II SA/Sz 902/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z Jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: przyznać skarżącemu A. T. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata UZASADNIENIE Skarżący A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie odmawiające wyłączenia pracownika Ośrodka Pomocy Społecznej w M. od prowadzenia Jego spraw. Skarżący w dniu [...]. złożył na urzędowym druku wniosek o przyznanie prawa pomocy – ustanowienie adwokata. We wniosku podał, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, choruje a nie ma pieniędzy na lekarstwa, otrzymuje zasiłek z opieki społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy – ustanowienie adwokata w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zgodnie z art. 239 pkt. 1 lit "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych strony skarżące działanie lub bezczynność w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Stosownie zaś do art. 262 P.p.s.a. – przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że skarżący w niniejszej sprawie z uwagi na przedmiot sprawy – z zakresu pomocy społecznej – z mocy ustawy zwolniony jest od ponoszenia kosztów sądowych, ale posiada prawo do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy osoba ubiegając się o to prawo wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analiza oświadczenia skarżącego zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy a dotycząca sytuacji materialnej, w pełni uzasadnia przyznanie wnioskowanego prawa pomocy. Skarżący nie ma własnych dochodów, otrzymuje pomoc społeczną. W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i na mocy art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznał stronie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.