III Ca 729/18
Суды общей юрисдикции2018-12-31
Номер дела
III Ca 729/18
Дата решения
2018-12-31
Тип
DECISION
Судьи
Gabriela SobczykHenryk BrzyżkiewiczLeszek Dąbek (PRESIDING_JUDGE)
Правовое основание
Текст решения
<p>Sygn. akt III Ca 729/18</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 31 grudnia 2018 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">G.</span> III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="260"/>
<col width="456"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący – Sędzia:</p>
</td>
<td>
<p>SO Leszek Dąbek (spr.)</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Sędziowie:</p>
</td>
<td>
<p>SO Henryk Brzyżkiewicz</p>
<p>SO Gabriela Sobczyk</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant:</p>
</td>
<td>
<p>Magdalena Sutkowska</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r. w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">E. M.</span> i <span class="anon-block">S. M.</span>
</p>
<p>z udziałem Gminy <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie</p>
<p>na skutek apelacji uczestniczki postępowania</p>
<p>od postanowienia Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt I Ns 3382/14</p>
<p>postanawia:</p>
<p>1.
<strong>
<!-- -->zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że oddalić wniosek; </strong>
</p>
<p>2.
<strong>
<!-- -->zasądzić solidarnie od wnioskodawców na rzecz uczestniczki postępowania kwotę 2.000 zł (dwa tysiące złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. </strong>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->SSO Gabriela Sobczyk SSO Leszek Dąbek SSO Henryk Brzyżkiewicz </em>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt III Ca 729/18</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->Wnioskodawcy <span class="anon-block">E. M.</span> i <span class="anon-block">S. M.</span> </strong>żądali stwierdzenia, że z dniem 1 02 2009r. nabyli w drodze zasiedzenia własność nieruchomości o powierzchni 450m<sup>
<!-- -->2</sup>, wchodzącej w skład <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, obręb <span class="anon-block">Z.</span>, dla której Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span> prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>, zlokalizowaną przy granicy z <span class="anon-block">działką nr (...)</span>, wydzieloną przez ogrodzenie obejmujące <span class="anon-block">działkę nr (...)</span>, obręb <span class="anon-block">Z.</span>. Nadto wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Uczestniczka postępowania Gmina <span class="anon-block">G.</span>, </strong>wniosła o oddalenie wniosku.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">G.</span> </strong>w postanowieniu z 18 12 2017r. stwierdził, <br/>że <span class="anon-block">S. M.</span> c. <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">D.</span> oraz <span class="anon-block">E. M.</span> s. <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">C.</span> jako wieczyści użytkownicy nieruchomości położonej w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">działki nr (...)</span> dla której to w SR w <span class="anon-block">G.</span> prowadzona jest KW nr <span class="anon-block"> (...)</span> nabyli w ustawowej wspólności majątkowej prawo wieczystego użytkowania części działki Gminy <span class="anon-block">G.</span> położonej pomiędzy <span class="anon-block">ul. (...)</span> a <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> o nr 916, o powierzchni 324 m<sup>
<!-- -->2</sup>, zaznaczonej kolorem pomarańczowym na mapie załączonej do opinii biegłego geodety <span class="anon-block">M. W.</span> z dnia 16 grudnia 2016r., którą uczynił integralną częścią postanowienia przez zasiedzenie z dniem 28 maja 2010 r., oraz ustalił, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.</p>
<p>W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 172)">art. 172 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 176)">art. 176 k.c.</a>, po czym dokonał oceny ustalonego stanu faktycznego i w konkluzji uznał, iż na skutek przeoczenia nie uwzględnił, że do 2000 r. nieruchomość, której dotyczy sprawa, była oddana przez jej właściciela, Skarb Państwa, do odpłatnego korzystania poprzednikowi prawnemu wnioskodawców <span class="anon-block"> – (...) S.A.</span> Wskazał Sąd, że spółka ta nie mogła być więc samoistnym posiadaczem gruntu, a co za tym idzie nie mogło dojść do zasiedzenia nieruchomości.</p>
<p>O kosztach postępowania orzekł na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520)">art. 520 k.p.c.</a>
</p>
<p>Orzeczenie zaskarżyła <strong>
<!-- -->uczestniczka postępowania Gmina <span class="anon-block">G.</span>
</strong>, która wniosła o jego zmianę przez oddalenie wniosku w całości, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, oraz o zasądzenie kosztów postępowania przed Sądem II instancji, w przypadku gdy nie zostanie stwierdzone oczywiste naruszenie prawa przez Sąd I instancji.</p>
<p>Zarzucała, że przy ferowaniu postanowienia naruszono przepisy prawa materialnego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 172)">art. 172 k.c.</a>, i procesowego, a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321)">art. 321 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328)">art. 328 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>, co szczegółowo opisała i wyjaśniła w złożonej apelacji.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Wnioskodawcy <span class="anon-block">E. M.</span> i <span class="anon-block">S. M.</span> </strong>wnieśli o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego. Argumentowali, że orzeczenie jest prawidłowe, a apelacja bezzasadna.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Słusznie zarzuca apelacja, że Sąd pierwszej instancji wadliwie zakwalifikował wniosek, bowiem zgodnie z jednoznaczną treścią żądania wniosku wnioskodawcy</p>
