Ppolska.starec← Urzadnik

III SA/Wa 1433/19

Административные суды2019-12-30
Номер дела
III SA/Wa 1433/19
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2019-12-30
Тип
Wyrok WSA w Warszawie

Судьи

Marta Waksmundzka-KarasińskaPiotr DębkowskiWaldemar Śledzik

Резолютивная часть

Oddalono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka – Karasińska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Waldemar Śledzik, asesor WSA Piotr Dębkowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę UZASADNIENIE Naczelnik Urzędu Skarbowego W. ("Naczelnik") prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku Skarżącej W.G. (dalej także jako "Strona") na podstawie wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. w dniu 12 grudnia 2017r. tytułu wykonawczego nr [...] obejmującego należności w podatku od towarów i usług za 10/2012r. określone decyzją z dnia 17 października 2017r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. (organ egzekucyjny) w oparciu o powyższy tytuł wykonawczy, skierował zawiadomienia z dnia 12 grudnia 2017 r. o zajęciu rachunków bankowych do [...] SA oraz [...] SA. Skarżąca w dniu 6 lutego 2018 r. wniosła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018r., poz. 1314 ze zm., dalej jako "u.p.e.a."). Jej zdaniem, tytuł wykonawczy z dnia 12 grudnia 2017 r. został wystawiony na podstawie decyzji nieostatecznej, został odebrany przez osobę nieuprawnioną pod adresem miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, która została zawieszona w dniu 3 sierpnia 2016 r. Nadto nie otrzymała upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. Nie zostało jej doręczone postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Akta sprawy wraz z wnioskiem Strony zostały przekazane zgodnie z właściwością do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. Naczelnik zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. o stanowisko w zakresie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. pismem z dnia 13 lipca 2018 r. nr [...] poinformował, że zarzuty Zobowiązanej są nieuzasadnione. Tytuł wykonawczy został wystawiony na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] października 2017r, której został nadany rygor natychmiastowej wykonalności postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017r. Tytuł wykonawczy został wystawiony prawidłowo, zawierał aktualny w dacie wystawienia adres rejestracyjny Zobowiązanej. Z uwagi na art. 15 § 5 u.p.e.a. w zw. z § 2 pkt 2 i 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014r. w sprawie określenia należności pieniężnych... (Dz. U. z 2017r. poz. 131 t.j.) egzekucja mogła być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia Naczelnik postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018r. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżąca w zażaleniu podtrzymała swoje stanowisko odnośnie nieprawidłowego adresu, pod który doręczono tytuł wykonawczy. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. ("Dyrektor") postanowieniem z dnia [...] października 2018r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Naczelnik postanowieniem z dnia [...] lutego 2019r. ponownie odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec majątku Skarżącej. Jego zdaniem z § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014r. wynika, że egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy należności pieniężnych wynikających z orzeczeń, którym – tak jak w niniejszej sprawie, nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Nadto organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Zastosowany w sprawie adres do doręczeń wynikał z danych zawartych w Systemie Rejestracji Centralnej SeRCe – KEP. Skarżąca w zażaleniu ponownie powołała się na brak podstawy prawnej do prowadzenia egzekucji z uwagi na brak doręczenia jej postanowienia o nadaniu decyzji wymiarowej rygoru natychmiastowej wykonalności. Zarzuciła nieprawidłowe doręczanie korespondencji przez organ pod adresem [...]. Dyrektor postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 2096 ze zm., "k.p.a.") oraz art. 18 i art. 59 u.p.e.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Dyrektor wyjaśnił, że Naczelnik w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...] lutego 2019r. opierając się na wypowiedzi Wierzyciela zawartej w piśmie z dnia 28 stycznia 2019r. wskazał Zobowiązanej przesłanki wynikające z art. 59 § 1 oraz § 2 u.p.e.a. Dyrektor zaznaczył, że należności objęte badanym tytułem wykonawczym zostały określone decyzją z dnia [...] października 2017r., której został nadany rygor natychmiastowej wykonalności postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017r. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi Strony – T.C., który posiadał umocowanie do reprezentowania Zobowiązanej w postępowaniu podatkowym. Zwrócił uwagę na to, że z art. 29 § 1 u.p.e.a. wynika, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Skoro postępowanie egzekucyjne prowadzone było na podstawie tytułu wykonawczego, który spełniał wymogi określone w art. 27 u.p.e.a., został wystawiony przez właściwy organ i obejmował zaległości w podatku od towarów i usług za 10/2012r., zaś obowiązek podlegał egzekucji administracyjnej na podstawie art. 2 § 1 pkt 1 u.p.e.a., to egzekucję administracyjną uznać należy za dopuszczalną, a zastosowane w jej toku środki egzekucyjne za prawidłowe. W ocenie Dyrektora, z danych uzyskanych z Systemu Rejestracji Centralnej SeRCe - KEP, adresem rejestracyjnym Strony od dnia 23 lipca 2011r. jest [...]