k.p.a. Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że skarga wniesiona w trybie art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi te są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Postępowanie to nie przewiduje trybu odwoławczego. Zgodnie z art. 229 pkt 7 k.p.a, jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności innego organu administracji rządowej, organu przedsiębiorstwa państwowego lub innej państwowej jednostki organizacyjnej jest organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór. W ocenie sądu organ niezasadnie przekazał przedmiotową skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, bowiem sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrzenia skargi dotyczącej wykonywania zadań przez pracowników ARiMR. Zatem obowiązkiem organu było rozpoznanie przedmiotowej skargi zgodnie z przepisami Działu VIII k.p.a. Przedmiotowa skarga nie mieści się w przywołanym katalogu czynności i aktów poddawanych kontroli sądowej z art. 3 § 2 p.p.s.a. i z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.