I Ca 363/18

<p>Sygn. akt I Ca 363/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 31 grudnia 2018r.</p> <p>Sąd Okręgowy we Włocławku I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Mariusz Nazdrowicz</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2018 r. we Włocławku</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">D. W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego we Włocławku</p> <p>z dnia 19 kwietnia 2018 roku, sygn. akt I C 192/18 upr.</p> <p>1.  prostuje niedokładność w rubrum zaskarżonego wyroku odnośnie oznaczenia pozwanego w ten sposób, że w miejsce nazwiska: <span class="anon-block">(...)</span> wpisuje: <span class="anon-block">(...)</span>;</p> <p>2.  uchyla zaskarżony wyrok znosząc postępowanie od 19 kwietnia 2018 roku i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu we Włocławku pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.</p> <p>SSO Mariusz Nazdrowicz.</p> <p>Sygn. akt I Ca 363/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Apelacja skutkowała koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na nieważność postępowania.</p> <p>Nie ulega najmniejszej wątpliwiości, że powód w pozwie błędnie oznaczył stronę pozwaną, a błąd dotyczył jej nazwiska przy istnieniu innych kwantyfikatorów (prawidłowe imię i nr PESEL) indywidualizujących osobę pozwaną. W pełni trzeba zgodzić się ze spostrzeżeniem Sądu Rejonowego, że taka sytuacja nie powinna mieć miejsca w przypadku podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą o dominującej pozycji na rynku <br/>i reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika. Bardzo krytycznie należy również ocenić brak jakichkolwiek działań zmierzających do jej sanowania mimo wskazania w postanowieniu referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie z 27 grudnia 2017 roku sygn. akt VI Nc – e 2270918/17 wątpliwości odnośnie tożsamości strony pozwanej. Nie zmienia to jednak faktu, że – jak trafnie zauważył skarżący - jeżeli <br/>z zebranego materiału dowodowego wynika, że oznaczenie stron w pozwie zawiera niedokładności lub omyłkę Sąd wydając wyrok nie może tego powtórzyć, ale ma obowiązek wyjaśnienia wątpliwości w tym zakresie <br/>i wskazania stron zgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy (orzeczenie Sądu Najwyższego z 10 października 1961 roku 4 C 90/61 opubl. OSN C 1962/3/116,</p> <p>wyrok Sądu Najwyższego z 11 maja 2004 roku II CK 307/03 nie publ., LEX <br/>nr 1615984). Zaistnienia pomyłki potwierdzają nie tylko wspomniane kwantyfikatory, ale także czytelny podpis <span class="anon-block"> (...)</span> na protokole k. 22 <br/>i wskazany tam adres pozwanego, tożsamy z adresem <span class="anon-block">D. W.</span> <span class="anon-block">PESEL (...)</span> figurujący w systemie PESEL – SAD (<span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>).</p> <p>Dopuszczalne jest uściślenie oznaczenia strony przez Sąd II instancji w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 350)">art. 350 kpc</a> (wyrok Sądu Najwyższego z 18 czerwca 1998 roku II CKN 817/97 opubl. OSNC 1999/1/16). Oczywiście nie może ono sięgać tak daleko, by rodziły się wątpliwości co do tego, jakiej osoby w rzeczywistości dotyczy orzeczenie Sądu. Jednakże w świetle przywołanych okoliczności przypadek taki w niemniejszej sprawie nie zachodzi. Dlatego też Sąd odwoławczy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 350;art. 350 § 1;art. 350 § 3)">art. 350 § 1 i 3 kpc</a> orzekł jak w punkcie 1 wyroku.</p> <p>Skoro stroną pozwaną w rozpoznawanej sprawie jest <span class="anon-block">D. W.</span> to – na co także trafnie zwrócił uwagę apelujący - nie było podstaw do wydania wyroku zaocznego. Warunkiem takiego orzeczenia jest prawidłowe powiadomienie pozwanego o miejscu i terminie posiedzenia, a tym samym umożliwienie mu wzięcia w nim udziału. Doręczenie w sposób przewidziany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1)">art. 139 § 1 kpc</a> może być uznane za dokonane tylko wtedy, gdy przesyłka sądowa została wysłana pod aktualnym adresem oraz imieniem i nazwiskiem odbiorcy (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2017 roku III CZP 105/16 opubl. OSNC 2017/10/112). Jeżeli adresat został wadliwie oznaczony to <br/>o prawidłowym doręczeniu nie może być mowy. W konsekwencji zapadł wyrok po przeprowadzeniu jednej rozprawy w dniu 19 kwietnia 2018 roku, choć pozwany nie był o jej terminie powiadomiony i nie doręczono mu odpisu pozwu. Doszło tym samym do nieważności postępowania z uwagi na pozbawienie strony możności obrony swoich praw w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 379;art. 379 pkt. 5)">art. 379 pkt <br/>5 kpc</a>, co ma miejsce wówczas, gdy z powodu wadliwych czynności procesowych Sądu lub przeciwnika procesowego – będących skutkiem naruszenia określonych przepisów postępowania – strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu lub jego istotnej części, a skutki tych wadliwości nie zostały usunięte przed wydaniem orzeczenia (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 września 2018 roku II CSK 208/18 nie publ., LEX <br/>nr 2549473 i dalsze cytowane tam judykaty). Nieważność postępowania Sąd II instancji bierze pod uwagę z urzędu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 378;art. 378 § 1)">art. 378 § 1 kpc</a>).</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy we Włocławku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 2)">art. 386 § 2 kpc</a> uchylił zaskarżony wyrok znosząc postępowanie od 19 kwietnia 2018 roku tj. dnia odbycia jedynej rozprawy i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu we Włocławku.</p> <p>Zbędna jest w tych warunkach analiza prawidłowości podniesionych zarzutów apelacyjnych.</p> <p>O kosztach procesu za drugą instancję orzeczono w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 2)">art. 108 § 2 kpc</a>.</p> <p>SSO Mariusz Nazdrowicz.</p> </div>