II SA/Go 886/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kilka pism Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w tym również pismo z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...]. W skardze skarżąca, domagając się wnikliwego i dogłębnego zapoznania się z całokształtem wskazanej korespondencji i zmiany trybu oraz sposobu orzekania przez organy w kierowanych do nich sprawach, zarzucała organom pomocy społecznej biurokratyczne działanie, które nie sprzyja rozpatrzeniu wnoszonych przez nią spraw w zakresie wnioskowanej pomocy materialnej. Podkreśliła, iż organy powielają ciągle te same pisma. Zwróciła również uwagę na nieuwzględnianie jej uzasadnionych potrzeb, dużą ilość kierowanej do niej korespondencji, a w orzeczeniach powielenie wcześniej ustalonej linii orzecznictwa organu. Jednocześnie wskazując szereg pism różnych organów administracji publicznej – w tym Powiatowego Urzędu Pracy, Marszałka Województwa, Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia, a także orzeczenia Sądu Okręgowego, D.B. wniosła o ich wnikliwą analizę oraz zreformowanie podejścia do jej spraw. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi. Organ wyjaśnił, iż zaskarżone pismo z dnia [...] listopada 2010 r. zawierało jedynie informację o zakresie właściwości SKO oraz wyjaśnieniach Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Zdaniem organu, zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu spraw, na które przysługuje skarga, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zasadą postępowania przed sądem administracyjnym jest, iż przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd ten bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny jej dopuszczalności . W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W pierwszej kolejności należało zatem rozważyć czy zaskarżone przez D.B. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2010 r. jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 p.p.s.a. Pismo to stanowi odpowiedź organu na pismo skarżącej z dnia [...] grudnia 2010 r. zatytułowane "Podanie" w przedmiocie korespondencji kierowanej do niej przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz braku odpowiedzi na jej wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy kierowane do organu. Zaskarżone skargą pismo Kolegium zawiera jedynie wyjaśnienia tego organu w kwestii spraw poruszonych przez skarżącą. W tym zakresie mają one walor jedynie informacji i nie odnoszą w sposób władczy i konstytutywny do sfery praw i obowiązków skarżącej. Z powyższego wynika w sposób jednoznaczny, iż zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie może być uznane za decyzję administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa), czy też postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa) oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 ppsa. Zaskarżone pismo nie może być też uznane za, inny niż określone w pkt 1-3, akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Stosownie do treści powołanego przepisu należy przyjąć, że przedmiot skargi w nim przewidzianej zakreślają takie elementy jak brak charakteru decyzji lub postanowienia wydawanych w postępowaniach jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3, charakter zewnętrzny i indywidualny w tym znaczeniu, że akt (czynność) skierowany jest do indywidualnie oznaczonego podmiotu (nie generalnie), który nie jest podporządkowany organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność (por. wyrok NSA z 4 lutego 1998 r., II SA 1367/97, ONSA 1998, nr 4, poz. 139; uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 13 października 2003 r., OPS 4/2003, ONSA 2004, nr 1, poz.8). Akt taki musi mieć charakter publicznoprawny, dotyczyć sfery "z zakresu administracji publicznej". Skarga z tego przepisu może więc dotyczyć aktów i czynności organów administracji publicznej oraz innych jednostek organizacyjnych, które są uprawnione do prowadzenia działalności mieszczącej się w zakresie pojęcia "działalność administracji publicznej". Zatem w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się tylko takie akty lub czynności, które zawierają element władztwa administracyjnego. Z kolei działanie władcze to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, a adresat jest związany tym jednostronnym działaniem. Wreszcie akt lub czynność musi "dotyczyć" uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W świetle powyższych wywodów nie ma wątpliwości, iż skarga na przedmiotowe pismo Kolegium jest niedopuszczalna. Zaskarżone bowiem zostało pismo informujące skarżącą w sposób ogólny o okolicznościach sprawy, a także o przysługujących organom kompetencjach w tym zakresie, które nie było związane z żadnym toczącym się postępowaniem administracyjnym i nie dotyczy uzyskania przez stronę konkretnych uprawnień lub nałożenia konkretnych obowiązków. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zgodnie, z którym sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzeczono jak w sentencji