I C 1015/21

<p>Sygn. akt:I C 1015/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 23 grudnia 2025 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Tadeusz Trojanowski</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2025 roku w Gliwicach</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. S.</span>, <span class="anon-block">D. S.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  umarza postępowanie w ograniczonej części żądania pozwu;</p> <p>2.  w pozostałym zakresie powództwo oddala;</p> <p>3.  zasądza od powoda na rzecz pozwanej <span class="anon-block">D. S.</span> kwotę 5.417 (pięć tysięcy czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia prawomocności wyroku;</p> <p>4.  zasądza od powoda na rzecz pozwanego <span class="anon-block">T. S.</span> kwotę 5.417 (pięć tysięcy czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia prawomocności wyroku;</p> <p>5.  poleca zwrócić powodowi kwotę 5.379 ( pięć tysięcy trzysta siedemdziesiąt dziewięć) złotych tytułem zwrotu części opłaty od pozwu.</p> <p>SSO Tadeusz Trojanowski</p> <p>Sygn. akt I C1015/21</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>wyroku z dnia 23 grudnia 2025 roku</p> <p>Powód <span class="anon-block"> Bank (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span> wniósł ostatecznie (k. 312, 329, 338) o zasądzenie in solidum na swoją rzecz odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od kwoty 700.249,90 PLN od dnia 20 listopada 2021 roku (k. 309) do dnia 1 kwietnia 2025 roku -</p> <p>tytułem zwrotu odsetek od wypłaconego kapitału.</p> <p>Pozwani <span class="anon-block">T. S.</span> i <span class="anon-block">D. S.</span> wnosili o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu (k. 336). W uzasadnieniu wskazali, że skoro roszczenie główne było bezzasadne już w chwili wniesienia pozwu, to również roszczenie o odsetki ustawowe za opóźnienie nie może zostać uwzględnione. Nadto wskazali, że w realiach sprawy powód przez cały okres objęty żądaniem odsetkowym dysponował środkami pieniężnymi, od których naliczenia odsetek się domagał, co wyklucza możliwość uznania, że doszło do opóźnienia w spełnieniu świadczenia po stronie pozwanych.</p> <p>Sąd ustalił.</p> <p>W dniu 21 sierpnia 2008 r. pomiędzy pozwanymi a poprzednikiem prawnym powoda została zawarła umowa kredytu nr <span class="anon-block"> (...)</span>. Bank zobowiązał się oddać do dyspozycji kredytobiorców kwotę 721.214,66 zł. Kredyt był indeksowany do waluty obcej CHF i został wypłacony w 6 transzach. Każdorazowo wypłata następowała w złotych polskich na rachunek wskazany przez powodów. Łącznie bank wypłacił na rzecz powodów kwotę 840.250 zł, stanowiącą sumę wszystkich uruchomionych transz kredytu. W okresie obowiązywania umowy powodowie dokonywali spłaty rat kredytu w sposób systematyczny. Początkowo spłaty następowały w złotych polskich, natomiast w późniejszym okresie – w walucie CHF. Do dnia 16 kwietnia 2019 r. powodowie wpłacili na rzecz banku 338.435,38 zł, natomiast w 2021 roku spłacili resztę kredytu tj. 196.000 CHF (tj. 822.710 zł, k. 147-151).</p> <p>W dniu 17 lipca 2018 r. pozwani wnieśli do Sądu Okręgowego w Gdańsku pozew przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> o ustalenie nieważności umowy kredytu z roszczeniem ewentualnym o zapłatę (<em> <!-- -->wyciąg z pozwu k. 64).</em> </p> <p>Wyrokiem z dnia 10 marca 2025 r., wydanym w sprawie o sygn. I ACa 1857/24, Sąd Apelacyjny w Gdańsku, rozpoznając apelację <span class="anon-block">T. S.</span> i <span class="anon-block">D. S.</span> od wyroku częściowego Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt XV C 857/18, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> na rzecz powodów kwotę 338.435,38 zł oraz kwotę 240.278,45 CHF, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 czerwca 2021 r. do dnia zapłaty.</p> <p>Jednocześnie Sąd Apelacyjny umorzył postępowanie w pozostałym zakresie, a także rozstrzygnął o kosztach postępowania, zasądzając od Banku na rzecz kredytobiorców koszty procesu (k. 226).</p> <p>Bank wypłacił pozwanym kwoty wymienione w wyroku z 10 marca 2025 r. w następujący sposób: w dniu 25 marca 2025 r. w kwocie 237.224,87 PLN oraz w dniu 27 marca 2025 r. w kwocie 168.422,21 CHF na rachunek pozwanej <span class="anon-block">D. S.