IV SA/Wa 1739/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Danuta Dopierała (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - oddala skargę - UZASADNIENIE Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (dalej: "GDOŚ") z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak: [...] uchylające postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (dalej: "RDOŚ") w O. z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...] oraz uzgadniające realizację inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ewid. [...], położonej w obrębie L., gm. P., na terenie obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "[...]" oraz [...] Parku Krajobrazowego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] Wójt Gminy P., na podstawie art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [(Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm., powoływanej dalej jako: "ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym")] oraz art. 106 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [(t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a."], zwrócił się do RDOŚ w O. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce o nr ewid. [...], położonej w obrębie L., gm. P. w związku z jej położeniem w granicach obszarów objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody [(Dz. U. nr 92, poz. 880 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa o ochronie przyrody"]. Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. RDOŚ, powołując w podstawie prawnej m.in. art. 16 i 25 ustawy o ochronie przyrody, przepisy rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r. w sprawie Sygn. akt IV SA/Wa 1739/09 obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (Dz. U. nr 229, poz. 2313), odmówił uzgodnienia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż jedną z głównych przesłanek do utworzenia [...] parku Krajobrazowego, była ochrona krajobrazowa w rozumieniu art. 5 pkt 8 ustawy o ochronie przyrody. [...] Park Krajobrazowy został utworzony w celu ochrony wybitnych wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych oraz walorów krajobrazowych. Podniósł, iż realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia zmieni charakter przestrzeni przedmiotowego obszaru, a wprowadzenie zabudowy typu rozproszonego na terenach otwartych -cennych pod względem przyrodniczym - wiąże się z fragmentacją i utratą ciągłości przyrodniczej siedlisk na takich obszarach. Organ stwierdził nadto, iż w wyniku przedmiotowej inwestycji zniszczone zastaną walory krajobrazowe i przyrodnicze przedmiotowego terenu. Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest sprzeczne z racjonalną polityką zagospodarowania przestrzennego, a zgoda na nie stworzy precedens do ekspansji zabudowy na działkach sąsiednich. Organ przywołał również art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U z 2006 r., nr 129, poz. 902 ze zm.) stwierdzając, iż w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego terenu uwzględnia się w szczególności ograniczenia wynikające m.in. z ustanowienia, w trybie ustawy o ochronie przyrody, obszaru chronionego krajobrazu. W odniesieniu do lokalizacji przedmiotowej inwestycji w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "P." organ stwierdził, iż planowana inwestycja może stanowić zagrożenie dla równowagi przyrodniczej właściwego stanu ochrony siedliska przyrodniczego chronionego na ww. obszarze gdzie ochronie podlegają gatunki ptaków określone w załączniku I Dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (...), miejsca ich żerowania oraz gniazdowania. Natomiast zabudowanie przedmiotowego terenu zwartą zabudową mieszkaniową w krótkim okresie doprowadzić może do degradacji siedlisk chronionych gatunków roślin i zwierząt oraz całkowicie zmieni jego cenne walory krajobrazowe. Zażalenie na ww. postanowienie wniosła A. L. zarzucając w szczególności, iż uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie zawiera żadnego konkretnego argumentu, który jednoznacznie wskazywałby na niedopuszczalność Sygn. akt IV SA/Wa 1739/09 realizacji zamierzonej inwestycji. Ogólna argumentacja organu orzekającego dotycząca wybitnych wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych przedmiotowego terenu nie może uzasadniać negatywnego rozstrzygnięcia w sprawie. Na skutek ponownego rozpoznania sprawy, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. GDOŚ, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a,, uchylił postanowienie RDOŚ w O. z dnia [...] maja 2009 r. oraz uzgodnił realizację przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu podniósł w pierwszej kolejności, iż zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w przedmiotowej sprawie wymagane było uzgodnienie przez organ pierwszej instancji projektu decyzji o warunkach zabudowy w związku z położeniem działki przeznaczonej pod planowaną inwestycję w granicach obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "[...]" oraz [...] Parku Krajobrazowego. Organ miał obowiązek wyjaśnić, czy w kontekście przepisów odnoszących się do