II W 783/25

<p>Sygn. akt II W 783/25</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">T. D.</span>, użytkownik samochodu <span class="anon-block">B.</span> zaparkował swój pojazd <br/>na parkingu w rejonie bl. <span class="anon-block">(...)</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> około godz. 15:00. Około godz. 21:00 do jego żony zatelefonowali znajomi, którzy poinformowali ją, że ktoś zaparkował swój samochód obok jego pojazdu w taki sposób, że nie będzie on mógł do niego wsiąść. Wówczas <span class="anon-block">T. D.</span> zszedł na parking, gdzie stwierdził, że kierowca samochodu <span class="anon-block">G. (...)</span> zaparkował tak blisko jego <span class="anon-block">B.</span>, że nie mógł on wsiąść do auta od strony kierowcy, a podczas uruchamiania pojazdu jego elektrycznie otwierane lusterko oparło się o <span class="anon-block">G.</span>. Stwierdził również uszkodzenie w postaci otarcia tylnego lewego błotnika. Wykonał wówczas dokumentację zdjęciową oraz wezwał na miejsce zdarzenia Policję.</p> <p> <strong> <!-- -->/dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">T. D.</span> k. 35 v./</strong> </p> <p>W dniu 01 lipca 2025 roku patrol <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">I.</span> w składzie st. post. <span class="anon-block">V. J.</span> i sierż. szt. <span class="anon-block">Ł. L.</span>, na polecenie oficera dyżurnego <span class="anon-block">(...)</span>udali się na ul. <span class="anon-block">(...)</span>, gdzie w rejonie bl. <span class="anon-block">(...)</span> miało dojść do uszkodzenia prawidłowo zaparkowanego samochodu marki <span class="anon-block">B. (...)</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span>. Na miejscu zastali zgłaszającą oraz użytkownika uszkodzonego samochodu <span class="anon-block">B.</span>. Po przybyciu na miejsce policjanci stwierdzili, że obok uszkodzonego pojazdu, od strony kierowcy, zaparkowany jest samochód osobowy marki <span class="anon-block">G. (...)</span> koloru białego o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> w taki sposób, że uniemożliwiał otwarcie drzwi <span class="anon-block">B.</span> i swobodne wejście do tego pojazdu.</p> <p> <strong> <!-- -->/dowód: notatka urzędowa k. 3, zeznania świadka <span class="anon-block">V. J.</span> k. 14 – 15, 36, płyta CD <br/>z dokumentacją zdjęciową k. 16, zdjęcia z opinii biegłego k. 46, zeznania świadka <span class="anon-block">T. D.</span> k. 35 verte/</strong> </p> <p>W rozmowie z użytkownikiem samochodu <span class="anon-block">B.</span> policjanci ustalili, że pojazd, który jest własnością <span class="anon-block">F. E.</span> został uszkodzony najprawdopodobniej podczas wykonywania manewru parkowania przez kierującego samochodu <span class="anon-block">G. (...)</span>, a powstałe w wyniku tego zarysowania odpowiadają zarysowaniom znajdującym się na pojeździe marki <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->/dowód: notatka urzędowa k. 3, zeznania świadka <span class="anon-block">T. D.</span> k. 35 verte, zeznania świadka <span class="anon-block">V. J.</span> k. 14 – 15, 36/ </strong> </p> <p>W związku z tym policjanci dokonali oględzin obu samochodów, podczas których ujawnili, że na lewym błotniku samochodu marki <span class="anon-block">B.</span> znajdują się zarysowania powłoki lakierniczej na wysokości od 50 do 69 cm od podłoża, które pokrywały się z uszkodzeniem powłoki lakierniczej samochodu <span class="anon-block">G.</span> znajdującymi się na jego prawym tylnym błotniku, na wysokości od 50 do 68 cm od podłożą. Były to uszkodzenie „świeże”.</p> <p>Na <span class="anon-block">G.</span> w tym samym miejscu, jednak nieco niżej, znajdowały się także starsze uszkodzenia, na co wskazywała znajdująca się na nich korozja. Te starsze uszkodzenia nie odpowiadały uszkodzeniom powstałym na <span class="anon-block">B.</span>. Z oględzin pojazdów funkcjonariusze sporządzili protokoły. Wykonali także dokumentację zdjęciową miejsca zdarzenia, jak i powstałych w jego wyniku uszkodzeń pojazdów. Ponieważ kierowcy samochodu <span class="anon-block">G. (...)