II SA/Łd 526/15

SENTENCJA Dnia 30 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku I. B. o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi I. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. A. P. UZASADNIENIE I. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej typu Vestas V100-2MW o mocy do 2000 kW, oznaczonej w projekcie jako EW8 R. wraz z drogą dojazdową, placem manewrowym oraz zjazdem z drogi gminnej, położonych w miejscowości R., gmina W. Pismem z dnia 1 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gminy i Miasta W. nr [...], znak: [...] z dnia [...]r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację spornej inwestycji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że rozstrzygnięcie sprawy środowiskowej leży u podstaw decyzji o pozwoleniu na budowę, a więc uchylenie decyzji środowiskowej będzie także podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji. Następnie w uzupełnieniu powyższego wniosku skarżąca przedstawiła postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta W. z [...]r., którym wznowiono postępowanie środowiskowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Pamiętać także należy, że prowadząc postępowanie sąd musi mieć na względzie celowość, sprawiedliwość oraz ekonomikę procesową. Powyższe obowiązuje również przy rozstrzyganiu wniosku o zawieszenie postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z dnia 16 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 683/14, Lex nr 1493032 oraz z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 1696/14, Lex nr 1495236). Dla zawieszenia postępowania sądowego wymagane jest istnienie bezpośredniej zależności pomiędzy prowadzonym postępowaniem a wynikiem innego, jeszcze niezakończonego postępowania. Natomiast pośredni wpływ nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania na tej podstawie. Z kolei celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Kwestią priorytetową jest bowiem konieczność rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Nawet w przypadku złożenia wniosku o zbadanie zgodności przepisu z Konstytucją sąd ma obowiązek ustalić celowość ewentualnego zawieszenia postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2010 r. sygn. akt II FZ 569/09, Wspólnota 2010, nr 19, s. 43). Zatem sytuacja z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dotyczy okoliczności, w której występuje zagadnienie prejudycjalne pozostające w bezpośrednim związku z rozpoznawaną sprawą, a sąd nie jest władny samodzielnie tego zagadnienia rozstrzygnąć (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 września 2012 r. sygn. akt II FZ 822/12 oraz z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt II FZ 788/13 - CBOSA). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi do sądu jest pozwolenie na budowę. W świetle art. 35 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) nie można zgodzić się z poglądem, iż ostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie może być podstawą wydania pozwolenia na budowę, gdyż wymagana jest prawomocność takiej decyzji. Przepis ten nie stawia wymagania, aby decyzje w nim wymienione (w tym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach) były prawomocne. Organ administracji może zatem oprzeć rozstrzygnięcie na decyzji ostatecznej, a nie prawomocnej (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 353/14, Lex nr 1666094). Pozwolenie na budowę objęte skargą do sądu z pewnością oparto na ostatecznej decyzji środowiskowej, która nadal ma ten przymiot, niezależnie od wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym. W konsekwencji należy uznać, iż samo wznowienie postępowania w sprawie środowiskowej jeszcze nie wpływa na byt prawny pozwolenia na budowę, a więc nie zachodzi tu bezpośredni związek pomiędzy prowadzonym postępowaniem w przedmiocie pozwolenia na budowę a wynikiem jeszcze niezakończonego postępowania wznowieniowego w sprawie środowiskowej. Podstawą do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie nie może być także art. 56 p.p.s.a., który stanowi, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Niemożność zastosowania tego przepisu wynika przede wszystkim z tego, iż odnosi się on do sytuacji, gdy zarówno skarga jak i wniosek o uruchomienie nadzwyczajnego trybu administracyjnego są skierowane do tego samego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GZ 153/14, Lex nr 1443382). Taka okoliczność nie ma miejsca w niniejszej sprawie, gdyż skargą objęto pozwolenie na budowę, zaś wniosek o wznowienie dotyczy decyzji środowiskowej. Ponadto dla zastosowania tego przepisu wymagana jest odpowiednia chronologia wydarzeń: ustawodawca wymaga najpierw wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym, a dopiero później wniesienia skargi do sądu. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji. A. P.