Ppolska.starec← Urzadnik

II C 267/14

Суды общей юрисдикции2014-12-30
Номер дела
II C 267/14
Дата решения
2014-12-30
Тип
SENTENCE

Судьи

Agnieszka Westwal (PRESIDING_JUDGE)

Текст решения

<p>Sygn. akt: II C 267/14 upr.</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 grudnia 2014 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Rybniku II Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Agnieszka Westwal</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy protokolant sądowy Tomasz Kałuża-Herok</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 roku w Rybniku, na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. M.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">T. M.</span> na rzecz powódki <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 4.688,12 zł (cztery tysiące sześćset osiemdziesiąt osiem złotych dwanaście groszy) z ustawowymi odsetkami od kwot:</p> <p>a)  191,81 zł od dnia 28 lutego 2013 roku;</p> <p>b)  4.193,23 zł od dnia 28 lutego 2013 roku;</p> <p>c)  216,55 zł od dnia 24 czerwca 2013 roku;</p> <p>2.  umarza postępowanie w zakresie kwoty 906,53 zł;</p> <p>3.  zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1.467 zł (jeden tysiąc czterysta sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt II C 267/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> wniosła o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">T. M.</span> na jej rzecz kwoty 5.508,12 zł z ustawowymi odsetkami od wskazanych w pozwie kwot cząstkowych oraz kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu powódka twierdziła, że pozwany pozostawał z nią w stosunku prawnym dotyczącym sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług. Na podstawie w/w stosunku prawnego wystawiła na rzecz pozwanego <span class="anon-block">fakturę VAT o nr (...)</span>RW – z tytułu rozliczenia dostarczania energii elektrycznej oraz noty odsetkowe: nr <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>. Na dochodzoną pozwem kwotę złożyła się kwota 191,81 wynikająca z dołączonej faktury VAT, kwota 5.099,76 zł jako zaległe zobowiązanie pomniejszona o wysokość dokonanych przez pozwanego wpłat oraz kwota 216,55 zł wynikająca z załączonych not odsetkowych. Powódka dalej wyjaśniała, iż w przypadku powstania niedopłaty jest ona doliczana do pierwszej faktury wystawionej za najbliższy okres rozliczeniowy, co wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111891126" title="Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną - Dz. U. z 2011 r. Nr 189, poz. 1126 (§ 34;§ 34 ust. 2)">§ 34 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia 2011 roku w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną</a>.</p> <p>W dniu 13 września 2013 roku Referendarz Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Rybniku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym w całości uwzględnił dochodzone przez powódkę roszczenie.</p> <p>W ustawowym terminie pozwany złożył sprzeciw od powyższego nakazu, wnosząc jednocześnie o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwany podniósł, iż uiścił część należności dochodzonej przez powódkę wynikającą z <span class="anon-block">faktury VAT o nr (...)</span>RW z noty odsetkowej <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>. W odniesieniu do kwoty 5.099,76 zł pozwany podniósł natomiast, iż roszczenie to jest przedwczesne i nieuzasadnione. W związku z doręczoną mu bowiem <span class="anon-block">fakturą VAT nr (...)</span>RW zgłosił reklamację dotyczącą nieprawidłowych jego zdaniem wskazań licznika energii elektrycznej, na podstawie których to wskazań została wystawiona w/w faktura VAT. Z uwagi na stanowisko powódki, iż licznik był prawidłowy, wniósł o dokonanie kontroli licznika. Złożył wniosek o przeprowadzenie laboratoryjne sprawdzenie prawidłowości działania układu pomiarowo – rozliczeniowego. Licznik został zdemontowany przez powódkę w dniu 26 sierpnia 2013 roku. Do dnia dzisiejszego powódka nie przekazała mu jednak wyników badań pomimo, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20070930623" title="Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 4 maja 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego - Dz. U. z 2007 r. Nr 93, poz. 623 (§ 43;§ 43 ust. 2)">§ 43 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 04 maja 2007 roku w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego</a>, badanie laboratoryjne przeprowadza się w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia żądania.