IV SO/Wa 20/10
Административные суды2010-12-31
Номер дела
IV SO/Wa 20/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2010-12-31
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судьи
Alina Balicka
Резолютивная часть
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny -art.55 ustawy PoPPSA
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. R. o wymierzenie grzywny Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów za nieprzekazanie skargi A. R. na uchwałę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia kwalifikacji postanawia: - oddalić wniosek o wymierzenie grzywny.
UZASADNIENIE
W dniu 2 czerwca 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) A. R., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów za nieprzekazanie Sądowi skargi na uchwałę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów z dnia [...] października 2009 r. nr [...].
Skarżąca wskazała, iż w dniu 24 grudnia 2009 r. wysłała listem poleconym przedmiotową skargę na adres Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów. W wyniku rozmów telefonicznych przeprowadzonych z Biurem Krajowej Izby Inżynierów Budownictwa skarżąca uzyskała informację, iż skarga wpłynęła do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej i następnie w dniu 19 lutego 2010 r. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Informacje te jednak okazały się nieprawdziwe, bowiem skarżąca w dniu 25 maja 2010 r. kontaktując się z sekretariatem tut. Sądu została poinformowana, iż jej skarga nie została przekazana do Sądu. Powyższe okoliczności, w ocenie skarżącej stanowią podstawę do wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Pismem Sądu z dnia 18 czerwca 2010 r. odpis wniosku o wymierzenie grzywny przesłano do organu celem ustosunkowania się w terminie 7 dni.
Odpowiadając na przedmiotowy wniosek pełnomocnik Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów w piśmie procesowym z dnia 14 lipca 2010 r. wskazał, iż przesyłka skarżącej zawierająca przedmiotową skargę, adresowana na adres Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej została mylnie doręczona przez pocztę do Biura Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej, której siedziba mieści się w tym samym budynku. Poszukiwania listu rozpoczęły się w końcu maja 2010 r., po telefonie skarżącej zaniepokojonej brakiem dalszego postępowania w sprawie. Ustalono, iż skarga została błędnie doręczona i czeka na formalne przekazanie . Wskazano, iż czas wydania stosownego postanowienia przedłużał się na skutek przerwy spowodowanej końcem kadencji organów izby okręgowej i oczekiwaniem na ukonstytuowanie się nowego składu okręgowej komisji kwalifikacyjnej. Na skutek interwencji Przewodniczącego Rady, przesyłka zawierająca przedmiotową skargę została przekazana w dniu 14 czerwca 2010 r. W dniu 14 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła odpowiedź organu na przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i oryginałem skargi A. R.
Pismem Sądu z dnia 6 września 2010 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 2 września 2010 r., wezwano pełnomocnika organu do udokumentowania twierdzeń zawartych w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, poprzez nadesłanie dokumentów potwierdzających datę wpływu do Biura Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów omyłkowo przekazanej skargi A. R. oraz datę wpływu przedmiotowej skargi do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów.
Odnosząc się do okoliczności doręczenia skargi do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej przedstawionych w piśmie z dnia 14 lipca 2010 r. pełnomocnika skarżącej w piśmie z dnia 15 września 2010 r. podniósł, iż w rozmowie telefonicznej przeprowadzonej na początku stycznia 2010 r. z Dyrektorem Biura Krajowej Komisji Izby Urbanistów J. I. został potwierdzony fakt prawidłowego doręczenia skargi organowi. Wskazano, iż informację tę J. I. potwierdzał później kilkakrotnie, podczas kolejnych rozmów telefonicznych dotyczących nadania biegu przedmiotowej sprawie. W celu wykazania faktu prawidłowego doręczenia skargi do organu przez pocztę oraz daty dokonania tego doręczenia, pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 13 października 2010 r. zwrócił się do Sądu o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci odpowiedzi Poczty Polskiej z dnia 11 października 2010 r. na reklamację dotyczącą przesyłki poleconej zawierającej przedmiotową skargę. Skarżąca podniosła, iż z treści załączonego pisma wynika, iż przesyłka została prawidłowo doręczona na adres Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów, natomiast osobą która pokwitowała odbiór był J. I.- pracownik Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów.
Wobec adnotacji poczty umieszczonej na przesyłce Sądu skierowanej do pełnomocnika organu, zawierającej wezwanie z dnia 2 września 2010 r.- "adresat nieznany"- zarządzeniem z dnia 25 października 2010 r. ponownie wezwano pełnomocnika organu- r.pr. B. J., na adres Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów, do wykonania zarządzenia Sądu z dnia 2 września 2010 r., w terminie 7 dni. Powyższe pismo wróciło do Sądu z adnotacją poczty "adresat jest, ale B. J. nie pracuje". W związku z powyższym pismem Sądu z dnia 25 listopada 2010 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 24 listopada 2010 r., ponowne wezwano organ, adresując wezwanie bezpośrednio do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów, do udokumentowania, w terminie 7 dni, informacji zawartych w piśmie procesowym z dnia 14 lipca 2010 r. oraz ustosunkowania się do twierdzeń skarżącej zawartych w piśmie procesowym z dnia 15 września 2010 r. Jednocześnie wezwano organ do złożenia oświadczenia, czy udzielone r.pr. B. J. pełnomocnictwo do reprezentowania Komisji w sprawach prowadzonych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie z dnia 15 stycznia 2010 r. w dalszym ciągu obowiązuje. Przedmiotowe pismo zostało doręczone organowi w dniu 29 listopada 2010 r.
