I C 495/23

<p>Sygn. akt I C 495/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2024 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący sędzia Andrzej Antkiewicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2024 r. w Grudziądzu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p> <strong> <!-- -->I </strong>zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.360,00 zł (dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt złotych 00/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 10 grudnia 2022 r. do dnia zapłaty;</p> <p> <strong> <!-- -->II </strong>oddala powództwo w pozostałej części;</p> <p> <strong> <!-- -->III </strong>zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 485,11 zł (czterysta osiemdziesiąt pięć złotych 11/100) tytułem zwrotu części kosztów procesu, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.</p> <p>Sygn. akt I C 495/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. K.</span> wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">S.</span> kwoty 8.210 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 10 grudnia 2022 r. do dnia zapłaty, tytułem dopłaty do wypłaconego już odszkodowania za uszkodzenie pojazdu w trakcie kolizji drogowej z 26 maja 2022 r. i zwrotu poniesionych przez powoda wydatków związanych z wykonania kalkulacji kosztów naprawy pojazdu – 250 zł.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, iż w dniu 26 maja 2022 r. doszło do kolizji drogowej, w której uszkodzeniu uległ samochód marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rejestracyjnym (...)</span>. Sprawcą kolizji został uznany kierowca innego pojazdu, który był ubezpieczony z tytułu odpowiedzialności cywilnej u pozwanego.</p> <p>Powód wskazał, iż pozwany przyjął odpowiedzialność za skutki wypadku i wypłacił na rzecz poszkodowanego odszkodowanie w wysokości 11.640,00 zł, przy czym kwota ta została zdecydowanie zaniżona. Powód dodał, że szkoda została rozliczona jako całkowita. Z wyceny sporządzonej na zlecenie powoda wynika, że wartość pojazdu przed szkodą wynosiła 24.600 zł, a po szkodzie <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł. Tym samym należne odszkodowanie jest równe kwocie 19.600 zł, ponieważ pozwany wypłacił kwotę 11.640 zł, a powód poniósł koszt wykoannia wyceny pojazdu w kwocie 250 zł, to do dopłaty pozostało 8.210 zł (k. 4-4v akt).</p> <p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda kosztów procesu według norm przepisanych (k. 52-53 akt). Podniosła, że fakt zaistnienia w sprawie szkody całkowitej jest bezsporny między stronami, albowiem koszt naprawy uszkodzonego pojazdu przekraczałby ustaloną przez pozwanego wartość pojazdu powoda przed kolizją. Dodała, że przyznała poszkodowanemu odszkodowanie w kwocie 11.200 zł, przyjmując wartość rynkową pojazdu przed szkodą na 22.600 zł, a wartość pozostałości na 11.400 zł. Następnie na podstawie kolejnej decyzji dokonała dopłaty na rzecz poszkodowanego 11.200 zł ze względu na sprzedaż uszkodzonego pojazdu za 11.400 zł, a na podstawie decyzji z 17 lutego 2023 r. dokonała kolejnej dopłaty w kwocie 240 zł, łącznie zatem wypłaciła poszkodowanemu 22.840 zł. Zarzuciła, że powód nie uwzględnił w pozwie dwóch ostatnich decyzji o dopłatach.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Pozwana nie kwestionowała swojej odpowiedzialności za skutki wypadku drogowego z dnia 26 maja 2022 r. Spór miedzy stronami dotyczył wysokości odszkodowania. Nie było też sporu co do tego, jaką kwotę odszkodowania wypłaciła pozwana – łącznie 22.840 zł, przy czym zawierała się w tym również uzyskana przez pozwaną cena za wrak pojazdu w wysokości 11.400 zł.</p> <p>Ze względu na różnice w zakresie szacowań stron co do wysokości odszkodowania i wartości pojazdu w stanie sprzed szkody, jak i w stanie uszkodzonym Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu motoryzacji celem ustalenia wysokości kosztów naprawy pojazdu oraz jego wartości w stanie nieuszkodzonym, tj. sprzed kolizji i wartości pojazdu uszkodzonego.</p> <p>W opinii z dnia 3 stycznia 2024 r. biegły sądowy <span class="anon-block">P. L. (1)</span> obliczył, że niezbędny i celowy (tj. technicznie i technologicznie konieczny i uzasadniony) koszt naprawy pojazdu marki <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rejestracyjny (...)</span> wyliczony z wykorzystaniem cen nowych części zamiennych oferowanych przez producenta pojazdu w maju 2022 r., tj. na dzień powstania szkody wynosi 53.698 zł. Wartość pojazdu w dniu szkody biegły określił na 25.200 zł, a wartość pojazdu w stanie uszkodzonym w dniu szkody oszacował na 3.900 zł.</p> <p>Dowód: opinia wraz z kalkulacjami – k. 98-120 akt</p> <p>Opinia została zakwestionowana przez pozwaną, która zarzuciła zawyżenie wartości pojazdu przed szkodą i zaniżenie wartości pozostałości, skoro poszkodowany sprzedał je za 11.400 zł (k. 126 akt).</p> <p>W opinii uzupełniającej z 22 listopada 2024 r. (k. 140-141 akt) biegły <span class="anon-block">P. L. (1)</span> podtrzymał oszacowanie wartości pojazdu przed szkodą na 25.200 zł i przyjął, że wartość pojazdu po szkodzie wynosiła 11.200 zł.</p> <p>Opinia uzupełniająca nie była kwestionowana.</p> <p>Na mocy umowy z 25 stycznia 2023 r. poszkodowany <span class="anon-block">S. W.</span> dokonał przelewu na rzecz <span class="anon-block"> (...) spółka jawna</span> w <span class="anon-block">G.</span> prawa do odszkodowania przysługującego mu od pozwanej oraz sprawy szkody w związku ze szkodą z dnia 26 maja 2022 r. w pojeździe marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">nr rejestracyjnym (...)</span>. W tym samym dniu cesjonariusz odsprzedał wierzytelność powodowi.</p> <p>Dowody: dwie umowy cesji – k. 9-10 akt</p> <p>Według opinii z dnia 11 stycznia 2023 r. sporządzonej przez <span class="anon-block">K. K.</span> na zlecenie powoda wartość pojazdu marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rejestracyjnym (...)</span> przed szkodą z dnia 26 maja 2023 r. wynosiła 24.600 zł, a po szkodzie (wartość pozostałości) <span class="anon-block">(...)</span>.000 zł. Koszt sporządzenia tej opinii wyniósł 250 zł netto.</p> <p>Dowody: wycena z 11.01.2023 r. – k. 11 - 15 akt</p> <p>rachunek z 31.01.2023 r. – k. 16 akt</p> <p>W ustalonych okolicznościach sprawy Sąd uznał, że powództwo o dopłatę do odszkodowania zasługuje na uwzględnienie jedynie do wysokości 2.360 zł.</p> <p>Sąd podzielił opinię biegłego <span class="anon-block">P. L. (1)</span> z 3 stycznia 2024 r. co do wartości pojazdu przed szkodą, gdyż biegły podtrzymał w tym zakresie opinię w opinii uzupełniającej, której strony już nie kwestionowały, zaś obie opinie zostały sporządzone w sposób fachowy i rzetelny przez biegłego, który od wielu lat sporządza opinie w dziedzinie motoryzacji i posiada niezbędną wiedzę w przedmiocie objętym opiniami. Opinie zawierają też logiczne uzasadnienie i trafną argumentację popartą szczegółowymi wyliczeniami.</p> <p>W ustalonych okolicznościach sprawy należało uznać, że szkoda powinna być rozliczona jako całkowita, albowiem koszty naprawy pojazdu po kolizji z 26 maja 2022 r. przekraczały jego wartość przed szkodą.