</p> <p>Pismem procesowym z dnia 17 marca 2014 roku powódka ograniczyła powództwo o kwotę 906,53 zł. W pozostałym zakresie podtrzymała żądania zawarte w pozwie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił :</strong> </p> <p> <span class="anon-block"> (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> łączyła kompleksowa umowa dostarczania energii elektrycznej. Na jej podstawie <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> miała dostarczać pod adres <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">ulica (...)</span> energię elektryczną natomiast <span class="anon-block">T. M.</span> zobowiązał się do terminowego regulowania należności za energię elektryczną i zapewnione mu usługi dystrybucyjne oraz zobowiązał się do zapłaty innych należności związanych z dostarczaniem energii elektrycznej. Strony zgodnie postanowiły, że <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> na żądanie <span class="anon-block">T. M.</span> dokona sprawdzenia prawidłowości działania układu pomiarowo – rozliczeniowego, nie później niż 14 dni od zgłoszenia. <span class="anon-block">T. M.</span> miał natomiast prawo do żądania laboratoryjnego sprawdzenia prawidłowości działania układu pomiarowego, które to badanie miało być dokonane w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia. <span class="anon-block">T. M.</span> pokrywać miał koszty przeprowadzenia badania laboratoryjnego układu pomiarowego w przypadku gdy, w wyniku badania nie stwierdzono by nieprawidłowości w działaniu elementów układu pomiarowego. Z kolei w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu układu pomiarowo – rozliczeniowego, z wyłączeniem nielegalnego poboru energii elektrycznej <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> zwróciłby <span class="anon-block">T. M.</span> poniesione przez niego koszty badania laboratoryjnego i sprawdzenia układu, a także dokonałby korekty należności za dostarczoną energię elektryczną. <span class="anon-block">T. M.</span> ponadto przysługiwało prawo zlecenia dodatkowej ekspertyzy badanego uprzednio układu pomiarowo – rozliczeniowego w terminie 30 dni od daty otrzymania wyniku badania. W takiej sytuacji <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> zobowiązana byłby do umożliwienia <span class="anon-block">T. M.</span> przeprowadzenia takiej ekspertyzy. <span class="anon-block">T. M.</span> w okresie od grudnia 2009 roku do sierpnia 2012 roku miał uiszczać należności za dostarczaną mu energię elektryczną na podstawie prognozowanego zużycia energii elektrycznej. Jeżeli w wyniku rozliczeń okazałoby się, że wystąpi nadłata za dostarczoną energię elektryczną, wówczas podlegać miała zaliczeniu na poczet płatności na najbliższy okres rozliczeniowy, o ile <span class="anon-block">T. M.</span> nie zażądałby jej zwrotu. W przypadku natomiast niedopłaty miała ona być doliczana do pierwszej płatności ustalonej dla najbliższego okresu rozliczeniowego. <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> została uprawniona do zaliczenia dokonywanych przez <span class="anon-block">T. M.</span> wpłat w pierwszej kolejności na poczet przysługujących jej należności z tytułu określonych w taryfie opłat, związanych z nieterminowym regulowaniem należności (gdyby takie zaistniały), w dalszej kolejności na poczet należności ubocznych, a na końcu na poczet należności głównej. Strony zgodnie ustaliły, iż reklamacje nie zwalniają <span class="anon-block">T. M.</span> od obowiązku płatności należności za dostarczoną energię elektryczną i usługi dystrybucyjne.</p> <p>Dowód: ogólne warunki umowy kompleksowej dostarczania energii elektrycznej k. 54-55.</p> <p>W dniu 28 sierpnia 2012 roku upoważniony pracownik <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> dokonał rzeczywistego odczytu licznika energii elektrycznej o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> w domu mieszkalnym <span class="anon-block">T. M.</span>. W oparciu o ten odczyt, tego samego dnia <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> wystawiła na rzecz <span class="anon-block">T. F.