I SA/Gd 460/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 15 maja 2026 r. sygn. akt SKO Gd/1458/25 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2025 rok postanawia: odrzucić skargę. P. P., dalej jako "Skarżący", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 15 maja 2026 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2025 rok. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 czerwca 2026 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wydruku skargi i załączników do skargi w kwocie 3,50 zł, a także uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie jej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 14 czerwca 2026 r. Jak wynika z notatki urzędowej Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu z dnia 30 czerwca 2026 r. w okresie od 15 maja do 29 czerwca 2026 r. Skarżący nie uiścił opłaty w wysokości 3,50 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4, § 2a i § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Jak stanowi art. 12b § 1 p.p.s.a. określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. Z uwagi na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie wyłącznie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, czyli w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. Należy przy tym zwrócić uwagę, że ustawodawca w art. 46 p.p.s.a. rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który Sąd podziela, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (tak Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21). Z kolei zgodnie z art. 215 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 220 § 3a p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przy czym art. 235a p.p.s.a. stanowi, że opłatę kancelaryjną pobiera się również za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. W rozpatrywanej sprawie ziściły się przesłanki do odrzucenia wniesionej przez Skarżącego skargi, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, tj. brak jej podpisania, brak podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz brak uiszczenia opłaty kancelaryjnej. W rozpoznawanej sprawie Skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz uiszczenie opłaty kancelaryjnej, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwań w wyznaczonym terminie. Jednocześnie Skarżący został pouczony, że kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym powinno zostać opatrzone pismo wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, jak i załączniki wnoszone w tej formie (o treści art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. – str. 2 wezwania z dnia 12 czerwca 2026 r.). Jak wynika z akt sprawy ww. wezwania doręczono w dniu 14 czerwca 2026 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi, w związku z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a., upłynął bezskutecznie z dniem 22 czerwca 2026 r., bowiem Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi: nie podpisał skargi, nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia ani nie uiścił opłaty kancelaryjnej. Tym samym ziściły się wskazane w przepisach art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3a p.p.s.a. przesłanki do odrzucenia wniesionej przez Skarżącego skargi. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.