II SA/Rz 1043/10

SENTENCJA 30.12.2010 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 30.12.2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku T. i J. H., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi T. H. i J. H., na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, z dnia [...].02.2009 r., nr [...], wydaną w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Skarżący T. H. i J. H. dwoma odrębnie złożonymi wnioskami PPF zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) z prośbą o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych. Opisany wniosek procesowy dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 1043/10 wszczętej ze skargi wyżej wymienionych na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Sprawa, o której mowa nie została zakończona przed WSA. Na aktualnym etapie skarżący obowiązani są do pokrycia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Strony uzasadniły swą prośbę złą ich zdaniem sytuacją finansową rodziny. Na podstawie wniosku PPF oraz dodatkowych oświadczeń ustalono, że w skład gospodarstwa domowego wchodzą trzy osoby – D. H., J. H. oraz T. H. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. 80 m². Podstawą utrzymania rodziny jest gospodarstwo rolne o pow. 27 ha. Roczny zysk z tego tytułu wraz z dopłatami do gruntów wynosi 20 tys. zł. W roku 2010 zł dopłaty nie zostały wpłacone na rachunek bankowy J. H. J. H. otrzymuje także rentę w wysokości 400 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca oświadczył, że nie prowadzi specjalistycznego gospodarstwa rolnego. Produkcja roślinna służy do hodowli zwierząt. Dochód z tej działalności pochodzi ze sprzedaży krów. Osiągnięty w ten sposób dochód jest wykorzystywany na zakup środków produkcji, tj. paliwa, sprzęt rolniczy, nawozy oraz na utrzymanie rodziny. Ponieważ nie jest prowadzona ewidencja wydatków, strona nie może podać miesięcznych kosztów prowadzenia gospodarstwa rolnego. Rodzina nie korzysta z pomocy społecznej. Podstawowych środków żywnościowych dostarcza gospodarstwo rolne. J. H. nie posiada telefonu komórkowego, na pali tytoniu. Wraz z żoną leczy się w związku z ciężką chorobą. Rodzina podstawowe środki spożywcze uzyskuje dzięki prowadzeniu gospodarstwa rolnego. D. H. syn skarżących jest pełnoletni. Pracuje na utrzymanie i wyżywienie w gospodarstwie; nie osiąga żadnego dochodu. Stwierdzono, co następuje: Wniosek stron skarżących może zostać uwzględniony. Zgłoszone żądanie dotyczy wyłącznie instytucji zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice wniosku, strony zobowiązane są udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków sądowych), spowoduje znaczne obniżenie warunków, w jakich egzystuje rodzina. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego. W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajdują się wnioskujący, koszty te obejmują wyłącznie wpis sądowy w kwocie 200 zł. Oprócz tej kwoty strony mogą zostać w przyszłości zobowiązane do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia do wyroku WSA. Wnioskujący o przyznanie prawa pomocy utrzymują się dzięki rodzinnemu gospodarstwu rolnemu. Nie ulega wątpliwości, iż powierzchnia tego gospodarstwa znacząco przekracza średnią powierzchnię gospodarstw rolnych w województwie podkarpackim. Pozwala to zaliczyć gospodarstwo Państwa H. do dużych gospodarstw rolnych. Utrzymanie takiego gospodarstwa wiąże się ze znaczącymi wydatkami ale też z zyskami. Skarżący twierdzą, że nie są w stanie podać wydatków wynikających z prowadzonej działalności (pismo z 10 grudnia 2010 r.). Oświadczenie o braku wiedzy o wydatkach z tytułu prowadzonej działalności rolniczej nie może zostać uznać za wiarygodne. Prowadzenie gospodarstwa o tak znacznej powierzchni wymaga szczególnego profesjonalizmu. Jest oczywistym, że wiedza potrzebna do właściwego prowadzenia dużego gospodarstwa musi łączyć się z bieżąca analizą kosztów i przychodów. Informacje na temat dochodowości gospodarstwa są wykorzystywane w procedurach pomocowych. Stąd też od osób trudniących się działalnością tego rodzaju a ubiegających się o przyznanie prawa pomocy przed WSA, należy oczekiwać dokładnego zestawienia danych obrazujących realną dochodowość. Nie można pominąć, iż skarżący nie podnosili trudności w wyczerpującym opisie swych wydatków w innych sprawach sądowych (np. sprawa o sygn. II SA/Rz 326/09). W przedmiotowej sprawie pominięto także fakt posiadania przez rodzinę samochodu osobowego. Posiadanie samochodu podnieśli wnioskujący w sprawie II SA/Rz 326/09. Resumując, wnioskujący nie wykazali ponad wszelką wątpliwość, że poniesienie kosztów sądowych w pełnej wysokości, obniży bieżący standard ich życia. Posiadanie gospodarstwa rolnego o pow. 27 ha wraz z zabudowaniami, domu, dysponowanie pojazdem samochodowym, nie potwierdza wymaganego w tych okolicznościach procesowych stanu ubóstwa osób fizycznych. Należy podkreślić, że sam fakt posiadania przez wnioskujących nieruchomości uniemożliwia uznanie żądania o przyznanie prawa pomocy za uzasadnione. Jest oczywistym, że zarówno dochód z gospodarstwa w postaci środków pieniężnych jak i płodów rolnych oraz renta skarżącego J. H. stanowią wystarczającą podstawę do opłacenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz pozostałych kosztów sądowych. W zbliżony sposób, sytuację skarżących oceniał Sąd w sprawie o sygn. II SA/Rz 326/09. Z przedstawionych przyczyn orzeczono o odmowie przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.