</span> VAT tytułem rozliczenia dostarczania mu energii elektrycznej w okresie od 22 sierpnia 2011 do 20 sierpnia 2012 roku na kwotę 6.626,03 zł. Termin płatności faktury pokrywał się terminem kolejnej zapłaty za dostarczoną <span class="anon-block">T. M.</span> energię elektryczną i usługi dystrybucyjne - do dnia 11 września 2012 roku. <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> przesłała <span class="anon-block">T. M.</span> informację o fakturach prognozowanych z tytułu dostarczania energii elektrycznej za okres od 08 sierpnia 2012 roku do lipca 2013 roku.</p> <p>Dowód: zlecenie k. 56, faktura VAT k. 51, informacja k. 52.</p> <p>W dniu 21 września 2012 roku <span class="anon-block">T. M.</span> przesłał do <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> reklamację dotyczącą wystawionej przez nią faktury VAT oraz informacji o prognozowanych wysokościach za energię elektryczną za okres od sierpnia 2012 roku do lipca 2013 roku.</p> <p>Dowód: reklamacja k. 32.</p> <p>W odpowiedzi na pismo <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> w piśmie z dnia 15 października 2012 roku poinformowała go, iż poprawność rozliczenia ujętego w kwestionowanej fakturze potwierdził odczyt licznika dokonany przez jej pracownika w mieszkaniu <span class="anon-block">T. M.</span> dokonany w dniu 31 sierpnia 2012 roku.</p> <p>Dowód: pismo z dnia 15 października 2012 roku k. 35.</p> <p>W piśmie z dnia 24 października 2012 roku <span class="anon-block">T. M.</span> ponownie zgłosił <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> reklamację dotyczącą wystawionej przez nią faktury VAT oraz poinformował, iż w dniu 24 października 2012 roku telefonicznie dokonał zmiany sposobu rozliczania się z <span class="anon-block"> (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> za zużytą energię elektryczną i usługi dystrybucyjne poprzez zamianę rachunków opartych na prognozach na rozliczanie się w oparciu o rzeczywiste odczyty.</p> <p>Dowód: pismo z dnia 24 października 2012 roku k. 33.</p> <p>W odpowiedzi na pismo <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> w piśmie z dnia 30 października 2012 roku poinformowała <span class="anon-block">T. M.</span> o możliwości żądania laboratoryjnego sprawdzenia prawidłowości działania układu pomiarowo – rozliczeniowego.</p> <p>Dowód: pismo z dnia 30 października 2012 roku k. 36.</p> <p>W dniu 05 grudnia 2012 roku <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> wystawiła na rzecz <span class="anon-block">T. M.</span> notę odsetkową tytułem przekroczenia terminu płatności wskazanych w tej nocie faktur VAT na kwotę 70,53 zł z terminem płatności do dnia 31 grudnia 2012 roku.</p> <p>Dowód: nota odsetkowa k. 17.</p> <p>W dniu 08 stycznia 2013 roku <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> wystawiła na rzecz <span class="anon-block">T. M.</span> notę odsetkową tytułem przekroczenia terminu płatności wskazanych w tej nocie faktur VAT na kwotę 71,30 zł z terminem płatności do dnia 30 stycznia 2013 roku.</p> <p>Dowód: nota odsetkowa k. 16.</p> <p>W dniu 05 lutego 2013 roku <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> wystawiła na rzecz <span class="anon-block">T. M.</span> notę odsetkową tytułem przekroczenia terminu płatności wskazanych w tej nocie faktur VAT na kwotę 74,72 zł z terminem płatności do dnia 28 lutego 2013 roku.</p> <p>Dowód: nota odsetkowa k. 15.</p> <p>W dniu 06 lutego 2013 roku <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> wystawiła na rzecz <span class="anon-block">T. F.</span> VAT jako rozliczenie z tytułu dostarczenia mu w okresie od 30 stycznia 2013 roku do dnia 05 lutego 2013 roku energii elektrycznej na kwotę 191,81 zł z terminem płatności do dnia 27 lutego 2013 roku. <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> przypominała <span class="anon-block">T. M.</span> o niedopłacie w wysokości 5.555,76 zł za energię elektryczną i 141,83 zł z tytułu odsetek naliczanych od niezapłaconych faktur.</p> <p>Dowód: Faktura VAT k. 13.</p> <p>W dniu 26 sierpnia 2013 roku uprawniony pracownik <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> wymienił w domu <span class="anon-block">T. M.</span> dotychczas znajdujący się tam licznik energii elektrycznej o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> i wymienił go na licznik <span class="anon-block">s.</span> o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Dowód: zlecenie k. 37 i k. 60a.