II OZ 1291/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. i W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 432/10 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. i W. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) grudnia 2009 r., znak: (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 432/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił wniosek skarżących M. K. i W. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) grudnia 2009 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia (...) listopada 2009 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2008 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia (...) grudnia 2007 r. nakazującej skarżącym rozbiórkę budynku o wym. zew. 8,28m x 8,23m i wys. 6,45m położonego na działce nr ewid. (...) obręb D. Gm. U., którego budowa nastąpiła bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że w skardze na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) grudnia 2009 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie jej wykonania ograniczając się jedynie do samego wniosku zawartego w skardze, nie wykazali natomiast istnienia niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., a które to okoliczności byłyby następstwem niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, dlatego też Sąd pierwszej instancji uznał, iż przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli M. K. i W. K., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wskazano, iż wykonanie decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lutego 2008 r. doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci rozbiórki budynku będącego własnością skarżących, a także znacznej szkody w ich mieniu spowodowanej rozbiórką, a w konsekwencji zniszczenia materiałów użytych do jego budowy oraz spowodowanie nieodwracalnych skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej, samej sprawy - art.61 § 3 p.p.s.a. Ponadto, podkreślić należy, iż przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogą być tylko akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności innej decyzji nie wywołuje skutków materialnoprawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków. Zatem w okolicznościach tej sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Mając powyższe na uwadze, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy uznać za zasadne. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.