IV CSK 444/09

Sygn. akt IV CSK 444/09 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa A.C. przeciwko M. Spółce Jawnej o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2009 r., skargi kasacyjnej powoda i skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 czerwca 2009 r., sygn. akt [...], 1) odrzuca skargę kasacyjną powoda i zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2) odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej strony pozwanej i zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2009 r. na wniosek powoda A.C. został uzupełniony wyrokiem tego Sądu z dnia 10 czerwca 2009 r. Powyższy wyrok uzupełniający został zaskarżony skargą kasacyjną przez pozwaną M. Spółka Jawna oraz przez powoda. Pozwana we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 czerwca 2009 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości oraz aby skarga pozwanej była oczywiście uzasadniona. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Na wniosek powoda zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania 3 kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. Powyższy wyrok uzupełniający Sądu Apelacyjnego z dnia 10 czerwca 2009 r. zaskarżył w całości także powód. W zaskarżonym wyroku Sąd Apelacyjny uzupełnił wyrok tegoż Sądu z dnia 30 kwietnia 2009 r. w punkcie I w ten sposób, że po słowach „jeden milion trzysta pięćdziesiąt dwa tysiące dziewięćset dziewięć i 90/100 zł” dodał słowa:” z ustawowymi odsetkami od kwoty 931 694,05 (dziewięćset trzydzieści jeden tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt cztery i 5/100) zł w stosunku rocznym od dnia 1 lutego 2004 r. do dnia zapłaty i od kwoty 421 215,86 (czterysta dwadzieścia jeden tysięcy dwieście piętnaście i 86/100) zł od dnia 10 grudnia 2008 r. do dnia zapłaty” oraz w pozostałej części wniosek powoda oddalił. Powód skarżąc powyższe orzeczenie w całości, jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazał kwotę 244 824,50 zł, a jednocześnie domagał się uchylenia tego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy, przez zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwoty 1 352 909,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty, tj. 1 352 909,91 zł od dnia 1 lutego 2004 roku do dnia zapłaty. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wskazanie, czy przedmiotem zaskarżenia jest całe orzeczenie Sądu drugiej instancji, czy jego część, a jeżeli część, to jaka oraz skorelowany z zakresem zaskarżenia wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarżący musi zatem wyraźnie i jasno wskazać czy zaskarża cały wyrok, czy tylko jakąś jego część oraz, odpowiednio do zakresu zaskarżenia i w zgodności z nim, sformułować wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę całości lub określonej ściśle części zaskarżonego orzeczenia. Wnioskom kasacyjnym i zakresowi zaskarżenia powinna odpowiadać wskazana w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia. Skarga kasacyjna powoda nie spełnia powyższych wymogów. Skarżący z jednej strony zaskarżył wyrok uzupełniający w całości wskazując jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 244 824,50 zł z drugiej zaś domaga się uchylenia tego wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy przez zasądzenie od pozwanego na 4 jego rzecz kwoty 1 352 909,91 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od dnia 1 lutego 2004 roku do dnia zapłaty. Pomiędzy zakresem zaskarżenia wyroku a żądaniem uchylenia wyroku i orzeczenia co do istoty sprawy zachodzi, nie mająca żadnego uzasadnienia, dysproporcja, która ponadto w razie uwzględnienia żądania powoda prowadzić musiałaby do zasadzenia na jego rzecz drugi raz kwoty 1 352 909,91 zł, zasądzonej już wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2009 r. W konsekwencji Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną powoda jako niespełniającą wymogów formalnych z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. i na wniosek strony pozwanej zawarty w odpowiedzi na skargę zasądził na jej rzecz od powoda koszty postępowania kasacyjnego obejmujące wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną (art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).