Ppolska.starec← Urzadnik

II Ca 1591/23

Суды общей юрисдикции2023-12-29
Номер дела
II Ca 1591/23
Дата решения
2023-12-29
Тип
DECISION

Судьи

Małgorzata Radomska-Stęplewska (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

Текст решения

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 29 grudnia 2023 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Małgorzata Radomska-Stęplewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2023 r. w Poznaniu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości położonej w <span class="anon-block">P.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz <span class="anon-block"> (...) S A</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>o wpis służebności przesyłu</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy <span class="anon-block"> (...) S A</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>z dnia 22 czerwca 2023 r.</p> <p>KW nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>Dz.KW <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>postanawia:</p> <p>uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu Poznań-Stare Miasto w Poznaniu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego.</p> <p> Małgorzata Radomska-Stęplewska</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z 22 czerwca 2023 roku Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto w Poznaniu w sprawie z wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> oraz <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> o wpis służebności przesyłu oddalił wniosek (punkt 1), a nadto kosztami postępowania obciążył wnioskodawcę w zakresie poniesionym (punkt 2).</p> <p>Apelację od ww. postanowienia wniosła <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>, zaskarżając je w całości, zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a> poprzez jego błędne zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że do obciążania nieruchomości wspólnej służebnością przesyłu w tzw. „dużych wspólnotach mieszkaniowych” wymagana jest zgoda wszystkich współwłaścicieli na dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd w sytuacji, gdy do zarządu nieruchomością wspólną, w której współwłasności udziały przysługują właścicielom wyodrębnionych samodzielnych lokali mieszkalnych mają zastosowanie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (rozdział 4)">rozdziału 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali</a>,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 22;art. 22 ust. 2)">art. 22 ust. 2</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 21;art. 21 ust. 2;art. 21 ust. 3)">art. 21 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali</a> (dalej: „u.w.l”) poprzez błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że wspólnota nie może udzielić zarządowi pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia mającego na celu wykonanie innych uchwał niż taksatywnie wymienionych w drugim z przywołanych przepisów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 22;art. 22 ust. 3;art. 22 ust. 3 pkt. 5;art. 22 ust. 3 pkt. 5 a;art. 22 ust. 3 pkt. 6)">art. 22 ust. 3 pkt 5, 5a i 6</a> u.w.l),</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 626(9))">art. 626<sup> <!-- -->9</sup> k.p.c.</a> poprzez uznanie, że nie zachodzą podstawy do dokonania wnioskowanego wpisu.</p> <p>Mając powyższe na uwadze apelująca wniosła o zmianę ww. postanowienia poprzez dokonanie wpisu służebności przesyłu na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">księdze wieczystej KW Nr (...)</span> zgodnie z wnioskiem złożonym za pośrednictwem system teleinformatycznego przez notariusza <span class="anon-block">D. F.</span> w oparciu o umowę z dnia 28.10.2022 r., Rep. A <span class="anon-block">(...)</span> oraz uchwałę Rep. A 121/2020 oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zaważył, co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja okazała się uzasadniona.</p> <p>W pierwszej kolejności podkreślić trzeba, że Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska Sądu I instancji opartego na orzecznictwie Sądu Najwyższego, dotyczącego wykładni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 22;art. 22 ust. 2)">art. 22 ust. 