</span> nie było na miejscu wystawiono dla niego wezwanie, które pozostawiono <br/>na pojeździe.</p> <p> <strong> <!-- -->/dowód: notatka urzędowa k. 3, protokoły oględzin pojazdów k. 4 i 5, zeznania świadka <span class="anon-block">V. J.</span> k. 14 – 15, 36, płyta CD z dokumentacją zdjęciowa k. 16/</strong> </p> <p>Użytkownik samochodu <span class="anon-block">G. (...)</span>, którym okazał się obwiniony <span class="anon-block">F. F.</span>, stawił się w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">I.</span>, jednak nie przyznał się do spowodowania zarysowań na samochodzie <span class="anon-block">B.</span>. W dniu 21 lipca 2025 roku około godz. 21:00 przyjechał do swojej partnerki zamieszkałej w bl. <span class="anon-block">(...)</span>. Samochód zaparkował na parkingu wjeżdżając pomiędzy dwa zaparkowane samochody, których marek w chwili przesłuchania nie pamiętał. Nie zauważył, aby podczas parkowania ‘w jakikolwiek kogoś zahaczył”, a uszkodzenia znajdujące się na jego samochodzie były już wówczas kiedy pobierał go z wypożyczalni, co zostało potwierdzone na karcie wynajmu pojazdu.</p> <p> <strong> <!-- -->/dowód: wyjaśnienia <span class="anon-block">F. F.</span> k. 7 - 8 , 38 v., zeznania świadka <span class="anon-block">J. I.</span> k. 39, karta wynajmu k. 9/</strong> </p> <p>Uszkodzenia nadkola błotnika tylnego lewego samochodu marki <span class="anon-block">B. (...)</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> korelują z uszkodzeniami nadkola błotnika tylnego prawego samochodu marki <span class="anon-block">G. (...)</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span>, znajdującymi się na wysokości około 58 do 68 cm od podłoża. Uszkodzenia nadkola błotnika tylnego lewego samochodu <span class="anon-block">B.</span> mogły powstać w okolicznościach opisanych w zarzucie wniosku o ukaranie, czyli w czasie wjeżdżania samochodu marki <span class="anon-block">G. (...)</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> na miejsce parkingowe, obok zaparkowanego samochodu <span class="anon-block">B. (...)</span>. W samochodzie <span class="anon-block">G. (...)</span> zarysowania występowały na wysokości od 53 cm do 68 cm od podłoża, a ich charakter był zróżnicowany. Zarysowania przebiegały wzdłużnie liniowo z widoczną głębokością aż do podkładu. W obszarze od 58 cm do 68 cm również przebiegały wzdłużnie, jednak były wyraźnie płytsze. W samochodzie <span class="anon-block">B. (...)</span> zarysowania powłoki lakierniczej błotnika tylnego lewego występowały w obszarze 59 cm do 69 cm od podłoża na długości 20 cm. Charakter zarysowań powłoki lakierniczej błotnika lewego tylnego <span class="anon-block">B. (...)</span> korelował z charakterem zarysowań powłoki lakierniczej błotnika tylnego prawego <span class="anon-block">G. (...)</span>, znajdującymi się w obszarze 58 cm do 68 cm od podłoża. Występowała również korelacja długościowa tych uszkodzeń, a różnica w położeniu wysokościowym wynosząca 1 cm od podłoża nie może być czynnikiem wykluczającym korelację wysokościową w położeniu śladów kontaktu między samochodami, bowiem zderzenia - otarcia pojazdów są zjawiskami dynamicznymi.</p> <p> <strong> <!-- -->/dowód: opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego k. 43 - 50/</strong> </p> <p>Właściciel uszkodzonego pojazdu marki <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">F. E.</span> wskazał, że uszkodzony samochód jest stary, jego uszkodzenia są powierzchowne i nie zamierza on go naprawiać.</p> <p> <strong> <!-- -->/dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">F. E.</span> k. 73 v./</strong> </p> <p> <span class="anon-block">F. F.</span> nie był w przeszłości karany za wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w ruchu drogowym.</p> <p> <strong> <!