III SA/Kr 1318/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. F. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r., III SA/Kr 725/11 postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 26 października 2020 r. wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący wniósł o wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r., III SA/Kr 725/11 i stwierdzenie, że Starosta pozostaje w zwłoce w związku z nieprzesłaniem dokumentów inż. A. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga została odrzucona ponieważ dopuszczalne jest tylko wniesienie skargi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wyrok wskazany w skardze dotyczy natomiast ukarania grzywną Starosty. Zgodnie z art. 154 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przepis ten wszedł w życie 15 sierpnia 2015 r. i dotyczy również postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie (art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. poz. 658). W nowym brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. ustawodawca ograniczył zatem możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku w przedmiocie ukarania grzywną. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.