II SAB/Sz 88/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie nieprawnego pobierania opłat w dni świąteczne w strefie płatnego parkowania postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE Dnia 5 sierpnia 2008 r. W. P. skierował pismo do Wójta Gminy M. wskazując na bezprawne pobieranie opłat w dni świąteczne w strefie płatnego parkowania przez działającego w imieniu zarządcy drogi publicznej partnera prywatnego – K. S. Odpowiadając na powyższe pismo Wójt poinformował W. P., iż parking przy ul. G. w M. nie jest objęty strefą płatnego parkowania, bowiem ww. parking jest parkingiem prywatnym. W dniu 18 grudnia 2008 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem organu, skarga W. P. na bezczynność Wójta Gminy M. W uzasadnieniu skarżący wniósł o zobowiązanie Wójta do załatwienia sprawy w formie przewidzianej w Kodeksie postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji. W odpowiedzi na skargę organ, wniósł o jej odrzucenie jako nie podlegającej właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwaną dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy). W świetle powyższego przepisu skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa [por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SAB/Wa 2/07, LEX nr 337771] i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu. W niniejszej sprawie skarga została złożona na bezczynność Wójta Gminy M. polegającą na zaniechaniu przez ten organ wydania decyzji w sprawie nieprawnego pobierania opłat w dni świąteczne w strefie płatnego parkowania. Należy zauważyć, że zawarte w art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stwierdzenie, iż załatwienie sprawy następuje w drodze decyzji odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej formie prawnej. Wydając decyzję administracyjną organ musi dysponować wyraźną podstawą prawną, upoważniającą do działania w drodze decyzji. W ocenie Sądu rozpatrzenie pisma skarżącego z dnia 4 sierpnia 2008 r. nie mogło zakończyć się wydaniem przez organ decyzji administracyjnej, ani postanowienia, czy też podjęciem innego aktu lub czynności, których legalność podlegałaby kontroli sądu administracyjnego, bowiem żaden przepis prawa nie obliguje Wójta Gminy M. do załatwienia sprawy w którejś z wymienionych form. Tak więc żądanie skarżącego podjęcia oczekiwanych przez skarżącego działań przez Wójta Gminy M. nie wszczęło postępowania, które mogłoby zakończyć się podjęciem czynności podlegającej kognicji sądu administracyjnego. W sytuacji, gdy strona składając skargę na bezczynność, nie ma podstaw prawnych żądania od organu podjęcia określonych działań, uznać należy, że skarga taka jest niedopuszczalna. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznając skargę W. P. za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.