W dniu 6 grudnia 2010 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów złożyła wniosek o przedłużenie terminu do wykonania zarządzenia Sądu z dnia 24 listopada 2010 r. o czternaście dni wskazując, iż w dniu 30 listopada 2010 r. zwrócono się do Biura Okręgowej Izby Urbanistów z prośbą o pilne potwierdzenie daty wpływu skargi A. R. na uchwałę Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia [...] października 2009 r. Wskazano, iż mimo licznych telefonów i monitów kierowanych do Biura Okręgowej Izby nie otrzymano żadnego pisma w tej sprawie. Podkreślono jednocześnie, iż Krajowa Komisja Kwalifikacyjna nie ma możliwości dyscyplinowania pracy Biura Okręgowej Izby, która jest samodzielną jednostką organizacyjną samorządu zawodowego urbanistów.
Zarządzeniem Sądu z dnia 14 grudnia 2010 r. przedłużono do dnia 20 grudnia 2010 r. termin do wykonania przez organ zarządzenia Sądu z dnia 24 listopada 2010 r.
Pismem z dnia 20 grudnia 2010 r. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 25 listopada 2010 r. Do pisma dołączono dokumenty w postaci: pisma Kierownika Biura Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z dnia 14 czerwca 2010 r. przekazujące Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów skargę A. R., jako mylnie doręczoną oraz pismo Przewodniczącego Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z dnia 15 grudnia 2010 r. potwierdzające, iż przedmiotowa skarga została doręczona do Biura Okręgowej Izby w dniu 28 grudnia 2009 r. Jednocześnie wskazano, iż fakt doręczenia przesyłki do Biura Okręgowej Izby Urbanistów był prawdopodobnie rezultatem trwających pod koniec ubiegłego roku prac remontowych w budynku, w którym znajduje się siedziba Krajowej Izby Urbanistów. Wskazano, iż w tym czasie biura obu izb były przenoszone do różnych pomieszczeń tymczasowych, a przesyłki pocztowe pozostawiane w umówionych miejscach. Pracownicy obu izb zostali upoważnienie do odbioru wszystkich przesyłek pocztowych, a następnie ich rozdzielania we własnym zakresie. Przesyłka zawierająca skargę A. R. została otwarta i zarejestrowana w Biurze Okręgowej Izby. Dodatkowo stwierdzono, iż odniesienie się do przedstawionych przez skarżącą okoliczności, zawartych w piśmie procesowym z dnia 13 października 2010 r., dotyczących twierdzeń J. I.- pracownika organu nie jest możliwe, bowiem J. I. w dniu 1 grudnia 2010 r. zmarł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.).
W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a). Z przytoczonego powyżej art. 55 § 1 P.p.s.a., wynika, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
W rozpoznawanej sprawie A. R. w dniu 24 grudnia 2010 r. wniosła do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów skargę na uchwałę tego organu z dnia [...] października 2009 r. nr [...]. Obowiązkiem Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej było zatem, stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a., przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą IV SA/Wa 1353/10 wynika, iż Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów w dniu 14 lipca 2010 r. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.
Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów w piśmie datowanym na dzień 14 lipca 2010 r., w którym ustosunkował się do przedmiotowego wniosku o wymierzenie grzywny wyjaśniła, iż przedmiotowa skarga została mylnie doręczona przez pocztę do Biura Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów. Jednocześnie w dniu 20 grudnia 2010 r. organ udokumentował fakt wpłynięcia przedmiotowej skargi do Biura Okręgowej Komisji oraz datę jej przekazania do Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej. Z nadesłanych bowiem dokumentów, tj. kopii pisma Kierownika Biura Okręgowej Izby Urbanistów z siedzibą w W. z dnia 14 czerwca 2010 r. wynika bezspornie, iż skarga A. R. została przekazana Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów dopiero w dniu 17 czerwca 2010 r. (data widniejąca na prezentacje Biura Krajowej Izby Urbanistów).
W związku z powyższym należy przyjąć, iż w rozpoznawanej sprawie przesłanie przedmiotowej skargi oraz akt administracyjnych sprawy do Sądu w dniu 14 lipca 2010 r. nastąpiło z zachowaniem terminu, wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. W kontekście powyższych okoliczności, w ocenie Sądu, mimo iż od daty nadania przedmiotowej skargi, tj. od dnia 24 grudnia 2009 r. do jej przekazania do Sądu, tj. dnia 14 lipca 2010 r. faktycznie upłynęło kilka miesięcy, nie można jednak uznać, iż Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Urbanistów uchybiła terminowi, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Za uzasadnioną należy bowiem uznać argumentację Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Urbanistów wskazującą na brak winy organu w przekazaniu skargi A. R. dopiero w dniu 17 czerwca 2010 r. Jak wskazano bowiem powyżej w niniejszej sprawie został udowodniony fakt, iż przedmiotowa skarga, pomimo, iż została prawidłowo nadana, omyłkowo została przekazana do niewłaściwego organu- Biura Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej. Należy jednocześnie podkreślić, iż przekazanie przez Biuro Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej przedmiotowej skargi z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 65 § 1 Kpa, spowodowane przeszkodą natury obiektywnej, zewnętrzną, niezależną od Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej, nie może skutkować wymierzeniem temu organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Tym samym nie można stwierdzić, iż organ przekroczył zakreślony ustawą termin do nadesłania skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej i wymierzenia organowi grzywny.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.