II SA/Wa 966/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE B. Z. w dniu 17 kwietnia 2007 r. (data stempla pocztowego k-13) wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarga została złożona z niemal pięciomiesięcznym uchybieniem terminu do wniesienia skargi. Z materiału dowodowego sprawy nie wynika zaś, że skarżąca nie mogła terminu dochować z powodów zasługujących na usprawiedliwienie. Organ wskazał, że z pisma skarżącej z dnia 6 listopada 2006 r. wynika, że była świadoma przysługującego jej prawa wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie organ wyjaśnił, że nie może przedstawić dowodu stwierdzającego datę doręczenia zaskarżonej decyzji, ponieważ została ona wysłana do skarżącej listem zwykłym bez potwierdzenia odbioru. Jak dalej wskazał organ, z pisma skarżącej z dnia 23 października 2006 r. zaadresowanego do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wynika, że najpóźniej tego dnia skarżąca zapoznała się z decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt sprawy decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, została skarżącej doręczona. Potwierdza to pismo skarżącej skierowane do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 października 2006 r. oraz pismo z dnia 16 listopada 2006 r., z którego wynika, że miała ona świadomość istnienia prawa zaskarżenia tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednakże w aktach sprawy brak jest dowodu stwierdzającego datę doręczenia decyzji skarżącej. Z wyjaśnień organu wynika bowiem, że decyzja została wysłana do skarżącej listem zwykłym bez potwierdzenia odbioru. A zatem, przyjmując, że skarga została doręczona skarżącej najpóźniej w dniu 23 października 2006 r., termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 23 listopada 2006 r. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 17 kwietnia 2007 r. Skoro skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę odrzucił.