IV SA/Wr 390/10

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku radcy prawnego M.G. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w sprawie przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać radcy prawnemu M.G. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 26 października 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał R. M. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. G. W dniu 2 grudnia 2010 r. do Sądu wpłynęła sporządzona przez wyznaczonego pełnomocnika procesowego opinia prawna w przedmiocie odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 5 października 2010 r. oddalającego skargę R. M. na oznaczoną w sentencji decyzję. W jej treści sformułowany został wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz zawarte oświadczenie, że wynagrodzenie to nie zostało uiszczone w całości ani w części przez skarżącego. Jednocześnie pełnomocnik przesłał kserokopię potwierdzenia nadania na adres R. M. listu poleconego. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), dalej: Rozporządzenie. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b Rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (podkreślenie referendarza sądowego) - 50 % stawki określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w sprawie wynosi 240,00 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit c Rozporządzenia). W niniejszej sprawie, wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi zatem 75 % stawki minimalnej, tj. 180 zł (75% z 240 zł). Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stawka podatku od towarów i usług wynosi 22% (art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Podatek ten wynosi zatem w sprawie 39,60 zł (180 x 22 %). Reasumując, przyznaje się ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście 60/100). Na podaną kwotę składają się: wynagrodzenie - 180 zł oraz podatek od towarów i usług – 39,60 zł. Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy orzekł jak w sentencji.