II SA/Op 750/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na czynność Starosty Nyskiego z dnia 22 września 2011r., nr [...], w części dotyczącej pojazdu marki [...] o nr rej. [...] w przedmiocie opłaty za kartę pojazdu postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 września 2011r. Z. W. reprezentowany przez pełnomocnika – M. B., wystąpił do Starosty Nyskiego z żądaniem zwrotu opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu dla 50 samochodów sprowadzonych z zagranicy, wymienionych w załączniku do pisma. W piśmie tym wskazał, że łączna kwota do zwrotu z tytułu pobrania zawyżonej opłaty za wydanie kart pojazdu, wynosi 21.250 zł. Uzasadniając swoje żądanie powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt U 6/04 podnosząc, że zgodnie z tym wyrokiem opłata z tytułu wydania karty pojazdu przekraczająca kwotę 75 zł jest nienależna, jako sprzeczna z prawem o ruchu drogowym i Konstytucją. Starosta Nyski pismem z dnia 22 września 2011r., ustosunkowując się do żądania Z. W., wskazał na niezgodność wniosku ze stanem faktycznym co do kilku z pojazdów i odmówił zwrotu opłat za wydanie kart pojazdu dla 30 samochodów, które uiszczone zostały przed dniem 1 maja 2004r. Wyjaśnił, że zwrot części opłaty może dotyczyć jedynie tych opłat, które uiszczone zostały po dniu 1 maja 2004r. tj. po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Ponadto, przy opłatach uiszczanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami samochodowymi przyjmuje się, że roszczenia podlegają 3 – letniemu przedawnieniu, którego bieg rozpoczyna się w chwili spełnienia świadczenia. Co do pozostałych pojazdów wymienionych we wniosku, w tym również samochodu o nr rej. [...], organ nie wypowiedział się co do żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu Pismem z dnia 14 października 2011r. Z. W. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zwrot nienależnie pobranej opłaty za kartę pojazdu dla 42 samochodów, określonych w załączonym do pisma zestawieniu, w łącznej kwocie 17.850 zł. Następnie Z. W., reprezentowany przez adwokata T. P., pismem z dnia 20 października 2011r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na czynność Starosty Nyskiego z dnia 22 września 2011r., nr [...], w zakresie odmowy zwrotu kwoty 17.850 zł z tytułu pobrania zawyżonej opłaty za wydanie kart pojazdu dla 42 samochodów wymienionych w załączniku do skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w części skargi obejmującej odmowę zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu dla 16 samochodów, w tym dla samochodu o nr rej. [...] wskazując, że w dniu 23 listopada 2011r. dokonano na rzecz skarżącego zwrotu kwoty 6.800 zł, tytułem zwrotu opłat w wysokości 425 zł za kartę pojazdu dla każdego z 16 wskazanych samochodów oraz wniósł o oddalenie skargi w części dotyczącej odmowy zwrotu opłaty za kartę pojazdu dla pozostałych 26 samochodów uznając żądanie skarżącego w tym zakresie za bezzasadne. Sprawa ze skargi Z. W. na odmowę zwrotu opłaty za kartę pojazdu, wydaną dla samochodu marki [...], o nr rej. [...], została zarejestrowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op 750/11 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 grudnia 2011r., pełnomocnik skarżącego – adwokat T. P. – został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 13 grudnia 2011r., co potwierdza zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy, w myśl art. 231 P.p.s.a, pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się zwrotu części opłaty za kartę pojazdu w kwocie 425 zł, a zatem do określenia wysokości wpisu zastosowanie znajdują przepisy dotyczące wpisu stosunkowego. Według § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy oblicza się według procentowego wskaźnika, który dla należności pieniężnej w kwocie do 10 000 zł, wynosi 4 % wartości tej kwoty, nie mniej jednak niż 100 zł. Skoro, w niniejszej sprawie skarżący domaga się zwrotu części opłaty za kartę pojazdu w kwocie 425 zł, obowiązany był do uiszczenia wpisu stosunkowego w wysokości 100 zł. Wezwanie do uiszczenia wpisu w takiej wysokości doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 grudnia 2011 r. Wpis, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Termin do dokonania żądanej czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 14 grudnia 2011r. i upłynął z dniem 20 grudnia 2011r. Pomimo upływu wskazanego terminu, żądany wpis od skargi nie został uiszczony. Uznać tym samym należało, że w sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Wskazany przepis stanowi bowiem, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Odnośnie wniosku organu o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego zwrotu opłaty za kartę pojazdu dla samochodu o nr [...], na marginesie odnotować jedynie przyjdzie, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania następuje jednak dopiero w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skutkiem nieuiszczenia od niej wymaganego wpisu na wezwanie Sądu jest zatem to, że skarga nie powoduje wszczęcia postępowania. Tym samym też niedopuszczalne jest jego umorzenie. W tym stanie rzeczy, na podstawie cyt. wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.