II SA/Op 154/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 16 listopada 2021 r., nr SKO.40.2223.2021.za w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. P. (zwany dalej "skarżącym") reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu (zwanego dalej: "organem") z 16 listopada 2021 r., nr SKO.40.2223.2021.za, w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Na skutek zarządzenia z 23 maja 2022 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie do sprawy pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało przesłane za pośrednictwem przesyłki operatora Poczta Polska i doręczone pełnomocnikowi skarżącego radcy prawnemu A. W. 31 maja 2022 r., do rąk K. L. (por. pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki, k-40 akt sądowych). Pismem procesowym z 9 czerwca 2022 r., pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, załączając do akt sprawy pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego w sprawie przed organami I i II instancji oraz sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pełnomocnictwo powyższe zostało wystawione przez skarżącego 17 czerwca 2021 r. i dołączone do złożonego 22 czerwca 2021 r. odwołania do organu. Wobec tego uznano, że skarga nie jest obarczona brakiem formalnym, bowiem pełnomocnictwo znajduje się w aktach sprawy. Jednocześnie, z ostrożności procesowej pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu z uwagi na okoliczność, że odebranie wezwania sądowego nastąpiło do rąk przypadkowej osoby, a mianowicie K. L., prowadzącą po sąsiedzku przedsiębiorstwo "Kancelarię P.", nie będąca jednak ani domownikiem, ani pracownikiem strony - a zatem zgodnie z art. 65 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 138 K.p.c., doręczenia nie dokonano skutecznie. W ocenie pełnomocnika skarżącego, ww. osoba nie jest także dozorcą domu ani sołtysem, nie należy także do administracji domu. Przekazania pisma sądowego dokonano zatem w dniu sporządzenia pisma z 9 czerwca 2022 r., po przypomnieniu sobie o nieuprawnionym odbiorze pisma przez ww. osobę. Z wyjaśnień Poczty Polskiej udzielonej w piśmie z 11 lipca 2022 r. wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona pod wskazanym adresem 31 maja 2022 r., a odbiór pokwitowała K. L. Z wyjaśnień listonosza obsługującego wskazany adres wynika, że odbierająca przesyłki K. L. nie była zweryfikowana, a także nie legitymowała się upoważnieniem do odbioru korespondencji. Listonosz otrzymał ustną dyspozycję od radcy prawnego A. W., aby przesyłki doręczał K. L. ze względu na jego częstą nieobecność. Operator wskazując na przepisy art. 37 ustawy Prawo pocztowe uznał, że przesyłka została doręczona prawidłowo. Postanowieniem z 28 listopada 2022 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Orzeczenie to stało się prawomocne, wobec nie złożenia na nie środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie, a zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę odrzucenia skargi stanowi wówczas art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Podkreślenia wymaga, że wskazanie żądanych danych w trybie uzupełnienia skargi, ale nadesłanych po ustawowym terminie 7 dni oznacza, że braki skargi w tym zakresie nie zostały uzupełnione. Z uwagi na zaistniały brak formalny skargi w postaci niedołączenia do niej pełnomocnictwa dla radcy prawnego A. W. do działania w imieniu skarżącego przed tut. Sądem, wezwanie do uzupełnienia opisanego braku formalnego skargi, zostało skutecznie doręczone temu pełnomocnikowi 31 maja 2022 r. Termin do dokonania opisanej czynności upłynął zatem 7 czerwca 2022 r. Przedmiotowe wezwanie zawierało bowiem pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Pełnomocnik skarżącego nie zastosował się do wezwania w wyznaczonym przez Sąd terminie, bowiem żądane pełnomocnictwo doręczył dopiero przesyłką pocztową nadaną 9 czerwca 2022 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej. Wynika z tego zatem jednoznacznie, że uzupełnienie braku formalnego nastąpiło z uchybieniem terminu. Jednocześnie wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego, prawomocnie został rozpoznany odmownie. Z podanych względów, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.