I SA/Gd 850/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE L. K. wnioskiem z dnia 13 września 2010 r. zwrócił się o zwolnienie od wpisu od skargi określonego w kwocie 100 zł. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF skarżący uzupełnił w dniu 15 października 2010 r. (data stempla pocztowego). Rozszerzył przy tym swoje żądanie wskazując, że wnosi o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 27 października 2010 r., ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną, na utrzymaniu małżonków pozostaje dwoje małoletnich dzieci, źródłem dochodów rodziny są uzyskiwane przez każdego z małżonków wynagrodzenia za pracę w łącznej średniej wysokości 1.937,44 zł netto miesięcznie (dowód: zaświadczenia z dnia 17 i 22 listopada 2010 r. o zatrudnieniu i zarobkach), poza nieruchomością rolną o powierzchni 2,17 ha, którą wydzierżawiają (dowód: kopia aneksu do umowy dzierżawy zawartej w dniu 1 stycznia 2008 r.) i która podlega zajęciu komorniczemu, małżonkowie nie posiadają innego majątku, w tym przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro i oszczędności (dowód: wyciąg z rachunku bankowego wnioskodawcy sporządzony za okres od 20 sierpnia do 19 listopada 2010 r.), wnioskodawca korzysta z pomocy społecznej przyznanej mu w formie opłacania posiłków dla dzieci w szkole oraz zasiłku celowego na zakup żywności (dowód: decyzje burmistrza z dnia 29 września i 26 października 2010 r.). Z przedstawionych nakazów zapłaty, wezwań do zapłaty, postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionych w latach 2003-2009 wynika, że małżonkowie posiadają zobowiązania na kwotę ponad 600.000 zł, a względem ich majątku toczą się postępowania egzekucyjne (obwieszczenie o terminie opisu i oszacowania nieruchomości, pismo sądu rejonowego). Dokumentując wydatki związane z bieżącymi kosztami utrzymania nadesłał trzy faktury VAT za energię elektryczną za okres od 21 lipca do 29 września 2009 r., od 15 lutego do 29 marca 2010 r. i od 24 lipca do 25 września 2010 r. odpowiednio na kwoty 221,15 zł, 173,62 zł i 250,46 zł, co średnio miesięcznie daje kwotę 107,54 zł. Wnioskodawca przedłożył również orzeczenia z dnia 3 i 12 sierpnia 2010 r. o stopniu niepełnosprawności każdego z małżonków oraz zaświadczenie z naczelnika urzędu skarbowego z dnia 15 października 2010 r. o wysokości dochodów uzyskanych w 2009 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności uznano, że wnioskodawca wykazał, iż aktualnie nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Za takim stanowiskiem przemawiają miesięczne dochody czteroosobowej rodziny, które na jednego członka przypadają w wysokości 484,36 zł, konieczność korzystania z pomocy społecznej, brak majątku, którego składniki skarżący mógłby spieniężyć oraz brak oszczędności. Przy ocenie możliwości finansowych wnioskodawcy uwzględniono także wysokość zobowiązań małżonków oraz okoliczność prowadzonej względem ich majątku egzekucji. Z tych względów uznano, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.