II AKa 390/12

<p>Sygn. akt II AKa 390/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Witold Franckiewicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Bogusław Tocicki</p> <p>SSO del. do SA Edyta Gajgał (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Beata Sienica</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Szczęsnego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. B.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy</p> <p>z dnia 20 września 2012 r. sygn. akt III K 35/12</p> <p> <strong> <!-- -->I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">R. B.</span> w ten sposób, że:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1. przyjmuje, że czyny przypisane oskarżonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91 § 1 pkt. 1)">pkt I</a> części rozstrzygającej stanowią ciąg przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> i w miejsce kar orzeczonych za te czyny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">R. B.</span> karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. uchyla orzeczenie o karze łącznej zawarte w pkt II części rozstrzygającej, a z pkt III części rozstrzygającej eliminuje sformułowanie „łącznej”;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->3. z orzeczenia zawartego w pkt VI części rozstrzygającej eliminuje zapis dotyczący określenia terminu wykonania nałożonego na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->III. zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">R. B.</span> został oskarżony o to, że:</p> <p>I. w dniu 12 stycznia 2011r. <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block"> Salonie (...)</span>, dokonał rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia, dokonanego na osobie <span class="anon-block">M. K.</span>, w ten sposób, że grożąc natychmiastowym użyciem przedmiotu przypominającego broń, doprowadził w/w do stanu bezbronności, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia kasetkę wartości około 50,00 zł z pieniędzmi w kwocie 1.500 zł i telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S. (...)</span> o wartości 30 zł, powodując straty w łącznej wysokości 1580 zł na szkodę <span class="anon-block">M. S.</span> i w/w pokrzywdzonej,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§ 2 kk</a>,</strong> </p> <p>II. w dniu 15 kwietnia 2011r. przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> w <span class="anon-block"> salonie (...)</span> dokonał rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia na osobie <span class="anon-block">M. B.</span> w ten sposób, że w <span class="anon-block"> salonie (...)</span> grożąc natychmiastowym użyciem przedmiotu przypominającego broń doprowadził w/w do stanu bezbronności, a następnie z maszyn do gier oraz kasy salonu zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w łącznej kwocie 2198,72 zł, i telefon komórkowy marki <span class="anon-block">H.</span> o wartości 600 zł, czym spowodował straty w łącznej wysokości 2.798,72 zł na szkodę <span class="anon-block">M. S.</span> i w/w pokrzywdzonej,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280§2 kk</a> </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem z dnia 20 września 2012r. w sprawie III K 35/12:</p> <p>I.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. B.</span> </strong>uznał za winnego popełnienia obu zarzucanych mu czynów z tym ustaleniem, iż z opisów obu czynów wyeliminował stwierdzenia, iż oskarżony działał <strong> <!-- -->„z użyciem niebezpiecznego narzędzia” </strong>oraz stwierdzenia, <strong> <!-- -->„doprowadził w/w do stanu bezbronności” </strong>a nadto oba czyny zakwalifikował prawidłowo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> i za to za każdy z czynów na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> wymierzył oskarżonemu kary po 2 (dwa) lata pozbawienia wolności,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a> orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności połączył oskarżonemu i wymierzył mu karę łączną w wymiarze 2 (dwóch lat pozbawienia wolności,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i §2 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt 1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 5 (pięć) lat,</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73§1 kk</a> oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego,</p> <p>V.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 5;art. 72 § 1 pkt. 6)">art. 72§1 pkt 5 i 6 kk</a> zobowiązał oskarżonego w okresie próby do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i kontynuowania terapii odwykowej,</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> zobowiązał oskarżonego do wyrównania szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez wpłacenie na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. S.