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 21;art. 21 ust. 2;art. 21 ust. 3)">art. 21 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali</a>, z którego wynika, że na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 21;art. 21 ust. 3)">art. 21 ust. 3</a> u.w.l. wspólnota mieszkaniowa nie może udzielić zarządowi pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia o ustanowieniu służebności gruntowej, gdyż złożenie oświadczenia o ustanowieniu służebności na nieruchomości wspólnej należy niewątpliwe do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, która to czynność, jako prowadząca do obciążenia nieruchomości wspólnej służebnością, nie została wymieniona w katalogu zawartym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 21;art. 21 ust. 3)">art. 21 ust. 3</a> u.w.l., co oznacza, że na podstawie tego przepisu wspólnota mieszkaniowa nie może udzielić zarządowi pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia o ustanowieniu służebności drogowej i dla skutecznego jej ustanowienia pozostaje dokonanie jej zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a> (uchwała SN w sprawie III CZP 127/09, postanowienie SN w sprawie II CSK 23/11).</p> <p>Wskazać należy, że ustęp 3 art. 21 u.w.l. został dodany do tekstu ustawy na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z 22.08.1997 r. o zmianie własności lokali (Dz.U. Nr 106, poz. 682), która weszła w życie 26.09.1997 r. Następnie przepis ten uległ zmianie redakcyjnej (w zakresie przewidzianego w nim odesłania do art. 22 ust. 3 pkt 8 u.w.l.) na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000290355" title="Ustawa z dnia 16 marca 2000 r. o zmianie ustawy o własności lokali oraz zmieniająca ustawę o zmianie ustawy o własności lokali - Dz. U. z 2000 r. Nr 29, poz. 355 (art. 1;art. 1 pkt. 8)">art. 1 pkt 8 ustawy z 16.03.2000 r. o zmianie ustawy o własności lokali oraz zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o własności lokali</a> (Dz.U. Nr 29, poz. 355), która weszła w życie 19.05.2000 r.</p> <p>Jak wskazano w doktrynie ( por. komentarz do art. 21 Ustawy o własności lokali pod red. K. Osajdy, Legalis) sens wprowadzenia przepisu art. 21 ust. 3 u.w.l. nie jest zupełnie jasny, gdyż dopuszczalność zawierania przez zarząd umów w wyżej wymienionych sprawach na podstawie udzielonego przez właścicieli pełnomocnictwa wynika niezależnie z przepisów art. 22 ust. 2 w zw. z art. 22 ust. 3 pkt 5, 5a i 6 u.w.l. W art. 21 ust. 3 u.w.l. ustawodawca powtórzył tylko zamieszczoną tam regulację.</p> <p>W doktrynie wiele wątpliwości wzbudziło pytanie, czy również inne czynności, niż wymienione w art. 22 ust. 3 pkt 5, 5a i 6 w zw. z art. 21 ust. 3 u.w.l. oraz art. 32a u.w.l., mogą być dokonane przez zarząd po udzieleniu na jego rzecz pełnomocnictwa, jeżeli takie czynności można by uznać za przekraczające zwykły zarząd nieruchomością wspólną. Negatywna odpowiedź w tej sprawie musiałaby prowadzić do wniosku, że w odniesieniu do takich czynności zarząd nie może reprezentować wspólnoty jako jej pełnomocnik, w związku z czym konieczne byłoby przyjęcie bezpośredniej reprezentacji wszystkich właścicieli lokali przy dokonywaniu danej czynności, bądź ustanowieniu przez nich pełnomocnika na zasadach ogólnych.</p> <p>W orzecznictwie zagadnienie to było analizowane w uchwale SN z 5.02.2010 r. (III CZP 127/09, OSP 2010, Nr 10, poz. 98), w której Sąd Najwyższy wypowiedział się negatywnie co do możliwości udzielenia zarządowi pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia o ustanowieniu służebności drogowej, o czy mowa była już powyżej. To stanowisko zostało również wyrażone w dotyczącym bardzo podobnej sprawy postanowieniu Sądu Najwyższego z 7.10.2011 r. (II CSK 23/11, Legalis z glosą krytyczną R. Chorabika, KPN 2016, Nr 3, s. 123–135), w którego uzasadnieniu dodatkowo zwrócono uwagę, że podjęcie uchwały upoważniającej zarząd wspólnoty do określonego działania w sprawie przekraczającej zakres zwykłego zarządu nie musi być zgodne z wolą każdego członka wspólnoty, a tryb podejmowania decyzji w tych sprawach różni się od tego, który ustalony został w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a> Zdaniem Sądu Najwyższego w sytuacjach wyraźnie nieprzewidzianych w ustawie należy wykluczyć tryb z art. 21 ust. 3 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 22)">art. 22</a> u.w.l., co sprawia, że pozostaje tylko dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd nieruchomością wspólną zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a>, tzn. na mocy jednomyślnej decyzji właścicieli lokali.