II SA/Kr 655/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.G. i J.G. na decyzję Wojewody z dnia w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy jej uchylenia postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] wydaną po wznowieniu postępowania Starosta stwierdził, że decyzja Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] została wydana z naruszeniem prawa oraz odmówił uchylenia tej decyzji z przyczyn określonych w art. 146 § 1 k.p.a. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy decyzją z dnia [...] znak [...]. Decyzja Wojewody została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez B. i J. G. W piśmie z dnia 5 grudnia 2007 r. (data nadania przesyłki poleconej) skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "do czasu rozstrzygnięcia prawomocnymi decyzjami przedmiotu postępowania administracyjnego spowodowanego wydaniem wyroku WSA w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2006 r. (sygn. akt II SA/Kr 687/06)". Na uzasadnienie wniosku skarżący podali, że "w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji nastąpiłaby negacja skutków materialno-prawnych wznowionego postępowania administracyjnego, a dotyczącego tej samej sprawy tj. ponownie podjętej w wyniku wykonania wyroku WSA w Krakowie z 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Kr 687/06". Ponadto wskazano, że inwestor kontynuuje prace budowlane nie przestrzegając wymogów prawa budowlanego. W ocenie skarżących taka sytuacja uzasadnia przyjęcie, że nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyrządzi znaczne szkody dla skarżących i innych stron postępowania oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż w obrocie prawnym mogą zaistnieć decyzje administracyjne o sprzecznych rozstrzygnięciach. Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, które nie przyznają stronom praw ani nie nakładają na nie obowiązków, ze swej istoty nie podlegają wykonaniu, a co za tym idzie nie można wstrzymać ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taki właśnie charakter ma zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, wydana na skutek wznowienia postępowania. Jej przedmiotem jest stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowa jej uchylenia. Decyzja ta nie nadaje się do wykonania, bowiem nie wymaga podjęcia jakichkolwiek czynności przez którąkolwiek ze stron postępowania. Warto w tym miejscu przywołać postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r. sygn. II SA/Gd 396/05 (LEX nr 220325), w którym stwierdzono, że nie nadaje się do wykonania postanowienie organu administracji o przekazaniu wniosku innemu organowi według właściwości oraz postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. I FZ 281/06 (OSP 2007/6/76), gdzie w ten sam sposób oceniono postanowienie organu egzekucyjnego o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania. Objęta rozpatrywanym wnioskiem decyzja, podobnie jak wymienione rozstrzygnięcia, ma skutek wyłącznie procesowy i nie podlega wykonaniu. Skoro zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, argumenty wskazane przez skarżących nie mogą zostać uwzględnione i dlatego podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji postanowienia.