I SA/Ol 815/10

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za grudzień 2003r i styczeń 2004r. postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 4 listopada 2010r., złożonym wraz ze skargą, skarżąca B. G., reprezentowana przez swojego brata M. L., zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z dwiema córkami. Uzyskuje dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie 570 zł. Dodatkowo oświadczyła, że otrzymuje zaliczki alimentacyjne w wysokości po 400 zł na dziecko oraz z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" zasiłki rodzinne po 91 zł na dziecko. Razem jej dochód miesięczny wynosi 1552 zł. Skarżąca wskazała, iż nie posiada żadnego majątku. Nadto wyjaśniła, że posiada zaległości w opłatach za gaz i czynsz w kwocie około 4.000 zł. Argumentując wniosek wskazała, iż posiada na utrzymaniu dwie małoletnie córki, utrzymuje się z zatrudnienia, na którym od 1 kwietnia 2010r. dokonano zajęcia egzekucyjnego na rzecz alimentów dla jej dorosłej córki. Kwota jej wynagrodzenia po realizacji alimentów wynosi około 630 zł. Podniosła także, iż decyzją z dnia 28.11.2008r. Prezes ZUS umorzył jej zaległe składki. Ponadto decyzją z dnia 16.02.2010r. Naczelnik US umorzył jej zaległość podatkową za maj 2004r. Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 i 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Wskazać należy, iż wykazała ona, z czego się utrzymuje oraz wyjaśniła swoją sytuację majątkową i rodzinną. Stwierdzić należy, iż wnioskodawczyni wraz ze swoją rodziną utrzymuje się z bardzo ograniczonych środków finansowych. Trudno zatem uznać, aby ze środków finansowych jakimi dysponuje miesięcznie jej rodzina, skarżąca była w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie przedmiotowych kosztów postępowania sądowego oraz kosztów pełnomocnika. W tej sytuacji, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego, gdyż z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 §1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji