II SAB/Sz 59/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi P. L. M. na bezczynność Kierownika Ośrodka Kultury w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądza od Kierownika Ośrodka Kultury na rzecz skarżącego P. L. M. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE P. L. M. pismem z dnia [...] r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosek, który został zarejestrowany pod sygn. akt II SO/Sz 16/10, o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury w B. za nieprzekazanie jego skargi na bezczynność. Wnioskodawca załączył jednocześnie odpis skargi z dnia [...] r. na bezczynność Dyrektora Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury w B. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia [...] r. sędzia sprawozdawca w sprawie II SO/Sz 16/10 skierował sprawę do przedłożenia Przewodniczącemu Wydziału II Sądu celem rozważenia możliwości rozdzielenia skarg, bowiem w ocenie sędziego pismo z dnia [...] r. stanowiło skargę na bezczynność Dyrektora Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury w B. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oraz wniosek o wymierzenie grzywny wskazanemu organowi, za nieprzekazanie do Sądu opisanej skargi na bezczynność. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r., sporządzono kserokopię skargi P. L. M. z dnia [...] r. na bezczynność celem zarejestrowania w repertorium II SAB/Sz 59/10 oraz pisma Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w B. z dnia [...]r. (znajdującego się w sprawie II SO/Sz 16/10 k. [...]), stanowiącego zarówno odpowiedź organu na wniosek o wymierzenie grzywny, jaki i skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W powołanym piśmie z dnia [...]r. organ podał, że w dniu [...]r. do Miejskiej Izby Muzealnej w B. wpłynął wniosek P. L. M. z Fundacji Przedsiębiorczość Akademicka w P. - o udzielenie informacji publicznej dotyczącej zasad organizacji i działalności Izby Muzealnej w B. Wnioskodawca wniósł o podanie: postawy prawnej działania Izby, oraz doręczenie kserokopii dokumentu wskazującego na podstawę prawną działania, organizacji podmiotu wraz ze sprawowaną funkcją oraz organach, przedmiotu działalności i kompetencjach, strukturze własnościowej i majątku (z wyliczeniem składników majątku), zasad funkcjonowania (tj. godzinach urzędowania, sposobie przyjmowania i załatwiania spraw). Dodatkowo organ wyjaśnił, że nie posiada struktur administracyjnych ani organów typowych dla muzeów z osobowością prawną. Izba zaś utrzymywana jest głównie wysiłkiem społecznym (eksponaty pochodzą z darowizn), natomiast Dyrekcja Ośrodka Kultury pokrywa tylko koszty ogrzewania, oświetlenia i zatrudnia kustosza na dziesięć godzin tygodniowo. Izba nie posiada również prawnie wydzielonego majątku. W dalszej części pisma organ wskazał, że pismem z dnia [...]r. Dyrektor poinformował stronę o możliwości skorzystania z informacji o organizacji i działalności Izby Muzealnej, zawartych w ogólnodostępnym tekście zatytułowanym "Izba Muzealna" zamieszczonym na stronie internetowej pod adresem – [...], a także odesłał wnioskodawcę do rocznych sprawozdań z działalności Izby, które zamieszczone są w "K. Zeszytach Muzealnych". Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność Dyrektora Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury w B. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów administracji stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a powołanej ustawy oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Jednocześnie należy mieć na względzie, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Udzielenie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno – technicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy, zatem skarga na bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej mieści się w katalogu spraw należących do kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonych. W przedmiotowej sprawie P. L. M. skierował w dniu [...] r. do Miejskiej Izby Muzealnej w B. wniosek o udostępnienie informacji publicznej, którego faktycznym adresatem powinien być Dyrektor Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury w B., w którego strukturze organizacyjnej działa wskazana Izba (uchwała Nr XVIII 139/2000 z dnia 1 lutego 2000 r.). Jak wynika z akt sprawy Dyrektor, pismem z dnia [...]r., czyli z zachowaniem [...] terminu określonego w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wskazał wnioskodawcy możliwość uzyskania interesujących go informacji dotyczących organizacji i działalności Izby na stronie internetowej[...], a także z dodatkowego źródła, jakim są "K. Zeszyty Muzealne", zawierające roczne sprawozdania z działalności Izby. Po otrzymaniu wskazanego pisma, skarżący, uznając podane informacje za niewyczerpujące wniósł skargę na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, która wpłynęła do organu w dniu [...] r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...] akt sądowych sprawy II SO/Sz 16/10). Wobec nieprzekazania sądowi skargi na bezczynność, P. L. M. złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie organowi grzywny, (zarejestrowany pod sygn. akt II SO/Sz 16/10), który następnie został przekazany przez Sąd do Dyrektora Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury w B. celem ustosunkowania się do jego treści. W tej sytuacji organ przesłał zarówno do skarżącego jak i do Sądu pismo z dnia [...] r., które zatytułował odpowiedź na skargę, w którym podał informacje odnoszące się m.in. do jego organizacji i zasad funkcjonowania. Zdaniem Sądu, wskazane pismo stanowiło kompletną odpowiedź Dyrektora Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury w B. na wniosek skarżącego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W dacie zatem wniesienia skargi na bezczynność, czyli z dniem doręczenia organowi skargi, które nastąpiło [...] r. organ pozostawał w bezczynności, jednakże stan bezczynności ustał już po złożeniu skargi do Sądu w wyniku udzielenia skarżącemu informacji pismem z dnia [...] r. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 – 2 tego przepisu, stało się bezprzedmiotowe. Do takich innych przyczyn bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a należy zaliczyć sytuację, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. – organ wyda akt, co do którego pozostawał w bezczynności (vide uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, ONSA i WSA 2009/4/63). Umorzenie postępowania sądowo – administracyjnego wobec wydania aktu przez organ, który usunął stan swojej bezczynności w wyniku wniesienia skargi przez stronę oznacza, że przegraną stroną procesu jest ten organ, a zatem skarżącemu przysługuje od niego zwrot kosztów postępowania sądowego. Wobec powyższego orzeczono stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiocie kosztów orzeczono w myśl art. 201 § 1 powołanej ustawy.