IV SA/Wa 2789/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. L. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy postanawia: - odrzucić skargę. UZASADNIENIE Prezydent G. pismem z dnia 10 września 2012 r., w związku z wnioskiem H. S., zwrócił się do Miejskiego Konserwatora Zabytków w G. (dalej "Miejski Konserwator Zabytków") o dokonanie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku usługowego na cele mieszkalne przy ul. [...] w G., działka nr ew. [...] obręb [...]. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] Miejski Konserwator Zabytków odmówił uzgodnienia warunków realizacji przedmiotowej inwestycji. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł wnioskodawca (inwestor) – H. S. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. l.dz. [...] (dalej "zaskarżone postanowienie), uchylił postanowienie organu pierwszej instancji w całości i umorzył prowadzone przez ten organ postępowanie w przedmiotowej sprawie. Skargę na powyższe postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł R. L. (dalej "skarżący") domagając się jego uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwaną dalej "u.p.z.p.", w brzmieniu nadanym przez art. 70 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), zwanej dalej "ustawą o rozwoju sieci", uzgodnienie, o którym stanowi art. 53 ust. 4 u.p.z.p., następuje w trybie art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", w drodze postanowienia, z tym zastrzeżeniem, że zażalenie na takie postanowienie służy jedynie inwestorowi. Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 2 u.p.z.p. w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym w ramach postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku usługowego na cele mieszkalne przy ul. [...] w G., działka nr ew. [...] obręb [...]. Przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego postanowienia wykluczały możliwość złożenia zażalenia na postanowienie organu uzgadniającego przez podmiot inny niż inwestor tj. podmiot, który wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dokonana nowelizacja art. 53 ust 5 u.p.z.p. obowiązuje od dnia 17 lipca 2010 r., zatem od tego dnia wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia przez inną osobą bądź podmiot aniżeli sam inwestor na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy (ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego). W sprawie niniejszej inwestorem planowanego przedsięwzięcia jest H. S., który wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Jako strona postępowania złożył on również zażalenie na rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji przez organ dokonujący uzgodnienia. Natomiast ze skargą na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2013 r. wystąpił R. L., który nie jest w tej sprawie inwestorem. Skoro osoba ta nie mogłaby złożyć w postępowaniu uzgodnieniowym skutecznego zażalenia należało uznać, że nie przysługuje jej również prawo do złożenia skargi na postanowienie wydane w tym postępowaniu z uwagi na treść art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a. Skoro wolą prawodawcy było ograniczenie kontroli instancyjnej postanowień w przedmiocie uzgodnienia jedynie do możliwości ich kwestionowania przez osobę składającą wniosek o warunki zabudowy (inwestora), w ocenie Sądu brak jest możliwości uruchomienia kontroli sądowoadministracyjnej tych orzeczeń przez podmioty nieuprawnione do ich kwestionowania na etapie postępowania zmierzającego do wydania decyzji. Należy mieć na uwadze, iż postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Brak legitymacji skutkuje tym, iż skarga podlega odrzuceniu. W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.