. Strona w skardze do Sądu zarzuciła naruszenie: 1) art. 8 k.p.a., poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów administracji; 2) art. 7a k.p.a., poprzez naruszenie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony; 3) naruszenie art. 32 w zw. z art. 26 § 5 pkt. 1 u.p.e.a. oraz art. 42 §1 k.p.a. i art. 43 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a,. polegające na niewłaściwym doręczeniu tytułu wykonawczego oraz postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu pierwszej instancji; 4) naruszeniu art. 59 §1 pkt. 2 oraz pkt 7 u.p.e.a. polegające na nieumorzeniu postępowania egzekucyjnego w sytuacji gdy obowiązek objęty tytułem wykonawczym wygasł. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Podtrzymała stanowisko odnośnie nieprawidłowego adresu, pod który doręczono tytuł wykonawczy. Jej zdaniem, do dnia złożenia niniejszego zażalenia nadal nie zostało jej doręczone postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności dla decyzji będącej podstawą wystawienia w/w tytułu wykonawczego. Dyrektor w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należy oddalić. Przedmiotem sporu jest prawidłowość rozstrzygnięcia w zakresie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, podjętego na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. Z treści skargi wynika, że sporna w sprawie jest zarzucana okoliczność nieprawidłowego adresu, pod który doręczono tytuł wykonawczy. Nadto, zdaniem Strony do dnia złożenia zażalenia nadal nie zostało jej doręczone postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności dla decyzji będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego. Argumentacja Skarżącej w tym względzie była podnoszona na etapie postępowania administracyjnego i wielokrotnie oceniana przez organy władzy publicznej. Sąd podziela ustalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. dotyczące doręczenia tytułu wykonawczego. Wierzyciel wskazał aktualny w dacie jego wystawienia adres rejestracyjny/miejsca prowadzenia działalności Skarżącej : [...], wynikający z Systemu Rejestracji Centralnej SeRCe - KEP, prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jednolity w Dz.U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.). W związku z powyższym wskazywany przez Stronę fakt zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej nie ma wpływu na kwestię doręczenia korespondencji. Ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku danych z Systemu (stan na 15.02.2019 r.) wynika, że adres ten był aktualny "od 23 lipca 2011 r. do aktualne", jako adres rejestracyjny/siedziby miejsca prowadzenia działalności. Sad podziela przy tym stanowisko organu, zgodnie z którym adres korespondencyjny nie spełnia wymogów z art. 42 par.1 k.p.a., który stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy. Analizując wskazany przepis należy przyjąć, że organ podatkowy mógł dokonywać doręczeń na jeden z dwóch adresów (tj. na aktualny adres zamieszkania, bądź na adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej). Przy czym organ ma w zasadzie swobodę, jeśli chodzi o wybór adresu, na który wyśle korespondencję. Jeśli jest to adres miejsca zamieszkania, bądź adres miejsca pracy (prowadzenia działalności gospodarczej), to doręczenie jest skuteczne. Godnym podkreślenia jest to, że prawidłowość doręczeń Stronie, w tym w kontekście przerwania biegu przedawnienia poprzez skuteczne podjęcie czynności egzekucyjnych, była już przedmiotem rozważań Sądu. W wyroku z dnia 16 maja 2018 r., sygn. I SA/Ol 149/18, wydanym względem Strony, dotyczącym egzekwowanej należności w podatku od towarów i usług za 2012 r. Sąd stwierdził m.in., że "zasadnie tytuł egzekucyjny został wysłany na adres skarżącej. Doręczenie to należało uznać za skuteczne, gdyż przesyłka odebrana została (jak wynika z adnotacji poczty) przez dorosłego domownika". Jako niezasadne uznać należy także pozostałe zarzuty skargi. W szczególności prawidłowo postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności zostało doręczone pełnomocnikowi Strony, - T.C. (k. 77-79 akt administracyjnych), który posiadał umocowanie do reprezentowania Zobowiązanej w postępowaniu podatkowym. W przedmiotowej kwestii w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko wyrażone m.in. w wyroku NSA z dnia 16 stycznia 2014r., II FSK 718/13, LEX nr 1422547, w którym stwierdził, że postępowanie w przedmiocie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności toczy się jednak w ramach sprawy podatkowej, w której wydano decyzję mogącą zostać objętą rzeczonym rygorem, w tym sensie, że jest to szczególne - wpadkowe - postępowania prawne w obszarze postępowania podatkowego prowadzonego w indywidualnej sprawie podatkowej. Z uwagi na wpadkowy, szczegółowy, incydentalny charakter postępowania w sprawie nadania decyzji (nieostatecznej) rygoru natychmiastowej wykonalności, prowadzonego w czasie i w ramach toczącego się (na etapie postępowania międzyinstancyjnego, a następnie drugoinstancyjnego) postępowania podatkowego, pełnomocnictwo złożone do akt sprawy podatkowej zasadniczo skuteczne też będzie w postępowaniu w przedmiocie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Ponadto także ta kwestia została przesądzona w powołanym wyżej wyroku WSA w Olsztynie z dnia 16 maja 2018 r., w którym Sąd wskazał, że postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności z dnia 6 grudnia 2017r. zostało wysłane za pośrednictwem ePuap na adres skrzynki podawczej pełnomocnika strony ustanowionemu w ramach postanowienia podatkowego. Sąd znał, że prawidłowo postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej. Końcowo wskazać należy, że zgodnie z § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014r. (Dz. U. z 2017r. poz. 131) egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku gdy dotyczy – jak w niniejszej sprawie - należności pieniężnych wynikających z orzeczeń, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Z tych powodów prawidłowe jest zdaniem Sądu twierdzenie, że zarzut braku doręczenia upomnienia w sprawie jest z gruntu bezzasadny. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1318 ze zm.), orzekł jak w sentencji.