I SA/Łd 802/11

SENTENCJA Dnia 30 grudnia 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – M. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok. Wobec treści wyroku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła skargę kasacyjną, a następnie w związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi złożyła na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z 22-letnim synem A., 19-letnim synem M. oraz 17-letnim synem J.. Oświadczyła przy tym, że źródłem dochodu rodziny są alimenty przyznane na najmłodszego syna w kwocie 300 zł oraz jej wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.500 zł brutto. Dwaj starsi synowie studiują i nie osiągają żadnego dochodu. Jednocześnie skarżąca wskazała, że choruje na stwardnienie rozsiane. W związku z tym ponosi wydatki na zakup lekarstw. Koszty utrzymania domu stanowią kwotę ok. 500 zł. Dodała przy tym, że jej dochody nie wystarczają nawet na skromne utrzymanie. Z uwagi na chorobę nie może podjąć dodatkowego zatrudnienia, aby zatem utrzymać siebie i dzieci, zmuszona jest korzystać z pomocy rodziny i przyjaciół. Nie ma możliwości uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek skarżącej jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z trzema synami, którzy pozostają na jej utrzymaniu. Dwaj starsi synowie studiują i nie osiągają żadnych dochodów, na najmłodszego pobiera alimenty. Łączny dochód rodziny zamyka się kwotą 1.800 zł brutto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki wiązane z leczeniem schorzenia skarżącej (stwardnienie rozsiane) oraz utrzymaniem domu, które łącznie przekraczają możliwości finansowe skarżącej. W związku z tym faktem skarżąca zmuszona jest korzystać z pomocy rodziny i przyjaciół. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym kwotę dochodu rodziny i niezbędnych wydatków, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego sytuacja majątkowa skarżącej powoduje bowiem, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Referendarza sądowego do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. P.Z-C.