</span> kwoty 1500,00 (jeden tysiąc pięćset) złotych w terminie 6 (sześciu) miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku,</p> <p>VII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44§2 kk</a> orzekł przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych zapisanych pod pozycją 3-5 oraz 7-9 wykazu dowodów rzeczowych na karcie 16 akt sprawy;</p> <p>VIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Wyrok ten zaskarżył w całości na niekorzyść oskarżonego Prokurator Rejonowy w Lubinie zrzucając:</p> <p>I.  obrazę przepisów postępowania w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt. 1 kpk</a> polegającą na nie wskazaniu przez Sąd Okręgowy w opisach czynów przypisanych oskarżonemu, wymienionych w pkt. I i II części dyspozytywnej wyroku, wszystkich znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a>, a w szczególności braku w nich wskazania, iż oskarżony groził pokrzywdzonym, przy pomocy pistoletu pneumatycznego natychmiastowym użyciem przemocy wobec w/w</p> <p>II.  obrazę przepisów prawa karnego materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> polegającą na niesłusznym niezastosowaniu tego przepisu do czynów przypisanych oskarżonemu, wymienionych w pkt. I i II części dyspozytywnej wyroku i wymierzenie mu za każdy z tych czynów z osobna kar jednostkowych pozbawienia wolności, a następnie kary łącznej pozbawienia wolności , z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału dowodowego pozwala na przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się obu czynów w ramach ciągu przestępstw,</p> <p>III.  obrazę przepisów prawa karnego materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> polegającą na zobowiązaniu oskarżonego do wyrównania szkody wyrządzonej przestępstwem, poprzez wpłacenie na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. S.</span> kwoty 1500 zł. w terminie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku, podczas gdy Sąd nie może określać w wyroku terminu wykonania obowiązku naprawienia szkody orzeczonego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a>.</p> <p>Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. Na rozprawie odwoławczej prokurator zmodyfikował wniosek pisemnej apelacji wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku w sposób w niej wskazany.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</p> <p>Apelacja zasługuje na uwzględnienie, jako że zasadne okazały się zarzuty sformułowane w jej punktach II i III.</p> <p>Jeśli chodzi natomiast o zarzut z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413 § 2 pkt. 1)">pkt I</a> nie mógł on być uznany za słuszny. Wbrew temu co podnosi skarżący, opis czynów przypisanych oskarżonemu jest pełny. Nie sposób uznać, że zawiera ona zdekompletowane znamiona przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art.280§1kk</a>, których popełnienia, jak ustalił Sąd Okręgowy, dopuścił się oskarżony. Odrzucając zaproponowaną w akcie oskarżenia kwalifikację prawną zachowania oskarżonego w zakresie obu zarzucanych mu czynów Sąd Okręgowy wyeliminował z ich opisu element kwalifikujący w postaci posłużenia się niebezpiecznym narzędziem, a ponadto z dwóch wskazanych przez oskarżyciela sposobów działania wyeliminował ten polegający na doprowadzeniu pokrzywdzonych do stanu bezbronności, nie ingerując w żadnej mierze w ten, który wiązał się z wyrażeniem groźby natychmiastowego użycia przemocy. Nie powinno ulegać wątpliwości, że ten sposób działania oskarżonego zawiera się w ujętym w opisie każdego z czynów sformułowaniu - „grożąc natychmiastowym użyciem przedmiotu przypominjącego broń” - które pozostało niezmienione. Nie ma zatem racji skarżący wywodząc o obrazie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art.413§2 pkt 1kpk</a>, bowiem zaskarżony wyrok zawiera dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu.</p> <p>Zasadnie jednak kwestionuje zaniechanie przyjęcia przez sąd pierwszej instancji, że przypisane oskarżonemu przestępstwa stanowią ciąg przestępstw w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art.91§1kk</a>. Przyjęcie konstrukcji ciągu przestępstw uzależnione jest od spełnienia następujących przesłanek – tożsamości kwalifikacji prawnej każdego z przestępstw składających się na ciąg, podobnego sposobu popełnienia tych przestępstw, krótkich odstępów czasowych pomiędzy poszczególnymi przestępstwami oraz braku wyroku, chociażby nieprawomocnego co do któregokolwiek z nich, który zapadł w okresie pomiędzy pierwszym a ostatnim z przestępstw (tak P. Kardas w: Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz Lex, tom