</p> <p>Rozliczenie szkody jako całkowitej przy jej likwidacji w ramach ubezpieczenia OC nie jest obecnie kwestionowane w orzecznictwie sądowym (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 września 1970 r., w sprawie II CR 371/70; OSNCP 1971, nr <span class="anon-block">(...)</span>, poz. <span class="anon-block">(...)</span>; postanowienie SN z 12 stycznia 2006 r., III CZP 76/05 i tamże powołano szerokie orzecznictwo SN w tej kwestii z lat wcześniejszych). W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że nieopłacalność naprawy, będąca przesłanką wystąpienia tzw. szkody całkowitej, ma miejsce wówczas, gdy jej koszt przekracza wartość pojazdu sprzed wypadku (tak też SN w uzasadnieniu postanowienia składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2006 r., III CZP 91/05).</p> <p>Biegły <span class="anon-block">P. L.</span> obliczył, że wartość pojazdu w dniu kolizji, za którą odpowiada pozwana, wynosiła 25.200 zł i jest to górna granica odpowiedzialności pozwanej. Skoro zatem wartość pozostałości wynosiła 11.400 zł (wobec sprzedaży na <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> – vice pismo pozwanej z 25 stycznia 2023 r. - k. 21 akt), zatem wysokość odszkodowania za szkodę, jaką poniósł poszkodowany w związku z tą kolizją, rozliczana jako tzw. szkoda całkowita, zamyka się kwotą 13.800 zł. Skoro pozwany w toku postępowania likwidacyjnego wypłacił poszkodowanemu łącznie 22.840 zł, to powodowi jako nabywcy wierzytelności za uszkodzenie pojazdu należy się dopłata tytułem reszty odszkodowania w wysokości 2.360 zł i taką kwotę zasądzono w pkt I wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 363)">art. 361 i 363 k.c.</a> </p> <p>Zasadne było żądanie zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie za okres po upływie 30 dni od dnia zgłoszenia szkody, skoro pozwana nie wypłaciła poszkodowanemu należnego odszkodowania w toku postepowania likwidacyjnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817;art. 817 § 1)">art. 817 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 § 2 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a>).</p> <p>Powództwo oddalono w zakresie żądania zapłaty kwoty 250 zł tytułem zwrotu kosztów prywatnej opinii na zlecenie powoda, albowiem nie obejmowała tej kwoty umowa cesji, a nadto koszt ten nie pozostawał w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą, gdyż został poniesiony przez powoda w ramach prowadzonej prze niego działalności gospodarczej w celu oceny wysokości żądania przez powoda, a sama opinia prywatna z dnia 11 stycznia 2023 r. nie została wykorzystana przez sąd jako podstawa do zasądzenia roszczenia.</p> <p>Koszty procesu rozliczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 2)">art. 100 zdanie drugie k.p.c.</a> według zasady stosunkowego rozdziału. Koszty poniesione przez powoda to: opłata od pozwu – 500 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego – 17 zł, koszty radcowskie – 1.800 zł (§ 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.) i zaliczka na biegłego – 1.220 zł (k. 68 i 124 akt). Powód wygrał sprawę w 28,75% (2.360/8.210), dlatego należy mu się od pozwanej zwrot kwoty 1.011,14 zł (3.517 zł x 28,75%). Pozwana poniosła następujące koszty procesu: koszty radcowskie w kwocie 1.800 zł (§ 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych) i zaliczka na biegłego – 300 zł (k. 135 akt) – razem 2.100 zł. Od powoda należy się jej kwota 1.496,25 zł (71,25% x 2.100 zł). Po potrąceniu wzajemnych kwot pozostaje saldo na rzecz pozwanej w wysokości 485,11 zł i taką kwotę zasądzono w pkt III sentencji wyroku.</p> <p>O odsetkach ustawowych za opóźnienie od kosztów procesu orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 11)">art. 98 § 11 k.p.c.</a> </p> </div>