III SA/Kr 1297/17

SENTENCJA Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. L. na decyzje Wojewody z dnia 25 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Określając swój majątek zadeklarował współwłasność w udziale 1/3 cz. domu o pow. 120 m2 i wartości 250 tyś. zł, mieszkanie o pow. 42 m2 i wartości 250 tyś. zł, współwłasność w udziale 1/3 cz. nieruchomości rolnej o pow. 0,9 ha, samochód Renault Megane III z o wartości 19 tys. zł. Swoje miesięczne dochody określił na kwotę 2700 zł z umowy o pracę. Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest obecnie zadłużony w bankach na kwotę 9 tys. zł. Wymieniając zobowiązania i stałe wydatki podał, że na czynsz przeznacza 400 zł, na prąd 50 zł, na komórkę 230 zł, na telewizję 100 zł, na gaz 400 zł, na śmieci 7 zł, na wodę 10 zł, na raty za meble 105 zł, na spłacane w trzech ratach zadłużenie za gaz 685 zł. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym np. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 §3 ppsa) o ile nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla konicznego utrzymania siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Jest ono wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Wynika z niego, że przy wykazanym majątku, obecnych dochodach i deklarowanych wydatkach (przy czym zadłużenie za gaz po 685 zł spłacane jest w 3 ratach) skarżący jest w stanie dokonać określonych przesunięć majątkowych i oszczędności, które pozwalają skarżącemu opłacić bez uszczerbku dla jego koniecznego utrzymania wpis od skargi o który był wzywany, ustalony – co wymaga podkreślenia – w najniższej możliwej wysokości a także ewentualnie późniejsze opłaty kancelaryjne i wpisy w podobnej wysokości. Mając to na uwadze odmówiono wnioskowi skarżącego i w związku z tym orzeczono jak sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.