I OZ 1187/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 850/14 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzeja Góraja w sprawie ze skargi Z. A. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podwyższenia dodatku służbowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 28 października 2014 r., II SA/Wa 850/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek Z. A. o wyłączenie sędziego Andrzeja Góraja od orzekania w sprawie ze skargi Z. A. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podwyższenia dodatku służbowego. W uzasadnieniu, Sąd I instancji wskazał, że we wniosku o wyłączenie Z. A. zwrócił uwagę na udział ww. sędziego w orzekaniu w innej - bardzo podobnej - sprawie skarżącego o sygn. akt II SA/Wa 1463/13, w której została sporządzona skarga kasacyjna, i której zarzuty obejmują błędy w postępowaniu sądowym. W dniu 27 października 2014 r. sędzia Andrzej Góraj złożył pisemne oświadczenie, że po jego stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wyłączające go od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Wa 850/14 oraz, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności w tej sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Oddalając wniosek Sąd pierwszej instancji wskazał, że sprawa II SA/Wa 1463/13 dotyczy skargi Z. A. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z [...] czerwca 2013 r., nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z [...] marca 2013 r., nr [...], którym podwyższono Z. A. dodatek służbowy na okres od 1 kwietnia 2013 r. do 30 czerwca 2013 r. Z kolei, postępowanie w sprawie II SA/Wa 850/14 dotyczy skargi Z. A. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z [...] marca 2014 r., nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z [...] czerwca 2012 r., nr [...], którym podwyższono Z. A. dodatek służbowy na okres od dnia 1 czerwca 2012 r. do 30 czerwca 2012 r. Przepis art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. oznacza, że sędzia podlega wyłączeniu z mocy ustawy od rozpoznania sprawy wszczętej na podstawie skargi na kolejną decyzję lub postanowienie, wydane w sprawie administracyjnej po wzruszeniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym wydanej poprzednio w tej sprawie decyzji lub postanowienia, ale także w sprawie ze skargi na decyzję lub postanowienie wydane w nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym, o ile zasiadał w składzie orzekającym o legalności decyzji lub postanowienia wydanych poprzednio lub wydanych w trybie zwykłym. Postępowanie w sprawie II SA/Wa 1463/13 nie jest tożsame z niniejszą sprawą, a to jest warunkiem zastosowania art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Przepis ten wskazuje na prowadzone wcześniej postępowanie w sprawie. Wymóg orzekania w sprawie dotyczącej skargi na decyzję lub postanowienie należy odnieść do orzekania w sprawie konkretnie oznaczonego i wydanego już aktu administracyjnego. Oznacza to, że kluczowe znaczenie dla zastosowania art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. ma przedmiot zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie brak jest elementu tożsamości przedmiotowej, ponieważ wymienione sprawy dotyczą przyznania dodatku służbowego, ale na różny okres. Sąd podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie nie można mówić o ponownym orzekaniu przez Sąd, czy orzekaniu przez Sąd w warunkach wznowienia postępowania, tak by zaistniała ewentualna możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy przez członków poprzednio orzekającego składu. Ponadto, z oświadczenia złożonego przez sędziego WSA w Warszawie Andrzeja Góraja w wynika, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Powyższe oświadczenie stanowiło podstawę do przyjęcia przez Sąd I instancji stanowiska, że w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały okoliczności uzasadniające wyłączenie ww. sędziego ze składu orzekającego w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 850/14 na podstawie art. 19 p.p.s.a. W zażaleniu, Z. A. zarzucił naruszenie art. 19 p.p.s.a. i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i wyłączenie sędziego Andrzeja Góraja od orzekania w sprawie, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podkreślił, że błędy sędziego w sprawie II SA/Wa 1463/13 – opisane szczegółowo we wniesionej w tym postępowaniu skardze kasacyjnej – trudno nazwać zwykłą omyłką. Zaznaczył, że sędziowie "co najmniej" nie dołożyli starań, aby rzetelnie rozpoznać jego sprawę i to rodzi wątpliwości co do ich bezstronności. Sędzia, który nie wykonuje należycie swoich obowiązków albo nie dysponuje dostateczną wiedzą, aby w sposób obiektywny i profesjonalny rozstrzygać spory, nie powinien być dopuszczony do decydowania o losach innych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw. Argumenty podnoszone przez skarżącego nie mogą prowadzić do uznania zasadności wniosku o wyłączenie sędziego. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku, to wyłącznie przyczyny na które wskazuje art. 18 i 19 p.p.s.a. Oznacza to, że nie będzie chodzić o jakąkolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza sąd od rozpoznawania jego sprawy, ale okoliczność spośród przewidzianych ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący nie wskazał Sądowi I instancji przyczyn wyłączenia określonych w art. 18 p.p.s.a. (a które Sąd jest obowiązany wziąć pod uwagę również z urzędu), a także nie wskazał okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Sam fakt orzekania przez sędziego w innej sprawie skarżącego i podjęcie niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia nie świadczy o braku bezstronności tego sędziego. Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jeżeli więc zdaniem skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny wadliwie prowadził postępowanie w sprawie II SA/Wa 1463/13 i wydał wyrok sprzeczny z prawem, to ma on do dyspozycji środek odwoławczy, jakim jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wynika z oświadczenia skarżącego – skorzystał on z takiej możliwości. Z kolei, brak bezstronności sędziego może wynikać z istnienia osobistych związków tego sędziego ze stronami sporu sądowego (w tym wypadku ze skarżącym), które wpływają na jego obiektywizm w sprawie. Niezadowolenie skarżącego, wynikające z faktu, że w sprawie orzeka sędzia, który wcześniej wydał wyrok niezgodny z oczekiwaniami skarżącego i w jego przekonaniu niezgodny z prawem – nie jest wykazaniem istnienia przyczyny wyłączenia opisanej w art. 19 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.