II SAB/Go 117/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.T. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE L.T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 listopada 2022 r. wezwano skarżącą o do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej dnia 6 grudnia 2022 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 18 akt sprawy) wynika, iż przesyłka zawierająca odpis zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego została prawidłowo doręczona skarżącej dnia 6 grudnia 2022 r., zatem termin do wykonania zarządzenia upłynął bezskutecznie z dniem 13 grudnia 2022 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.