</p> <p>W dniu 08 października 2013 roku <span class="anon-block">T. M.</span> zażądał od <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> przeprowadzenia laboratoryjnego badania układu pomiarowo – rozliczeniowego.</p> <p>Dowód: wniosek k. 57-58.</p> <p>W dniu 15 października 2013 roku upoważniony pracownik <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">G.</span> przeprowadził laboratoryjne badanie licznika elektrycznego zdjętego u <span class="anon-block">T. M.</span> w dniu 26 sierpnia 2013 roku o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. Pracownik ten stwierdził, iż licznik działał prawidłowo.</p> <p>Dowód: ekspertyza k. 60.</p> <p>W dniu 21 lutego 2014 roku <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">G.</span> wystawiła na rzecz <span class="anon-block">T. F.</span> korygującą fakturę, w której obciążono <span class="anon-block">T. M.</span> laboratoryjnym badaniem licznika.</p> <p>Dowód: Faktura korygująca k. 102.</p> <p>Powyższy stan faktyczny był pomiędzy stronami bezsporny, nadto znalazł potwierdzenie w dołączonych do niniejszej sprawy dokumentach, których prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył:</strong> </p> <p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Poza sporem pozostawała okoliczność, iż strony łączyła kompleksowa umowa dostarczania energii elektrycznej na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 5;art. 5 pkt. 4 b)">art. 5 pkt 4 b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo Energetyczne</a> (DZ.U. 2012 Nr 1059 tj.), okoliczność, iż w okresie spornym od sierpnia 2011 roku do sierpnia 2012 roku rozliczenia zużycia energii elektrycznej w domu mieszkalnym pozwanego odbywały się na podstawie prognozy. Spór w zasadzie dotyczył ustalenia prawidłowości wystawienia przez powódkę w dniu 28 sierpnia 2012 roku na rzecz pozwanego Faktury VAT zobowiązującej go do zapłaty kwoty 6.626,03 zł w terminie do dnia 11 grudnia 2012 roku.</p> <p>Pozwany wiązał nieprawidłowość wystawionej przez powódkę Faktury VAT z nieprawidłowym działaniem w okresie objętym rozliczeniem znajdującego się u niego układu pomiarowo – rozliczeniowego. Powódka na tą okoliczność stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> przedłożyła dokonaną przez upoważnionego pracownika <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">G.</span> ekspertyzę z laboratoryjnego badania tego układu. Z ekspertyzy tej wynikało, iż licznik pozwanego działał prawidłowo. Pozwany nie wykazał natomiast aby zamontowany u niego licznik działał nieprawidłowo. Pozwany na tą okoliczność jedynie przedstawił fakturę korygującą, z której wynikało, iż początkowo został obciążony kosztami badania laboratoryjnego swojego licznika, a następnie odstąpiono od jego obciążania. Zdaniem Sądu, sama faktura korygująca przedłożona przez pozwanego była niewystarczająca do stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu znajdującego się u niego licznika. Wprawdzie zgodnie z Ogólnymi Warunkami Umowy Kompleksowej Dostarczania <span class="anon-block"> (...)</span> Elektrycznej pozwany miał pokrywać koszty przeprowadzenia badania laboratoryjnego układu pomiarowego jedynie w przypadku gdy, w wyniku badania nie stwierdzono by nieprawidłowości w działaniu elementów układu pomiarowego, a powódka z kolei w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu układu pomiarowo – rozliczeniowego, z wyłączeniem nielegalnego poboru energii elektrycznej, nie mniej faktura VAT jest jedynie i wyłącznie dokumentem księgowym. Zauważyć nadto należy, iż od listopada 2012 roku do momentu zdjęcia licznika o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. do dnia 26 sierpnia 2013 roku pozwany rozliczał się z powódką w oparciu o dokonany rzeczywisty odczyt licznika i w tym okresie sam pozwany nie stwierdził żadnych nieprawidłowości w jego działaniu. Skoro zatem licznik działał prawidłowo w okresie od listopada 2012 roku do 26 sierpnia 2013 roku logicznym jest iż musiał również prawidłowo działać w okresie poprzedzającym ten okres tj. w okresie od sierpnia 2011 roku do sierpnia 2012 roku. Pozwany nie wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego celem ustalenia prawidłowości działania licznika, a zdaniem Sądu bez przeprowadzenia takiego dowodu, nie można było ustalić, czy licznik zamontowany u niego działał nieprawidłowo. Pozwany nie wykazał nadto jakie ma obecnie zużycie energii elektrycznej oraz, że w okresie spornym ilość rzeczywistej pobieranej energii elektrycznej była identyczna jak obecnie.