</span> (k.297, 298), w dniu 25 marca 2025 r. w kwocie 237.224,87 PLN oraz w dniu 31 marca 2025 r. w kwocie 168.397,19 CHF na rachunek pozwanego <span class="anon-block">T. S.</span> (k.299, 300).</p> <p>W dniu 1 kwietnia 2025 r. pozwani spełnili świadczenie wobec banku dokonując przelewu kwoty 350.124,99 zł z rachunku <span class="anon-block">T. S.</span> (k.301) oraz kwoty 350.124,99 zł z rachunku <span class="anon-block">D. S.</span> (k.301).</p> <p>Opisany stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o powołane wyżej dowody w postaci dokumentów, które podlegały zaliczeniu w poczet materiału dowodowego na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 243(2))">art. 243^{<!-- -->2} k.p.c.</a> Prawdziwość oraz autentyczność dokumentów nie została zakwestionowana przez żadną ze stron. Sąd ocenił zgromadzone dowody jako wiarygodne i spójne. Dokumenty urzędowe i prywatne nie były kwestionowane przez strony i nie budziły wątpliwości co do autentyczności ani treści. Zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na pełne i jednoznaczne odtworzenie przebiegu stosunku prawnego stron, losów umowy kredytu, przebiegu wcześniejszych postępowań oraz aktualnych roszczeń banku. Brak było potrzeby przeprowadzania dalszych dowodów.</p> <p>Sąd zważył.</p> <p>Powództwo – zarówno w części pierwotnie dochodzonej, jak i w części podtrzymanej po ograniczeniu żądania i jego modyfikacji– nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępnie należy jednak wskazać, że cofnięcie powództwa przez stronę powodową w zakresie należności głównej skutkowało – stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 k.p.c.</a> – umorzeniem postępowania w tej części jak również zwrotem uiszczonej opłaty od pozwu, dlatego Sąd polecił zwrócić powodowi kwotę 5.379 zł o czym wyrzekł w pkt 5. wyroku.</p> <p>Przedmiotem dalszego rozpoznania pozostało wyłącznie żądanie odsetek ustawowych od kwoty 700.249,90 zł oraz kwestia rozliczenia kosztów procesu. Powód dochodził odsetek od kwoty, która – w jego ocenie – stanowić miała zwrot kapitału otrzymanego niegdyś przez pozwanych w ramach nieważnej umowy kredytu.</p> <p>Na ocenę zasadności roszczenia powoda miało wpływ prawomocne orzeczenie w sprawie o sygn. akt I ACa 1857/24, które ma moc wiążącą (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a>) i stanowi prejudykat w niniejszym postępowaniu.</p> <p>Dopiero z chwilą wydania prawomocnego wyroku przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku, tj. w dniu 10 marca 2025 r., stało się pewne, że umowa kredytu łącząca strony jest nieważna, a tym samym dopiero od tego momentu możliwe było formułowanie wzajemnych roszczeń restytucyjnych. Wcześniejsze czynności banku zmierzające do postawienia roszczenia w stan wymagalności były bezprzedmiotowe.</p> <p>Skoro przed tą datą nie istniało wymagalne roszczenie restytucyjne powoda, nie sposób przyjąć, aby w tym okresie mogło dojść do opóźnienia po stronie pozwanych w spełnieniu świadczenia pieniężnego.</p> <p>W konsekwencji roszczenie o odsetki ustawowe za opóźnienie nigdy nie powstało.</p> <p>Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> mając na uwadze uchwałę SN z 10.07.2015 r., III CZP 29/15.W razie współuczestnictwa formalnego do niezbędnych kosztów procesu poniesionych przez pełnomocnika będącego adwokatem zalicza się wynagrodzenie ustalone odrębnie w stosunku do każdego współuczestnika. Sąd powinien jednak obniżyć to wynagrodzenie, jeżeli przemawia za tym nakład pracy pełnomocnika, podjęte przez niego czynności oraz charakter sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 k.p.c.</a>). W przedostatnim akapicie uzasadnienia uchwały SN wyczerpująco naświetlił przesłanki i zakres możliwego obniżenia wynagrodzenia pełnomocnika. W realiach niniejszej sprawy pozwani byli stronami nieważnej umowy kredytowej, ich sytuacja prawna była identyczna i stanowiska wyrażane w pismach procesowych były tożsame. W tej sytuacji wynagrodzenie należne wg norm przepisanych pełnomocnikom obniżono o połowę, co skutkuje faktycznie przyznaniem pozwanym zwrotu kosztów udziału jednego pełnomocnika.</p> <p>SSO Tadeusz Trojanowski</p> </div>