II SA/Bd 966/08
Административные суды2008-12-29
Номер дела
II SA/Bd 966/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Дата решения
2008-12-29
Тип
Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Судьи
Grażyna Malinowska-Wasik
Резолютивная часть
Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Prorektora do Spraw Studenckich Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] września 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wznowienie studiów postanawia odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] października 2008 r. A.B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Prorektora do Spraw Studenckich Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] września 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wznowienie studiów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego
od odbioru przez stronę skarżącą decyzji II instancji.
Natomiast zgodnie z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się
za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (o czym skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ). Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Prorektora do Spraw Studenckich Uniwersytetu [...] w [...] można traktować jako spełniającą powyższe warunki.
Zaskarżona decyzja została doręczona A.B. w dniu [...] września 2008 r. Termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał zatem dla niego z dniem [...] października 2008 r. Skarżąca wniosła skargę wprawdzie [...] października 2008 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 5), jednak została ona wniesiona bezpośrednio do Sądu, nie zaś, za pośrednictwem Prorektora do Spraw Studenckich Uniwersytetu [...] w [...]. W związku z tym Sąd w dniu [...] października 2008 r. przekazał skargę do wyżej wskazanego organu i w rezultacie skarga wpłynęła do Wojewody [...] w dniu [...] października 2008 r., zatem z uchybieniem terminu.
Wskazać należy, iż kwestionowana decyzja zawierała co prawda pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego w postaci złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia, pouczenie to nie zawierało jednak informacji, iż skarga wniesiona powinna być za pośrednictwem organu, który to rozstrzygniecie wydał. Okoliczność ta nie może jednak wpłynąć na treść rozstrzygnięcia Sądu, który biorąc pod uwagę wadliwość skargi ma obowiązek orzec o jej odrzuceniu.
Aby jednak zachować uprawnienia do wniesienia środka odwoławczego stronie, przewidziano możliwość złożenia przez nią do Sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w trybie art. 87 p.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym artykułem pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Wniosek złożyć należy za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. (art. 87 § 4).
W związku z przekroczeniem ustawowego terminu do wniesienia skargi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.