</p> <p>Należy podkreślić, iż obowiązek wynikający z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> w procesie jest realizowany poprzez zgłaszanie stosownych wniosków dowodowych celem udowodnienia okoliczności, na które powołuje się strona procesu. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ewentualne ujemne skutki nieprzedstawienia dowodu obciążają stronę, która nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku. Obowiązkiem Sądu nie jest poszukiwanie dowodów z urzędu, aby zastąpić bierność strony. Prowadzenie w takiej sytuacji postępowania z urzędu w istocie rzeczy stanowi faworyzowanie jednej ze stron kosztem drugiej, do czego obowiązujące przepisy nie stwarzają żadnych podstaw. Działanie sądu z urzędu może bowiem prowadzić do naruszenia prawa do bezstronnego sądu i odpowiadającego mu obowiązku przestrzegania zasady równego traktowania stron. (por. wyrok SN z 12.12.2000 r., V CKN 175/00, OSP 2001/7-8/116 z glosą aprobującą Broniewicza OSP 2001/7-8/116, uchwała składu 7 sędziów SN z 19.05.2000 r. III CZP 4/00, OSNC 2000/11/195). Postępowanie cywilne jest bowiem postępowaniem kontradyktoryjnym, gdzie aktywność dowodowa obciąża strony procesu. Wszelkie działania Sądu z urzędu mogłyby być poczytane jako naruszające zasadę równych praw stron gdyż w istocie rzeczy prowadziłyby do faworyzowania jednej ze stron procesu na niekorzyść drugiej.</p> <p>Możliwość podejmowania inicjatywy dowodowej przez sąd może mieć jedynie charakter wyjątkowy w sytuacji rażącej nierównowagi procesowej stron, gdy dany dowód jest niezbędny do rozstrzygnięcia. Z taką sytuacją zdaniem Sądu nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Strona powodowa była reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, który ma świadomość praw i obowiązków oraz konsekwencji swych działań czy zaniechań. Należy również podkreślić, iż samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą.</p> <p>Tym samym, Sąd w punkcie 1 wyroku zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 4.688,12 zł. Zasądzając w/w kwotę Sąd miał na uwadze, iż zgodnie z § 5 pkt. 21 Ogólnych Warunków Umowy Kompleksowej Dostarczania <span class="anon-block"> (...)</span> Elektrycznej wiążącymi strony niniejszego postępowania, reklamacje nie zwalniają z obowiązku płatności należności za dostarczoną energię elektryczną i usługi dystrybucyjne. Nadto w tym samym § pkt. 19 strony zgodnie ustaliły kolejność zaliczania przez powódkę dokonywanych przez pozwanego wpłat. Przy tym było to uprawnienie powódki, z którego mogła skorzystać lub nie. Tym samym powódka mogła księgować dokonywane przez pozwanego wpłaty według swojego uznania. Uregulowanie kwestii księgowania dokonywanych wpłat w Ogólnych Warunkach Umowy Kompleksowej Dostarczania <span class="anon-block"> (...)</span> Elektrycznej wyłączyło zatem możliwość wskazania przez pozwanego przy dokonywanych wpłatach, który z długów chce zaspokoić zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 451)">art. 451 kc.</a> </p> <p>O odsetkach Sąd orzekł zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 kc.</a> </p> <p>W punkcie 2 wyroku, w związku z ograniczeniem powództwa, Sąd w zakresie kwoty 906,53 zł umorzył postępowanie. Sąd uznał, iż cofnięcie pozwu w tej części było dopuszczalne albowiem czynność ta nie była sprzeczna z prawem, ani z zasadami współżycia społecznego, nie zmierzała również do obejścia prawa.</p> <p>W zakresie kosztów postępowania zasadą jest, w przypadku cofnięcia pozwu obowiązkiem zwrotu kosztów procesu obciążony jest powód. Zasada ta nie ma jednak zastosowania w pełni w niniejszej sprawie albowiem przyczyną cofnięcia pozwu stanowiło zaspokojenie roszczenia w zakresie kwoty 906,53 zł przez pozwanego po wytoczeniu powództwa.</p> <p>Mając na uwadze powyższe o kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>. Pozwany przegrał sprawę w całości dlatego został zobowiązany do zwrotu poniesionych przez powódkę kosztów. Na koszty te złożyła się opłata sądowa od pozwu w wysokości 250 zł, opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 1.200 zł.</p> <p> <span class="anon-block">R.</span>, dn. 16 stycznia 2015 roku</p> </div>