<p>nie żądali stwierdzenia nabycia w drodze zasiedzenia prawa wieczystego użytkowania wskazanego we wniosku gruntu, lecz jego prawa własności, co jednak nie miało wpływu na sposób rozpoznania sprawy (sprawa została ostatecznie prawidłowo rozpoznana).</p>
<p>Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia nie były kwestionowane w apelacji.</p>
<p>W części dotyczą okoliczności bezspornych pomiędzy stronami, a w pozo-stałym zakresie mają podstawę w informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnie-niu zaskarżonego orzeczenia wiarygodnych źródłach dowodowych.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Z tych też względów Sąd odwoławczy z powyższą przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.</span>
</p>
<p>Zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia – nie korelująca z jego sentencją - ocena prawna ustalonego stanu faktycznego w swym zasadniczy zarysie jest prawidłowa Sąd odwoławczy ją podziela (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).</p>
<p>Z poczynionych ustaleń wynika, że co najmniej od 1962r. działa gruntu</p>
<p>o <span class="anon-block">numerze geodezyjnym (...)</span> stanowiła własność Skarbu Państwa i znajdowała się w zarządzie ówczesnego <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwa Budownictwa (...)</span>
</p>
<p>w <span class="anon-block">G.</span>.</p>
<p>W decyzji z dnia 21 02 1992r. Wojewoda <span class="anon-block">K.</span> stwierdził, że to Przedsiębiorstwo nabyło z mocy prawa z dniem 5 12 1990r. prawo wieczystego użytkowania tej działki gruntu wraz ze związanym z nim prawem własności wystawionego na nim budynku.</p>
<p>W umowie z dnia 912 1991r. Skarb Państwa oddał mienie wymienionego powyżej przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania <span class="anon-block"> (...) Spółkę Akcyjną</span>, a następnie w umowie z dnia 27 03 2000r. przeniósł na tę Spółkę własność zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która przejęła także wszelkie zobowiązania wynikające z działalności zlikwidowanego Przedsiębiorstwa.</p>
<p>W kolejnej umowie z dnia 13 07 2001r. wymieniona Spółka sprzedała <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> prawo wieczystego użytkowania działek gruntu o ówczesnych <span class="anon-block">numerach geodezyjnych (...)</span>.</p>
<p>Dnia 1 02 2002r. wnioskodawcy nabyli od tej Spółki prawo wieczystego użytkowania tych działek, z których działka gruntu o <span class="anon-block">numerze geodezyjnym (...)</span> (obecnie o numerze 635) graniczyła z działką gruntu o <span class="anon-block">numerze geodezyjnym (...)</span>.</p>
<p>Sporny grunt stanowi wydzieloną przez ogrodzenie część <span class="anon-block">działki o numerze (...)</span>, graniczy z działką gruntu o numerze 635 i co najmniej od 1962r. znajdował się</p>
<p>w posiadaniu poprzedników prawnych wnioskodawcy.</p>
<p>Jak słusznie wskazuje w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd Rejonowy działka gruntu o numerze 9/3 (obecnie o numerze 635) była oddana do 2000r. przez właściciela Skarb Państwa <strong>
<!-- -->do odpłatnego korzystania</strong> poprzednikowi prawnemu wnioskodawców <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span>.</p>
<p>Przedsiębiorstwo to nie władało zatem tą nieruchomością samoistnie,</p>
<p>co również należy odnieść do spornego gruntu, którym władało w przeświadczeniu,</p>
<p>że stanowi on część tej nieruchomości.</p>
<p>Abstrahując od tego, iż kolejni posiadacze władali tymi gruntami w ramach przynależnego im prawa wieczystego użytkowania, to najwcześniej dopiero od 27 03 2000r. - kiedy Skarb Państwa przeniósł na <span class="anon-block"> (...) Spółkę Akcyjną</span> własność zorganizowanej części przedsiębiorstwa - w świetle regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 172)">art. 172 k.c.</a> mógł teoretycznie powstać stan prowadzący do zasiedzenia własności spornego grunty.</p>
<p>Aby doprowadził on do nabycia przez wnioskodawców własności spornego gruntu – zgodnie z przywołana regulacją - musiał on istnieć co najmniej przez 20 lat (przy założeniu, że byli oni w dobrej wierze). tj. do 27 03 2020r.</p>
<p>Zatem do w chwili obecnej nie został zrealizowany przewidziany w tej regulacji stan prowadzący do nabycia przez wnioskodawców w drodze zasiedzenia własności spornego gruntu, a to czyniło wniosek bezzasadnym i powinno było prowadzić</p>
<p>do jego oddalenia.</p>
<p>Nie znajduje to prawidłowego odzwierciedlenia w sentencji zaskarżonego postanowienia, wobec czego apelacja jest uzasadniona, co w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> prowadziło do zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenia wniosku.</p>
<p>Reasumując zaskarżone postanowienie jest wadliwe i dlatego apelację jako uzasadnioną uwzględniono orzekając jak w sentencji w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 3;art. 520 § 3 zd. 1)">art. 520 § 3 zd. 1 k.p.c.</a> uznając, że wobec uwzględnienia apelacji należy się </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->od wnioskodawców zwrot poniesionych przez nią kosztów w postępowaniu odwoławczym. </strong>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->SSO Gabriela Sobczyk SSO Leszek Dąbek SSO Henryk Brzyżkiewicz </em>
</p>
</div>