Ppolska.starec← Urzadnik

I SAB/Op 86/25

Административные суды2026-07-07
Номер дела
I SAB/Op 86/25
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Дата решения
2026-07-07
Тип
Postanowienie

Судьи

Remigiusz Mazur

Правовое основание

Резолютивная часть

Odrzucono skargę kasacyjną

Текст решения

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. i J. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z 23 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SAB/Op 86/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę T. M. i J. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim w przedmiocie samowoli budowlanej. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca odpis wskazanego wyżej postanowienia wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia została doręczona skarżącym w dniu 10 czerwca 2026 r. (k. 106-107 akt sądowych). W pouczeniu znajdującym się na pierwszej stronie pisma sądowego poinformowano skarżących m.in. o tym, że na doręczone postanowienie przysługuje im prawo wniesienia skargi kasacyjnej, która pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (k. 102 akt sądowych). W dniu 16 czerwca 2026 r. (data stempla Poczty Polskiej) skarżący wnieśli do Sądu sporządzone osobiście i przez siebie podpisane pismo, oznaczone jako "zażalenie" na postanowienie z 23 kwietnia 2026 r., w którym wskazali, że nie zgadzają się z tym postanowieniem, ponieważ nie jest ono oparte na żadnych dowodach, lecz na poszlakach (k. 108-110 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) [dalej: ppsa] skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 175 § 1 ppsa skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyznaczony mocą art. 175 § 1 ppsa tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 ppsa), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, jak również wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a ppsa). W określonych w ppsa sprawach skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a także przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 ppsa). W myśl art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga sporządzona przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 ppsa. W pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że ugruntowany jest pogląd, iż mylne oznaczenie pisma procesowego nie pociąga za sobą ujemnych skutków i sąd rozpatruje je zgodnie z jego treścią (postanowienie SN z 8 grudnia 1997 r., III CKN 289/97, postanowienie NSA z 23 września 2004 r., FSK 1204/04). Z treści pisma skarżących wynika natomiast, że kwestionują oni postanowienie Sądu, od którego jednak przysługiwała im skarga kasacyjna na zasadzie art. 173 § 1 ppsa, a nie zażalenie na podstawie art. 194 § 1 ppsa. Uwzględniając powyższe, Sąd stwierdził, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna - sporządzona samodzielnie przez skarżących zamiast przez profesjonalnego pełnomocnika - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zaznaczyć przy tym należy, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni w piśmie z 2 czerwca 2026 r., doręczonym wraz z odpisem postanowienia w dniu 10 czerwca 2026 r., o sposobie zaskarżenia tego postanowienia, tj. o prawie wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, w szczególności w pkt 1 pisma pouczono też stronę, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 178 ppsa, uznał skargę kasacyjną wniesioną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 23 kwietnia 2026 r. za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji postanowienia.