I SAB/Wa 15/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G., D. G. i A. S. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie odszkodowania z tytułu poniesionej szkody postanawia umorzyć postępowanie sądowe. UZASADNIENIE W dniu 21 grudnia 2006 r. T. G., D. G. i A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2006 r. nr [...], odmawiającą przyznania odszkodowania z tytułu poniesionej szkody powstałej na skutek wydania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 1993 r. nr [...], której nieważność została stwierdzona decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...]. W dniu 18 stycznia 2007 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał decyzję nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją tegoż organu z dnia [...] października 2006 r. nr [...]. W piśmie procesowym z dnia 19 kwietnia 2007 r. strona skarżąca cofnęła przedmiotową skargę na bezczynność organu (k-[...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek o cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W związku z powyższym postępowanie należało umorzyć, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.