-- -->/informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi k. 17/</strong> </p> <p>Obwiniony zarówno na etapie czynności sprawdzających, jak i w toku postępowania sądowego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu wykroczeń. Wyjaśnił, że w dniu zdarzenia około godziny 21.00 przyjechał pod blok swojej partnerki. Na parkingu były inne pojazdy, jednakże nie było wyznaczonych liniami miejsc parkingowych. Zaparkował swoje auto na wolnym miejscu. Samochód <span class="anon-block">G. (...)</span> był wypożyczony z wypożyczalni pojazdów. Na jego powłoce lakierniczej znajdowały się zarysowania, które były potwierdzone w protokole wynajmu auta. Parkując samochód obwiniony w żaden sposób nie „zahaczył” żadnego ze stojących już pojazdów.</p> <p> <strong> <!-- -->/dowód: wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">F. F.</span> k. 7 – 8, 38 v./</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala przyjąć, iż obwiniony <span class="anon-block">F. F.</span> <br/>jest sprawcą zarzucanych mu wykroczeń. Wyjaśnienia obwinionego nieprzyznającego się <br/>do sprawstwa nie zasługują na uwzględnienie, albowiem nie znajdują one jakiegokolwiek potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i w zasadzie sprowadzają się do polemiki z pozostałymi przeprowadzonymi w sprawie dowodami, a w szczególności <br/>z opinią biegłego z zakresy ruchu drogowego, która dla Sądu jest kluczowa i w pełni wiarygodna, bowiem wydana została przez osobę posiadającą wiedzę specjalistyczną <br/>oraz doświadczenie w ocenie tego typu zdarzeń.</p> <p>Fakt zaparkowania przez obwinionego swojego pojazdu w sposób uniemożliwiający swobodny dostęp do prawidłowo zaparkowanego samochodu <span class="anon-block">B. (...)</span> nie budzi żadnych wątpliwości Sądu. Wskazują bowiem na to dowody w postaci zeznań pokrzywdzonego, policjantów interweniujących na miejscu zdarzenia, jak i w pełni obiektywna dokumentacja zdjęciowa wykonana przez nich, jak i samego pokrzywdzonego. Widoczny na zdjęciach sposób zaparkowania samochodu <span class="anon-block">G. (...)</span> w zasadzie nie tylko nie uniemożliwia wejście do samochodu <span class="anon-block">B.</span> drzwiami od strony kierowcy, ale powoduje, że nawet przejście między oboma pojazdami jest niezwykle utrudnione, a dla osób o większych gabarytach w zasadzie niemożliwe.</p> <p>Sąd uznał, że wyjaśnienia obwinionego są jedynie polemiką z prawidłowymi <br/>i zgodnymi z zasadami sztuki ustaleniami funkcjonariuszy policji, którzy posiadają odpowiednie przeszkolenia oraz doświadczenie zawodowe w ocenie tego typu zdarzeń, <br/>a które to ustalenia potwierdzone zostały kluczową opinią biegłego z zakresu ruchu drogowego.</p> <p>Zeznania <span class="anon-block">V. J.</span> Sąd uznał za w pełni wiarygodne, albowiem były one spójne, logiczne i konsekwentne w toku całego postępowania. Zaznaczyć należy, iż świadek ten jako funkcjonariusz Policji jest tzw. osobą zaufania publicznego <br/>i chociażby już z tego tytułu jego zeznania nie powinny budzić wątpliwości.</p> <p>Za wiarygodne Sąd uznał również zeznania świadka <span class="anon-block">T. D.</span> (k. 35 verte), <br/>który jest dla obwinionego osobą obcą i nie miał żądnego interesu w tym, aby zeznawać nieprawdę lub zatajać prawdę. Dochodził jedynie swoich praw wynikających <br/>z obowiązujących uregulowań prawnych.</p> <p>Zeznania właściciela wypożyczalni pojazdów – <span class="anon-block">J. I.</span>, Sąd uznał natomiast za mające niewielkie znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, bowiem są zbyt lakoniczne. Co prawda potwierdził on, iż uszkodzenia samochodu <span class="anon-block">G. (...)</span> istniały w chwili jego wypożyczenia, jednak istnienie tych uszkodzeń na nadkolu <span class="anon-block">G.</span> stwierdzili przecież również funkcjonariusze <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">I.</span> interweniujący na miejscu zdarzenia. Zaznaczyć jednak należy, że ocenili oni te uszkodzenia jako powstałe znacznie wcześniej, co ocenili na podstawie istniejącej na nich korozji oraz miejsca ich położenia, <br/>tzn. poniżej uszkodzeń w górnej części nadkola. W swojej ocenie przebiegu zdarzenia oparli się zś na uszkodzeniach świeżych, które korelowały z uszkodzeniami na samochodzie marki <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Reasumując powyższe rozważania Sąd uznał, iż wina <span class="anon-block">F. F.