I OSK 387/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku H. O.– kuratora spadku po K. K. o zasądzenie wynagrodzenia za pełnioną funkcję w sprawie ze skargi kasacyjnej T.W., M.K., E. R., L.S., A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1233/12 w sprawie ze skarg T. W., M.K., E. R., L.S., A.S.i K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości warszawskiej postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Na rozprawie w dniu 23 października 2015 r. adwokat H.O., powołując się na ustanowienie jej kuratorem dla nieznanego z miejsca pobytu K. K. wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o zasądzenie wynagrodzenia za pełnioną funkcję według obowiązujących stawek. Następnie pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. podała spis poniesionych kosztów w związku z pełnioną funkcją, tj.: 1) sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 6642,00 zł; 2) koszty dojazdu – 123 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę prawną do orzekania w przedmiocie kosztów postępowania przez sąd administracyjny - w tym do zwrotu wydatków, o których mowa w art. 213 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - stanowią przepisy Działu V powołanej ustawy. W rozpoznawanej sprawie przepisy te nie znalazły jednak zastosowania z następujących powodów. W pierwszej kolejności wskazać należy, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy Woli w Warszawie I Wydział Cywilny z dnia 7 lutego 2006 r., sygn. akt I Ns 77/06 (k. 179 akt adm.) wynika, iż adwokat H.O. została ustanowiona kuratorem spadku po K.K. zmarłym w dniu 7 marca 1974 r. w W.. W aktach sprawy brak jest orzeczenia sądu, z którego wynikałoby, że została ona ustanowiona kuratorem K. K. nieznanego z miejsca pobytu. Zagadnienia dotyczące kuratora spadku reguluje ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2014, poz. 101 ze zm., dalej k.p.c.). I tak w Dziale IV Rozdziale 7 zatytułowanym "Zarząd spadku nieobjętego" wskazano, że: do czasu objęcia spadku przez spadkobiercę sąd czuwa nad całością spadku, a w razie potrzeby ustanawia kuratora spadku (art. 666 § 1 k.p.c.). Kurator spadku powinien starać się o wyjaśnienie, kto jest spadkobiercą, i zawiadomić spadkobierców o otwarciu spadku (art. 667 § 1 k.p.c.). Kurator spadku zarządza majątkiem spadkowym pod nadzorem sądu spadku. Do sprawowania zarządu stosuje się odpowiednio przepisy o zarządzie w toku egzekucji z nieruchomości (art. 667 § 2 k.p.c.). Przepisy o zarządzie w toku egzekucji z nieruchomości regulują również kwestię wynagrodzenia zarządcy, wskazując w art. 939 § 1 k.p.c., że zarządca (a zatem również kurator) może żądać wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków, które w związku z zarządem poniósł z własnych funduszów. Wysokość wynagrodzenia sąd określa odpowiednio do nakładu pracy i dochodowości nieruchomości. W myśl art. 628 k.p.c. do czynności w postępowaniu spadkowym, które należą do zakresu działania sądów, wyłącznie właściwy jest sąd ostatniego miejsca zwykłego pobytu spadkodawcy, a jeżeli jego miejsca zwykłego pobytu w Polsce nie da się ustalić, sąd miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy lub jego część (sąd spadku). W braku powyższych podstaw sądem spadku jest sąd rejonowy dla m.st. Warszawy. Oczywistym jest, że przytoczone przepisy k.p.c. regulują postępowanie sądowe przed sądami powszechnymi, a zatem, jak wynika z ich treści, właściwym do rozpatrywania kwestii dotyczących wykonywania obowiązków przez kuratora spadku, jak również przyznania mu z tego tytułu wynagrodzenia jest sąd powszechny. Na marginesie dodać należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie dają sądom administracyjnym prawa do wyznaczania kuratorów spadku. W tym zakresie sąd - zgodnie z art. 128 § 2 powołanej ustawy - może jedynie zwrócić się do sądu spadku o ustanowienie kuratora spadku. Z podanych wyżej względów, nawet okoliczność, że kurator został wyznaczony na wniosek sądu administracyjnego nie oznacza jednak, że sąd ten jest właściwy do przyznania mu z wynagrodzenia za pełnioną funkcję. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.