II SA/Gl 639/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie o wymeldowanie, sygn. akt II SA/Gl 701/08 p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 20 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 701/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S.M. oraz małoletniego M.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Pismem z dnia [...] nadanym w Urzędzie Pocztowym w P. w dniu [...] S.M. wniosła skargę o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. Ustanowiony w niniejszym postępowaniu dla skarżącej pełnomocnik z urzędu, na wezwanie Sądu, jako podstawę wznowienia wskazał art. 273 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie fakt powzięcia przez skarżącą wiadomości o toczącym się postępowaniu w Prokuraturze Rejonowej w T. w sprawie o sygn. akt [...]. Pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż skarżąca nie dysponowała dowodami mającymi znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie wymeldowania. Powodem opuszczenia objętego postępowaniem lokalu przez skarżącą było znęcanie się nad nią przez jej męża i jego ojca. O popełnieniu przestępstwa skarżąca powiadomiła organy ścigania. Sprawa prowadzona była przez Prokuraturę Rejonową w T. pod sygn. akt [...]. Do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 701/08 skarżąca nie miała informacji o przebiegu postępowania przygotowawczego w Prokuraturze Rejonowej w T. Powyższą informację uzyskała dopiero po wydaniu wyroku z dnia 20 listopada 2009 r., a mianowicie w [...], tym samym niezwłocznie wniosła skargę o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przypadku ich spełnienia – wyznacza rozprawę. Postawy wznowienia zostały zawarte w art. 271 – 273 ustawy p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca wnosząc skargę o wznowienie postępowania z powołaniem się na art. 273 § 2 p.p.s.a., wskazała na fakt powzięcia przez nią informacji o toczącym się w Prokuraturze Rejonowej w T. postępowaniu w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się nad skarżącą przez jej męża i jego ojca (sygn. akt [...]). Podkreślić należy, iż samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia w rozumieniu art. 280 p.p.s.a. Na tym etapie rozpoznania skargi o wznowienie chodzi przy tym o sprawdzenie, czy nie zachodzi oczywista sprzeczność podanej formalnie podstawy wznowienia z okolicznościami podstawę tę uzasadniającymi. Tylko bowiem taka sprzeczność daje podstawę do odrzucenia wniosku o wznowienie. Powszechnie przyjmuje się bowiem, że przed skierowaniem wniosku o wznowienie na rozprawę nie można badać merytorycznej zasadności wskazanych w tym wniosku podstaw wznowienia. Badając w tym zakresie podaną podstawę wznowienia Sąd uznał, że nie odpowiada ona podstawie ustawowej określonej w art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z przepisu tego wynika zatem, iż podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były jej znane. Rozumieć przez to należy, iż niemożność skorzystania z określonych środków dowodowych zachodzi wtedy, kiedy brak jest obiektywnej możliwości powołania się na nie (zob. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2009 r., II FSK 837/09). Analiza art. 273 § 2 p.p.s.a. prowadzi zatem do wniosku, że podstawa wznowienia postępowania sądowego określona w tym przepisie nie zachodzi wówczas, gdy istniała obiektywna możliwość powołania się na okoliczności faktyczne lub środki dowodowe w poprzednim postępowaniu (zob. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 84/09). Mając na względzie powyższe w ocenie Sądu nie można przyjąć, iż skarżąca nie miała żadnej możliwości powołania się na fakt toczącego się postępowania w Prokuraturze Rejonowej w T. w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się nad skarżącą przez jej męża i jego ojca. Skarżąca o postępowaniu prokuratorskim wiedziała już bowiem na etapie postępowania administracyjnego skoro toczyło się ono w związku z jej doniesieniem, a nadto chociażby z postanowienia o zwolnieniu z tajemnicy zawodowej z dnia [...], które zostało skarżącej doręczone, a które znajduje się w aktach sądowych sprawy o sygn. II SA/GL 701/08. Tym samym uznać należy, iż omawiana okoliczność nie jest nowa, z której strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Nadto należy zwrócić uwagę, że skarżąca powołuje się na sam fakt postępowania prokuratorskiego, a nie na jego konkretny wynik, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy o wymeldowanie. W konsekwencji należało przyjąć, że zachodzi oczywista sprzeczność podanej formalnie podstawy wznowienia z okolicznościami podstawę tę uzasadniającymi. Umożliwia to zdaniem Sądu przyjęcie, że skarga o wznowienie postępowania sądowego nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, co skutkuje jej odrzuceniem (zob. postanowienie NSA z dnia 2 września 2009 r., sygn. akt I OSK 1000/09). Zgodnie zaś z art. 277 ustawy p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Wobec tego, uznać należy, iż termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie został zachowany, skarżąca wiedziała bowiem o toczącym się postępowaniu w Prokuraturze Rejonowej w T. już w dniu wydania wyroku z dnia 20 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 701/08. Skarżąca nie wykazała natomiast, aby później powzięła jakieś konkretne nowe wiadomości co do wyniku postępowania prokuratorskiego mogące mieć wpływ na wymeldowanie, wręcz przeciwnie z pisma Prokuratury Rejonowej w T. z dnia [...] wynika, że postępowanie w sprawie o sygn. akt [...] zostało umorzone postanowieniem z dnia [...], a więc jeszcze ponad rok przed wydaniem decyzji o wymeldowaniu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 273 § 2 i art. 277 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.