I, Warszawa 2012, s.1154). Jak słusznie podnosi autor skargi apelacyjnej, wszystkie te przesłanki w tej sprawie zostały spełnione. Oba przypisane oskarżonemu przestępstwa zakwalifikowane zostały bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art.280§1kk</a>, nie dzieli ich wyrok, charakteryzuje je, nawet nie tylko podobny, ale wręcz taki sam – tożsamy - sposób działania, a odstęp czasu, w jakim zostały popełnione odpowiada kryterium „krótkiego”, jak stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art.91§1kk</a>. Jeśli chodzi o te dwie ostatnie okoliczności, to podkreślenia wymaga, że zachowania oskarżonego dzielił odstęp trzech miesięcy, że dopuścił się ich w tym samym miejscu – w lokalu należącym do tej samej osoby – o zbliżonej porze, w podobnych okolicznościach, używając tego samego schematu postępowania i tych samym środków – drugi z czynów stanowił niemal odwzorowanie pierwszego. Uzasadnia to w pełni przyjęcie, że te dwa popełnione przez oskarżonego przestępstwa stanowiły wyraz jego pewnej działalności, która przy wymiarze kary winna podlegać ocenie jako całość. W takiej zaś sytuacji - przy spełnieniu wszystkich przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art.91§1kk</a> - zastosowanie instytucji ciągu przestępstw było obowiązkiem sądu, a zaniechanie w tej mierze oceniać należy w kategoriach obrazy przepisu prawa materialnego, co w pełni zasadnie zarzucił skarżący.</p> <p>Tak jak i słusznie podniósł, że Sąd Okręgowy z obrazą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art.46§1kk</a>, zobowiązując oskarżonego do naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego, określił w pkt VI części rozstrzygającej zaskarżonego wyroku termin, w jakim ma to nastąpić. „Określenie w wyroku terminu naprawienia szkody, w wypadku orzeczenia tego obowiązku jako środka karnego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 k.k.</a>, nie znajduje żadnego oparcia w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>” – tezę taką sformułował Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 lutego 2007r. w sprawie WA 6/07 (LEX 2578270). Podobnie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 3 marca 2011r. w sprawie II A Ka 42/11 (LEX 846484). W uzasadnieniu obu tych judykatów odwołano się do tej okoliczności, że z chwilą uprawomocnienia się wyroku orzeczony środek karny staje się wymagalny i wykonalny, zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 9;art. 9 § 2)">art.9§2kkw</a>. Wskazać należy, że stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 196;art. 196 § 1)">art.196§1kkw</a> wyrok taki stanowiący tytuł egzekucyjny z urzędu przesyłany jest pokrzywdzonemu. Zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 107;art. 107 § 1;art. 107 § 2)">art.107§1 i 2kpk</a> na żądanie osoby uprawnionej sąd nadaje takiemu orzeczeniu klauzulę wykonalności, co umożliwia pokrzywdzonemu egzekwowanie orzeczonego obowiązku w każdym czasie (por. M. Oczkowski w: System prawa karnego. Kary i środki karne. Poddanie sprawy próbie. Tom 6 pod redakcją M. Melezini, Warszawa 2010, s.716-717)</p> <p>Stąd też, zobowiązanie sprawcy do naprawienia wyrządzonej przez niego szkody w tym trybie nie może być ograniczone terminem zakreślonym przez sąd.</p> <p>Podzielając zatem podniesione przez prokuratora zarzuty sformułowane w pkt II i III wniesionego środka odwoławczego, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok przyjmując, że przypisane oskarżonemu czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art.280§1kk</a> stanowią ciąg przestępstw określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art.91§1kk</a> i w miejsce orzeczonych za te czyny kar jednostkowych wymierzył oskarżonemu jedną karę dwóch lat pozbawienia wolności. Uchylić jednocześnie należało orzeczenie o karze łącznej, jako bezprzedmiotowe, a w dalszej kolejności z orzeczenia zawartego w pkt III wyeliminować należało zapis odnoszący warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności do kary łącznej, który to zapis stał się zbędny wobec uchylenia tej kary.</p> <p>W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46 § 1 pkt. 6)">pkt VI</a> wyeliminowaniu podlegał zakreślony przez sąd termin wykonania nałożonego na oskarżonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art.46§1kk</a> obowiązku naprawienia szkody.</p> <p>W pozostałej części – w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach I oraz od III do VIII - w jakiej nie podlegały one korekcie, zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.</p> <p>Oskarżonego zwolniono od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze kierując się względami słuszności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1kpk</a>).</p> </div>