I SA/Wa 2392/13

SENTENCJA Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia odmówić H. P. przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. UZASADNIENIE W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego skarżący H. P. zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca wyjaśnił, że jest [...], prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł oraz zasiłku z pomocy społecznej w wysokości [...] zł. Wnioskodawca ujawnił, że posiada majątek w postaci domu o powierzchni [...] m2, mieszkania o powierzchni około [...] m2, nieruchomości [...] o powierzchni [...] ha oraz [...] działki (około [...] m2) i [...] działki około [...] m2. Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, że spłaca dług [...] "po [...] zł". Wskazać należy, że w aktach sądowych (k- 9 – 18) znajduje się zaświadczenie z Kasy [...] z którego wynika, że z uzyskiwanego dochodu opłaca składkę kwartalną emerytalno – rentową w wysokości [...] zł, oraz oświadczenie, że z [...] gruntu skarżący nie pobiera dochodów i utrzymuje się z renty a także oświadczenie z którego wynika, że z uzyskiwanej renty ma jeszcze do spłacenia około [...] zł długu zaciągniętego na zlikwidowanie skutków [...], a spłaca dług w ratach po [...] zł (k- 18). W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: W myśl art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że H. P. nie wykazał, że pozostaje w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Wnioskodawca uzyskuje stały regularny dochód w wysokości [...] zł oraz zasiłek [...] w wysokości [...] zł, który w całości przeznacza na własne potrzeby, gdyż nie wykazał, iż ma na utrzymaniu inne osoby, ponadto ma zapewnione środki bytowe, jak również ujawnił, że posiada znaczny majątek (dom, mieszkanie, grunt [...]), nie można więc obiektywnie uznać, że jest osobą ubogą, a zauważyć należy, prawo pomocy z założenia ma gwarantować pomoc finansową ze strony Państwa dla osób, które pozostają w szczególnie trudnej sytuacji majątkowej. Tym samym w ocenie referendarza sądowego jest on w stanie samodzielnie ponieść koszty ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, którego udział na obecnym etapie postępowania nie jest obowiązkowy. Jednocześnie wskazać należy, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji postanowienia.