ww. obszarów chronionych dopuszczalna jest realizacja przedmiotowej inwestycji. Podkreślił, iż do kompetencji organu uzgadniającego należy badanie zgodności projektu decyzji o warunkach zabudowy z polityką zagospodarowania przestrzennego. Organ pierwszej instancji winien ograniczyć się tylko do uzgodnienia ww. projektu decyzji w odniesieniu do obszarów objętych ochroną, wymienionych w art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, z wyjątkiem parków narodowych i ich otulin. Organ pierwszej instancji błędnie stwierdził w oparciu o art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska, że przy uzgadnianiu ww. projektu decyzji należało rozważyć ograniczenia wynikające z ustanowienia obszaru chronionego krajobrazu. Działka przeznaczona pod planowaną inwestycję położona jest na obszarze [...] Parku Krajobrazowego, a nie na obszarze chronionego krajobrazu. Powołany art. 73 ust. 1 pkt 1 jest przepisem ogólnym i jako taki nie może stanowić przesłanki do odmowy uzgodnienia ww. inwestycji. Przepis ten zobowiązuje organy do uwzględniania w decyzjach o warunkach zabudowy ograniczeń wynikających z ustanowienia obszarów chronionych, w tym parków krajobrazowych, jednak ograniczenia te muszą wynikać z konkretnych regulacji (zakazów) wprowadzonych na ww. obszarach przepisami prawa materialnego. Sygn. akt IV SA/Wa 1739/09 Zdaniem GDOŚ zgodzić należy się ze stanowiskiem przedstawionym w zażaleniu, że organ pierwszej instancji nie przedstawił żadnych argumentów, które jednoznacznie wskazywałyby na niedopuszczalność realizacji przedsięwzięcia. Powołane przez RDOŚ przepisy art. 5 pkt 8 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody nie mogą stanowić przesłanki do odmowy uzgodnienia przedmiotowej inwestycji. Zapisy te bowiem nie nakładają wprost ograniczeń dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Odnośnie zgodności planowanej inwestycji z przepisami dotyczącymi [...] Parku Krajobrazowego organ odwoławczy zauważył, iż z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, że realizacja ww. inwestycji spowoduje ich naruszenie. W toku postępowania odwoławczego GDOŚ uwzględnił ograniczenia wynikające z obowiązującego na terenie [...] Parku Krajobrazowego rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego. Analizując projekt decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej działki organ odwoławczy stwierdził, iż ustalenia w niej zawarte nie naruszają zakazów wymienionych w § 3 rozporządzenia. Odnosząc się do kwestii wpływu ww. przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 "[...]" GDOŚ zauważył, iż organ pierwszej instancji ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że planowana inwestycja może zagrażać gatunkom ptaków (oraz ich siedliskom) chronionym na ww, obszarze nie przedstawiając jednak żadnych dowodów na poparcie swojego stanowiska. Zaznaczył następnie, iż przedmiotowa działka położona jest w sąsiedztwie istniejących zabudowań mieszkalnych, a z realizacją przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, nie wiążą się żadne istotne oddziaływania zarówno na etapie budowy, jak i późniejszej eksploatacji przedmiotu inwestycji. Planowane zamierzenie inwestycyjne nie będzie - zdaniem organu -źródłem większej presji na cele ochrony obszaru Natura 2000, niż sąsiednie zabudowania. Mając na względzie znaczną powierzchnię obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "[...]" (ok. 1728 km2), skalę i charakter inwestycji (budynek mieszkalny jednorodzinny), a także lokalizację na działce położonej w sąsiedztwie istniejącej zabudowy i posiadającej dostęp do drogi publicznej, GDOŚ Sygn. akt IV SA/Wa 1739/09 stwierdził, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie miało znacząco negatywnego wpływu na gatunki ptaków oraz ich siedliska będące przedmiotem ochrony w obszarze Natura 2000. Tym samym realizacja przedmiotowej inwestycji nie jest sprzeczna z art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. W skardze na ww. postanowienie GDOŚ z dnia [...] sierpnia 2009 r. [...] Park Krajobrazowy wniósł o stwierdzenie jego nieważności lub jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji ze względu na naruszenie przepisów prawa - w szczególności § 2 rozporządzenia Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego. W motywach skargi wskazano, iż działka nr ewid, [...], objęta wnioskiem w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy, jest położona na skraju wsi w oderwaniu od istniejącej historycznej zabudowy kolonijnej. Przedmiotowy obszar [...] Parku Krajobrazowego wyróżnia się wartościami przyrodniczymi i krajobrazowymi - w projekcie planu ochrony Parku jest to strefa [...]. Planowana inwestycja będzie zlokalizowana na terenie zlewni bezpośredniej jeziora [...] - szczególnie chronionego jako zbiornika ramienicowego. Realizacja planowanej inwestycji wywoła zmiany w otaczającym krajobrazie i negatywnie wpłynie na walory krajobrazowe, o których mowa w art. 5 pkt 23 ustawy o ochronie przyrody. Nadto zaznaczono, że organ drugiej instancji błędnie przyjął, że działka nr ewid. [...] położona jest w sąsiedztwie istniejącej zabudowy, gdyż najbliższe siedlisko zagrodowe znajduje się w pasie ok. 100 m od granicy działki. Wskazano również, że w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy nie uwzględniono przepisu § 271 ust. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U nr 75, poz. 690), który uniemożliwia lokalizację jakiegokolwiek budynku na ww. działce z uwagi na istnienie wspólnej granicy z terenem należącym do L.. W odpowiedzi na skargę GDOŚ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sygn. akt IV SA/Wa 1739/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a., sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2009 r. w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, doszedł do przekonania o braku podstaw do wyeliminowania ww. postanowienia z obrotu prawnego. W myśl art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzję o warunkach zabudowy wydaje, z zastrzeżeniem ust. 3, wójt, burmistrz albo prezydent miasta po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4, i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Zaskarżone postanowienie, wydane zostało w trybie uzgodnieniowym, przewidzianym w art. 53 ust. 4 pkt 8 ww. ustawy. Dotyczy ono warunków zabudowy dla planowanej inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego Sygn. akt IV SA/Wa 1739/09 jednorodzinnego na działce o numerze ewidencyjnym [...], położonej w obrębie L., Gm. P., na terenie obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "[...]" oraz [...] Parku Krajobrazowego. Powyższy przepis stanowi, że decyzje o warunkach zabudowy, wydaje się, w odniesieniu do innych -niż park narodowy i jego otulina - obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody, po uzgodnieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Stosownie do art. 53 ust. 5 powołanej ustawy uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zajęcie stanowiska przez organ uzgodnieniowy następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 106§5k.p.a.). Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, organ współdziałający (orzekający w trybie uzgodnieniowym) podejmuje czynności w ramach swojej właściwości rzeczowej. Zajęcie stanowiska przez organ współdziałający nie może zatem wykraczać poza zakres kompetencji wyznaczony przepisami prawa materialnego. Z tego względu nie znajduje uzasadnienia zarzut skargi dotyczący pominięcia, przez organ właściwy w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy - tj. Wójta Gminy P., przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U nr 75, poz. 690). Stosowanie przepisów wymienionego powyżej rozporządzenia nie należy do właściwości rzeczowej RDOŚ jak również GDOŚ, działających w rozpatrywanej sprawie jako organy współdziałające, w związku z czym nie podlegało ono ich ocenie w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu uzgodnieniowym. Nieuzasadniony jest także zarzut naruszenia przez GDOŚ przepisu § 2 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego (Dz. Urzęd, Województwa [...] z [...] r., Nr [...], poz. [...]). Przepis ten określa cel ochrony Parku, którym jest ochrona wybitnych wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych oraz walorów krajobrazowych w celu zachowania i popularyzacji tych wartości. Nie zawiera on jednak skonkretyzowanych ograniczeń, które można byłoby odnieść do inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce położonej na terenie [...] Parku Krajobrazowego. Tym samym Sygn. akt IV SA/Wa 1739/09 nieprawidłowe byłoby oparcie się przez organ uzgodnieniowy wyłącznie na omawianym przepisie § 2 ww. rozporządzenia. Wskazać należy, że realizacji ochrony [...] Parku Krajobrazowego służyć mają konkretne zakazy, wymienione enumeratywnie w § 3 ww. rozporządzenia, które w stopniu wystarczającym dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia, przeanalizowane zostały w rozpatrywanej sprawie przez organ orzekający. Sąd podziela stanowisko GDOŚ, że uzgodnienie warunków zabudowy przedmiotowej inwestycji nie narusza żadnego z zakazów przewidzianych w § 3 omawianego rozporządzenia. W szczególności Sąd zauważa, opierając się na aktach administracyjnych sprawy, że planowana inwestycja polegająca na budowie domu jednorodzinnego na działce o numerze ewidencyjnym [...], położonej w obrębie L., Gmina P., nie narusza zakazów określonych w § 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 7 ww. rozporządzenia, które stanowią, że w [...] Parku Krajobrazowym wprowadza się zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (określonych w obowiązującym na dzień wydania zaskarżonego postanowienia rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (...) - Dz. U. nr 257, poz. 2573 ze zm.), jak również budowania nowych obiektów budowlanych w pasie szerokości 100 m do linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych z wyjątkiem obiektów służących turystyce wodnej, gospodarce wodnej lub rybackiej. Na marginesie już tylko zauważyć warto, że sam Skarżący nie wskazał niezgodności planowanej inwestycji z § 3 ust. 1 rozporządzenia. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, zabrania się podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony danego obszaru Natura 2000 w tym w szczególności: 1. pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000 lub 2. wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub 3. pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami. 4. Sygn. akt IV SA/Wa 1739/09 Sąd podziela stanowisko organu orzekającego zgodnie z którym planowana inwestycja nie będzie w sposób istotny oddziaływać na obszar Natura 2000 "[...]", jak również nie naruszy zakazu określonego w powołanym powyżej przepisie ustawy o ochronie przyrody. Organ zasadnie przyjął, że dla oceny omawianej kwestii istotne jest wyjaśnienie okoliczności związanych z lokalizacją działki, rodzajem planowanej inwestycji na działce a także uciążliwości związanych z procesem realizacji inwestycji oraz jej eksploatacji. Prawidłowo organ ustalił, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, że działka położona jest w sąsiedztwie istniejących zabudowań mieszkalnych i ma dostęp do drogi publicznej. Trafnie ocenił, że budowa domu jednorodzinnego na przedmiotowej działce, jak i jego późniejsza eksploatacja, uwzględniająca korzystanie ze szczelnego zbiornika bezodpływowego na ścieki bytowe, nie spowodują większego oddziaływania na środowisko niż inne sąsiedzkie zabudowania mieszkalne, które - co wynika z map załączonych do akt administracyjnych - znajdują się w bliższej odległości od Jeziora [...]. Uwzględnił przy tym znaczny obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "[...]", który - zgodnie z § 2 pkt 102 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 (Dz. U. z 2004 r., Nr 229, poz. 2313 ze zm.) - obejmuje 172.802,1 ha. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że nieuzasadniony jest zarzut Skarżącego dotyczący pomyłki przy określeniu położenia przedmiotowej działki, tj. w sąsiedztwie innych zabudowań. Ustalenia organu co do usytuowania działki o numerze geodezyjnym [...] znajdują oparcie w treści kopii mapy sytuacyjno-wysokosciowej w skali 1:1000, obrębu L., Gminy P. - załączonej do akt administracyjnych. Wskazuje ona, że w obrębie terenu objętego analizą znajdują się działki zabudowane budynkami mieszkalnymi co upoważniało organ do przyjęcia, że działka leży w sąsiedztwie zabudowanych dziatek. Uwzględnienia skargi nie uzasadniają argumenty Skarżącego, dotyczące założeń projektu planu ochrony [...] Parku Krajobrazowego, które przewidują objęcie działki przeznaczonej pod planowaną inwestycję strefą ochronną [...]. Obowiązkiem organu współdziałającego w zakresie uzgodnienia warunków zabudowy jest uwzględnienie obowiązujących przepisów prawa stanowiących o właściwości rzeczowej tegoż organu. Nieuprawnione jest Sygn. akt IV SA/Wa 1739/09 natomiast oczekiwanie przez Skarżącego, by organ uzgodnieniowy stosował projektowane akty prawne. Podobnie chybione w rozpatrywanej sprawie jest odwoływanie się przez Skarżącego do treści art. 5 pkt 8 i pkt 23 ustawy o ochronie przyrody, które określają definicje ustawowe "ochrony krajobrazowej" oraz "walorów krajobrazowych". Przepisy te nie zawierają zakazów czy też nakazów określonego działania, w odniesieniu do planowanej i uzgadnianej inwestycji na działce położonej na terenie obszaru specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 "[...]" oraz [...] Parku Krajobrazowego. Nieuzasadnione są również zarzuty - podniesione przez Skarżącego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - że w sprawie nie przeprowadzono oględzin działki oraz, że postanowienie narusza art. 10 Dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk naturalnych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. UE. L. z 1992, nr 206, poz. 7). Sąd zauważa, że organ orzekający prawidłowo zastosował powyżej wskazane przepisy prawa materialnego w niespornym, prawidłowo ustalonym stanie faktycznym. Nie było potrzeby przeprowadzania oględzin działki, by ustalić stan faktyczny dotyczący działki. Z dowodów zebranych w sprawie wynika jasno, że działka na której planowana jest budowa domu ma niewielką powierzchnię - wynosi ona [...] ha. Na terenie działki brak jest drzew i krzewów, które mogą ulec zniszczeniu w trakcie realizacji planowanej inwestycji. Działka ma dostęp do drogi publicznej, jest usytuowana w dalszej odległości od jeziora niż inne zabudowane działki sąsiednie. Natomiast wskazany art. 10 Dyrektywy odnosi się do popierania elementów krajobrazu, które mają duże znaczenie dla dzikiej fauny i flory. W przepisie tym mowa jest o elementach, które ze względu na swą liniową lub ciągłą strukturę (na przykład rzeki i ich brzegi albo tradycyjne systemy oznaczania granic pól), bądź pełnioną funkcję wyjściową obszarów ekspansji (na przykład stawy lub niewielkie lasy) są bardzo ważne dla migracji, rozprzestrzeniania i wymiany genetycznej dzikich gatunków. W sprawie brak jest więc podstaw do przyjęcia, że na przedmiotowej działce występują istotne elementy o których stanowi art. 10 omawianej Dyrektywy. Mając na względzie powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.