Ppolska.starec← Urzadnik

VI Gz 322/14

Суды общей юрисдикции2014-12-31
Номер дела
VI Gz 322/14
Дата решения
2014-12-31
Тип
DECISION

Судьи

Andrzej Borucki (PRESIDING_JUDGE)Anna HarmataBeata Hass Kloc

Текст решения

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Gz 322/14 </strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Dnia 31 grudnia 2014 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki</p> <p>SO Beata Hass Kloc</p> <p>SO Anna Harmata (spr.)</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2014 r. w Rzeszowie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> sp.k. w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt V GC 433/14</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do dalszego prowadzenia Sądowi Rejonowemu w Tarnobrzegu Wydziałowi <br/>V Gospodarczemu, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygniecie o kosztach postępowania zażaleniowego.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu zaskarżonym postanowieniem stwierdził swą niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowie, stwierdzając w uzasadnieniu, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak uzasadnienia dla przyjęcia, że obie strony zawarły umowę prorogacyjną, skoro w aktach brak umowy podpisanej przez obie strony.</p> <p>Brak ponadto uzasadnienia dla przyjęcia, że pozwany wyraził zgodę na zapłatę świadczenia należnego powodowi z tytułu wykonania transportu w miejscowości będącej siedzibą powódki. Ponieważ pozwana spółka ma siedzibę w <span class="anon-block">R.</span> na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 30)">art. 30 kpc</a> powództwo, zdaniem Sądu Rejonowego, należało wytoczyć wg. miejsca jej siedziby.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Zażalenie powoda jest uzasadnione. </strong> </p> <p>Choć zasadnie Sąd Rejonowy wskazał, że nie został wykazany w sprawie fakt zawarcia umowy prorogacyjnej, jak również, że jednostronne wskazanie przez wierzyciela w dokumencie rozliczeniowym miejsca płatności na określony rachunek bankowy – nie przesądza tej właściwości, to jednak nie uwzględnił on, iż z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 §1 kc</a> wynika, że jeżeli miejsce spełnienia świadczenia nie jest oznaczone ani nie wynika z właściwości zobowiązania – świadczenie powinno być spełnione w miejscu, gdzie w chwili powstania zobowiązania dłużnik miał zamieszkanie lub siedzibę, a świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela w chwili jego spełnienia. Wielokrotnie w judykaturze podkreślano, że określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 454;art. 454 § 2)">art. 454 § 2 kc</a> miejsce spełnienia świadczenia (związanego z przedsiębiorstwem dłużnika lub wierzyciela) należy rozumieć w ten sposób, że świadczenie pieniężne powinno być spełnione w zasadzie w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela – tak m.in SN w postanowieniach z dnia 8.11.1991r. sygn. II CO 16/91, oraz z 13.11.2007r. sygn. III Co 17/07.</p> <p>Przyjęty natomiast w redakcji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 34)">art. 34 kpc</a>, na który powołał się powód uzasadniając właściwość miejscową Sądu w Tarnobrzegu łącznik w postaci „miejsca wykonania umowy” należy określać według przepisów prawa materialnego, a więc także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 454)">art. 454 kc.</a> Przy ustalaniu właściwości Sądu znaczenie może mieć zarówno miejsce wykonania umowy jako całości, jak też wykonanie poszczególnych zobowiązań z niej wynikających – czyli jak w niniejszym przypadku zapłata kwoty pieniężnej.</p> <p>Reasumując, w świetle powołanych przez powoda przepisów, a więc zarówno <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 454)">art. 454 kc</a> jak i 34 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a> siedziba wierzyciela wskazuje na właściwość Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy do dalszego prowadzenia temuż Sądowi, stosowanie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a>.</p> </div>