I SA/Gd 704/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzenia egzekucji postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE M. M. wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2010 r. (data stempla pocztowego) zwrócił się o zwolnienie od wpisu od skargi określonego w kwocie 100 zł. Do wniosku dołączył potwierdzenie wypłaty żonie emerytury za lipiec 2010 r. Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF skarżący uzupełnił w dniu 22 września 2010 r. (data stempla pocztowego). Rozszerzył przy tym swoje żądanie wskazując, że wnosi o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przywołanych przepisów wynika, że sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów i oświadczeń przedłożonych na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 27 września 2010 r., ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną, jedynym źródłem utrzymania małżonków jest wypłacana jego żonie emerytura w kwocie 1.153,47 zł netto (1.985,56 zł brutto) miesięcznie (dowód: potwierdzenie przekazania świadczenia za lipiec 2010 r., zeznanie podatkowe małżonków za 2009 PIT-37), majątek małżonków stanowi mieszkanie o powierzchni 115 m2, zabezpieczone hipoteką do kwoty 410.000 zł oraz samochód osobowy marki [...], rok produkcji 1997 r. o wartości około 4.000-5.000 zł, aktualnie nie posiadają oni aktywnych kont bankowych, na rachunku bankowym wnioskodawcy prowadzonym przez [...] – który na wniosek ZUS podlega zajęciu do kwoty 153.568,60 zł – na dzień 28 grudnia 2009 r. brak było środków pieniężnych (dowód: k. 62-65 i 67 akt administracyjnych), średnie bieżące koszty związane z eksploatacją mieszkania wnioskodawca określił na poziomie uzyskiwanych miesięcznych dochodów małżonków. Mając na uwadze powyższe okoliczności uznano, że wnioskodawca wykazał, iż aktualnie nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Skarżący nie uzyskuje dochodów, pozostaje na utrzymaniu żony, której dochody bez wątpienia nie pozwalają na poczynienie jakichkolwiek oszczędności, małżonkowie nie posiadają środków pieniężnych. Przy ocenie możliwości finansowych wnioskodawcy należało wziąć także pod uwagę wysokość jego należności wobec ZUS. Z tych względów uznano, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.