</span> w kwestii zarzucanego mu zachowania nie budzi wątpliwości.</p> <p>Odpowiedzialności karnej określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw podlega uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze publicznej, strefie zamieszkania bądź w strefie ruchu, a także właściciel lub posiadacz pojazdu, który wykracza przeciwko innym przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym</a>. Jest to więc przepis blankietowy, którego zastosowanie jest możliwe w związku z przepisami ruchu drogowego. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 3)">Art. 3</a> wspomnianej ustawy stanowi, iż uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie.</p> <p>Zachowanie obwinionego polegające na tym, że w dniu 1 lipca 2025 roku około godziny 21.00 na parkingu samochodowym przy ulicy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">I.</span>, <br/>woj. <span class="anon-block">(...)</span>, kierując samochodem marki <span class="anon-block">G. (...)</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span>, nie zachował bezpiecznej odległości obok zaparkowanego samochodu marki <span class="anon-block">B. (...)</span> o nr rej. <br/> <span class="anon-block">(...)</span>, doprowadzając do jego uszkodzenia, czym działał na szkodę <span class="anon-block">F. E.</span>, wyczerpuje dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> KW w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy Prawo <br/>o ruchu drogowym</a>. Zachowanie obwinionego było zawinione, bowiem nieumyślnie naruszył dyspozycje wymienionych wcześniej przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> nie zachowując należytej ostrożności podczas parkowania pojazdu. Jako osoba dorosła posiadająca uprawienia do kierowania pojazdami, obwiniony powinien mieć pełną świadomość jak prawidłowo zachować się podczas parkowania pojazdu.</p> <p>Dyspozycję art. 97 kw w zw. z art. 49 tego przepisu wyczerpuje także czyn obwinionego polegający na tym, że w dniu 1 lipca 2025 roku około godziny 21.00 <br/>na parkingu samochodowym przy ulicy <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">I.</span>, woj. <span class="anon-block">(...)</span>, będąc kierującym samochodem marki <span class="anon-block">G. (...)</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span>, naruszył warunki postoju, zatrzymując pojazd w miejscu utrudniającym dostęp do innego prawidłowo zaparkowanego pojazdu marki <span class="anon-block">B. (...)</span> o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span>, uniemożliwiając swobodny dostęp do miejsca kierowcy.</p> <p>Przy wymiarze kary w zakresie zarzuconych obwinionemu czynów Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 33 kw oraz szczególnie w art. 24 § 1 i 3 kw, ustawowymi granicami zagrożenia przewidzianymi przez ustawodawcę. Sąd ocenił, iż czyn obwinionej był szkodliwy społecznie, a wymierzona obwinionemu kara grzywny <br/>w wysokości 100 złotych jest współmierna do stopnia jego zawinienia, jak i do stopnia społecznej szkodliwości zarzucanych mu czynów, a także spełnia cele kary w zakresie jej oddziaływania ogólnospołecznego i w zakresie represji indywidualnej. Jest ona również współmierną reakcją na wykroczenie, tym bardziej, że właściciel uszkodzonego pojazdu zeznał, iż uszkodzony samochód „jest stary”, zarysowania są powierzchowne i nie zamierza on ich naprawiać.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku <br/>o opłatach w sprawach karnych</a> /tekst jednolity Dz. Ust. z 1983 r., Nr 49, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21 poz. 223)">poz. 223</a> z późn. zm./ Sąd zasądził od <span class="anon-block">F. F.</span> na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 złotych tytułem opłaty oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> kwotę 1647,07 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków w sprawie, na które składa się także koszt opinii wydanej <br/>w przedmiotowej sprawie na wniosek obrońcy obwinionego.</p> </div>