I SAB/Wr 378/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Y.L. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 11 września 2020 r. Y.L. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z kolei, w pismach z dnia 7 października 2020 r. Skarżąca, powołując się na art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oświadczyła, że cofa skargę i prosi o kontynuację rozpatrywania jej sprawy. Wniosła też o zwrot przez Sąd akt do organu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 listopada 2020 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono Skarżącej w dniu 13 listopada 2020 r. Z informacji otrzymanej z Oddziału Finansowego Sądu wynika, że kwota wpisu nie została uiszczona (k. 28 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, w dniu 13 listopada 2020 r. doręczono Skarżącej wezwanie do uiszczenia kwoty wpisu od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Z akt sprawy wynika jednak, że Skarżąca nie dokonała zapłaty należnej kwoty wpisu od skargi. Konsekwencją zaś nieuzupełnienia owego braku fiskalnego jest uznanie, że wniosek Skarżącej o cofnięcie skargi nie mógł prowadzić do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania jest bowiem dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało skutecznie wszczęte, a zatem w sytuacji, gdy skarga nie jest dotknięta żadnymi brakami, w tym brakiem fiskalnym. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.