</p> <p>Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym przedmiotową apelację popiera jednak stanowisko przeciwne, zgodnie z którym przepisy art. 21 ust. 3 w zw. z art. 22 ust. 2 u.w.l. nie określają zamkniętej grupy czynności przekraczających zwykły zarząd, na dokonanie których właściciele lokali mogą udzielić zarządowi wspólnoty pełnomocnictwa. Przewidziane w art. 22 ust. 3 u.w.l. ustawowe wyliczenie takich czynności jest tylko przykładowe. Wynikający z art. 22 ust. 2 u.w.l. obowiązek udzielenia zarządowi pełnomocnictwa należy wobec tego odnieść do wszelkich czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, które wymagają złożenia przez zarząd oświadczenia woli. Z punktu widzenia racjonalności ustawodawcy trudno byłoby uzasadnić, dlaczego w przypadku niektórych czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, zarząd może występować w danej sprawie jako pełnomocnik, a w innej (nieraz bardzo podobnej) jest to niemożliwe. Przykładowo, na gruncie takiej interpretacji zarząd mógłby podejmować czynności prowadzące do zmiany wysokości udziałów w nieruchomości wspólnej wynikające z powstania nowej nieruchomości lokalowej w rezultacie dokonanej nadbudowy lub przebudowy (art. 22 ust. 3 pkt 5 u.w.l.), ale nie mógłby ich podejmować, jeżeli konieczność zmiany wysokości udziałów wynika z podjętej przez wspólnotę decyzji o zmianie przeznaczenia części nieruchomości wspólnej – np. adaptacji strychu w celu powiększenia powierzchni jednego z wyodrębnionych lokali (art. 22 ust. 3 pkt 4 u.w.l.). Zupełnie niezrozumiałe byłoby rozstrzygnięcie ustawodawcy, zakładające, że na podstawie uchwały z art. 22 ust. 2 u.w.l. zarząd wspólnoty mógłby dokonać zbycia części nieruchomości wspólnej (art. 22 ust. 3 pkt 6 u.w.l.), natomiast nie mógłby już dokonać obciążenia takiej nieruchomości służebnością (czynności o zasadniczo mniej doniosłych skutkach).</p> <p>Wydaje się, że stanowisku orzecznictwa można również zarzucić nadmierne marginalizowanie pozycji zarządu wspólnoty mieszkaniowej. Jeżeli przyjąć, że w większości spraw, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, zarząd nie może działać nawet po wyrażeniu zgody przez właścicieli lokali, pojawia się pytanie czy rzeczywiście założony model ustawowy jest optymalny. W przepisie art. 22 u.w.l. ustawodawca przewidział podział na czynności zwykłego zarządu i czynności przekraczające zwykły zarząd. Określił on również zasady, na jakich czynności te mają być wykonywane. W art. 22 ust. 2 u.w.l. ustawodawca wyraźnie postanowił, że czynności przekraczające zwykły zarząd nieruchomością wspólną mogą być podejmowane na podstawie uchwały właścicieli lokali, po czym w ustawie zamieszczone zostało przykładowe wyliczenie takich czynności (art. 22 ust. 3 u.w.l.). Trudno jest odczytywać to w inny sposób niż jako przyznanie zarządowi szerokich kompetencji w zakresie reprezentacji, a jednocześnie jako złagodzenie reguł dokonywania czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu w porównaniu z tymi, które obowiązują w przypadku małych wspólnot mieszkaniowych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a>). Jak można się spodziewać, czynności przekraczające zwykły zarząd mogą być często przedmiotem rozbieżnych ocen właścicieli lokali. W związku z tym wyłączenie w tym zakresie wymogu jednomyślności właścicieli lokali i umożliwienie dokonywania ich przez zarząd należy ocenić jako dążenie do usprawnienia funkcjonowania wspólnoty.</p> <p>W doktrynie stanowisko zakładające dopuszczalność działania przez zarząd na podstawie umocowania udzielonego w innych sprawach niż przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 (art. 21;art. 21 ust. 3)">art. 21 ust. 3</a> u.w.l. popierają: <em> <!-- --> K. Osajda</em> Komentarz do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 ()">Ustawy o własności lokali</a>, Legalis; <em> <!-- --> Balwicka-Szczyrba </em> Zarząd majątkiem wspólnym; <em> <!-- --> Z. Truszkiewicz </em> Zbycie części nieruchomości wspólnej zarządzanej według reguł ustawowych; <em> <!-- --> A. Turlej </em>, w: <em> <!-- --> Strzelczyk, Turlej </em>, Własność lokali; <em> <!-- --> M. Gutowski </em> Glosa do uchw. SN z 5.2.2010 r., III CZP 127/09, Legalis; <em> <!-- --> K. Krupa-Lipińska </em> Glosa do uchwały SN z 5.2.2010 r., III CZP 127/09, Legalis; <em> <!-- --> K. Pałka, J. Pisuliński </em> Przegląd orzecznictwa – prawo prywatne. Stanowisko takie jest również spotykane w orzecznictwie sądów powszechnych (zob. wyr. SO w Poznaniu z 23.5.2014 r., II Ca 1268/13, Legalis).</p> <p>Sąd Rejonowy, wychodząc z błędnego w ocenie Sądu Okręgowego założenia, że wspólnota mieszkaniowa nie może udzielić zarządowi pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia o ustanowieniu służebności przesyłu i dla jej skutecznego ustanowienia pozostaje dokonanie jej zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 199)">art. 199 k.c.</a>, oddalił wniosek, nie rozpoznając tym samym istoty sprawy.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu Poznań-Stare Miasto w Poznaniu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego.</p> <p>Małgorzata Radomska-Stęplewska</p> </div>