II SA/Lu 804/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zmian w odpływie wód i zakłócenia stosunków wodnych p o s t a n a w i a przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. UZASADNIENIE Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła go w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Strona skarżąca w piśmie z dnia 28 grudnia 2010 r. wniosła o zwolnienie od opłat sądowych i ustanowienie adwokata. Mając na uwadze to oświadczenie jak i to, że strona skarżąca tak na urzędowym formularzu jak i w piśmie z dnia 28 grudnia 2010 r. wykazuje, iż nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania referendarz sądowy uznał, że strona skarżąca w istocie wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (§ 1) zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (§ 2). Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. Przy czym w przypadku przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ustalenia wymaga również wpływ ponoszenia kosztów postępowania na sytuację materialną strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. W rozpoznawanej sprawie jej koszty sądowe prócz wpisu sądowego od skargi wynoszącego 300 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjne wynoszącego 150 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej dla reprezentowania strony skarżącej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Z oświadczeń strony skarżącej oraz dołączonych do akt sprawy dokumentów wynika, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jej córka pracuje i mieszka w L. prowadząc odrębne gospodarstwo domowe. Na dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej składa się otrzymywana przez nią emerytura w kwocie [...] złotych netto oraz środki finansowe otrzymywane z uprawy [...] hektarowego gospodarstwa rolnego, w ramach którego [...] ha stanowią grunty orne. Środki finansowe uzyskiwane z uprawy gospodarstwa rolnego w całości pochłaniają koszty jego uprawy. Strona skarżąca nie posiada bowiem żadnego sprzętu rolniczego i samodzielnie nie może pracować w gospodarstwie rolnym co powoduje, że do uprawy gospodarstwa rolnego musi wynajmować maszyny oraz ludzi. Ponadto strona skarżąca ponosi miesięcznie koszty obsługi zaciągniętych kredytów w łącznej kwocie [...] złotych i koszty swojego leczenia oraz utrzymania gospodarstwa domowego. Strona skarżąca podkreśliła, że całość jej dochodu pochłaniają koszty spłaty zadłużenia, utrzymania domu, leczenia i wyżywienia. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że realnie nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Skoro bowiem całość dochodu strony skarżącej pochłaniają koszty spłaty zadłużenia, utrzymania domu, leczenia i wyżywienia to poniesienie przez nią któregokolwiek z kosztów postępowania w całości lub części skutkować będzie uszczerbkiem w niezbędnych dla niej kosztach utrzymania koniecznego. W świetle unormowania art. 246 § 1 p.p.s.a. nie można natomiast zobowiązać strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do partycypowania w kosztach postępowania, gdy wiadomo jest, że może to spowodować uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Z tych powodów mimo tego, że strona skarżąca posiada stałe dochody oraz jest właścicielką gospodarstwa rolnego jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.