I C 935/24

Sądy powszechne2025-12-09

Sygnatura

I C 935/24

Data orzeczenia

2025-12-09

Rodzaj

REASONS

Sędziowie

Eliza Skotnicka (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 805 kc

Treść orzeczenia

Sygn. akt I C 935/24 <div> <h2>UZASADNIENIE</h2>  Strona powodowa (...) sp. z o.o. z siedzibą w Ł. domagała się zasądzenia od strony pozwanej (...) S.A. z siedzibą w M. kwoty 6 863,03 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 3 lipca 2024 roku do dnia zapłaty, kosztów postępowania, w tym kosztami zastępstwa według norm przepisanych oraz zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że w dniu 23 stycznia 2024 roku miała miejsce kolizja drogowa, podczas której uszkodzeniu uległ pojazd marki R. (...) (1) o nr rej. (...), stanowiący własność (...) Sp. z o.o., będącego w użytkowaniu przez J. U., która zgłosiła szkodę u pozwanego zakładu ubezpieczeń na podstawie umowy dobrowolnego ubezpieczenia pojazdu AC. Poszkodowana, w wyniku ciążącego na niej z tytułu umowy leasingu obowiązku organizacji naprawy opisanego samochodu i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 709(8);art. 709(8) § 1)">art. 709 ( 8 )§1 k.c.</a>, zawarła z warsztatem – (...) Sp. z o.o. zlecenie naprawy, w którym ustalono przedmiot naprawy, zakres oraz metodę sporządzenia kalkulacji naprawy, według której określona jest kwota za wykonanie usługi i wysokość szkody w pojeździe. Poszkodowana w tym samym dniu zawarła także z ww. warsztatem umowę cesji wierzytelności. Powódka wskazała, że strona pozwana w postępowaniu likwidacyjnym uznała swoją odpowiedzialność za szkodę i określiła jej wysokość na kwotę 6 233,46 zł. Pozwany (...)przyznał odszkodowanie za szkodę w uznanej wysokości 6 233,46 zł, a następnie przyznał dwie dopłaty w kwocie 6 331,43 zł i 150 zł. Strona pozwana powinna powodowi dopłacić tytułem odszkodowania 6 863,03 zł. Sporną pomiędzy stronami jest kwota 2 646 zł jako wysokość stawki za roboczogodzinę prac blacharsko-mechanicznych i lakierniczych, kwota 521,42 zł za cenę materiału lakierniczego oraz kwota 2 412,28 zł z tytułu kosztów naprawy. Umową cesji z 18 czerwca 2024 roku uprawniony dokonał przelewu wierzytelności z tytułu odszkodowania na rzecz strony powodowej. Strona powodowa pismem z dnia 3 lipca 2024 roku wysłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej wezwała stronę pozwaną do dobrowolnej zapłaty, lecz działanie to okazało się bezskuteczne.  Strona (...) S.A. z siedzibą w M. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych oraz zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Strona pozwana przyznała, że przyjęła odpowiedzialność za przedmiotowe zdarzenie i wypłaciła poszkodowanej należne odszkodowanie, które odpowiadało rzeczywistym kosztom naprawy pojazdu w kwocie 12 714,89 zł. Strona pozwana wskazała, że kwestionuje powództwo co do zasady i co do wysokości. Dalej zarzuciła brak legitymacji czynnej strony powodowej, wskazując, że właścicielem przedmiotowego pojazdu na datę szkody był (...) Sp. z o.o. posiadając jako jedyny uprawnienia do odszkodowania na podstawie zawartej umowy ubezpieczenia autocasco. Umowa przelewu wierzytelności pomiędzy poszkodowaną a warsztatem samochodowym została zawarta w dniu 6 lutego 2024 roku, lecz prawo do odszkodowania poszkodowanej przysługiwało dopiero w związku z zawarciem umowy z dnia 4 września 2024 roku. J. U., nie będąc właścicielem pojazdu i uprawnionym do odszkodowania, nie mogła dokonać skutecznego przelewu wierzytelności z tytułu odszkodowania na rzecz (...) Sp. z o.o. Strona pozwana podkreśliła, że mając na uwadze powyższe, należy uznać zawartą umowę cesji za nieskuteczną. Podkreśliła, że odszkodowanie zostało wyliczone w sposób prawidłowy, wobec czego brak jest podstaw do dopłaty do przyznanego już odszkodowania tytułem kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu. Strona pozwana zaznaczyła także, że ustalenie wysokości odszkodowania, zgodnie z §17 ust. 3, 4 OWU, nastąpić powinno z uwzględnieniem cen części oryginalnych, norm czasowych operacji naprawczych określonych przez producenta pojazdu, stawki za roboczogodzinę ustalonej przez (...) w oparciu o średnie ceny usług stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do warsztatu wykonującego naprawdę na terenie danego województwa, cen części materiałów lakierniczych i normaliów zawartych w systemach (...) W związku z powyższym, strona pozwana przyznała, że spornymi między stronami jest zakres naprawy, wysokość stawki za roboczogodzinę prac blacharsko-mechanicznych i lakierniczych, cena materiału lakierniczego. W dalszych pismach procesowych strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie.   Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Poszkodowana, J. U. zawarła polisę ubezpieczeń komunikacyjnych o nr (...) ze stroną pozwaną, obejmującą okres od 25 kwietnia 2023 roku do 24 kwietnia 2024 roku. Ubezpieczonym pojazdem był samochód marki R. (...) o nr VIN (...). W polisie określono, że właścicielem/leasingodawcą tego auta jest (...) Sp. z o.o. z siedzibą we M., natomiast leasingobiorcą jest J. U.. Potwierdza to umowa leasingu operacyjnego o nr (...) zawarta w dniu 21 kwietnia 2023 roku. Z powodu wypadku komunikacyjnego, który zdarzył się w dniu 23 stycznia 2024 roku, poszkodowana w dniu 6 lutego 2024 roku zawarła umowę zlecenia naprawy opisanego wyżej pojazdu marki R. (...) (1) ze zleceniobiorcą (...) Sp. z o.o. (NIP: (...)) z siedzibą w M.. Zgodnie z umową, szkoda została zgłoszona z polisy AC poszkodowanego w zakładzie ubezpieczeń (...) S.A., nadając jej nr (...). Strony ustaliły, że koszt naprawy ustalony zostanie na podstawie kalkulacji naprawy wykonanej przez warsztat za pomocą systemu J. w momencie uzyskania informacji na temat wszystkich uszkodzeń, z uwzględnieniem między innymi pełnego zakresu uszkodzeń, do których doszło w przedmiotowej szkodzie, czy części nowych i oryginalnych zakupionych w (...), kosztu holowania, parkowania, przygotowania pojazdu do oględzin. Określono także między innymi stawkę za 1 roboczogodzinę blacharsko-lakierniczą w wysokości 265 zł. W § 4 ust. 1 tej umowy wskazano, że faktura VAT zostanie wystawiona w oparciu o kalkulację naprawy w zakresie dotyczącym robocizny i ceny materiału lakierniczo-konserwacyjnego, cennik części obowiązujący u głównego importera na datę zakupu w zakresie dotyczącym ceny części użytych do naprawy, cennik usług w zakresie usług dodatkowych. Tego samego dnia, to jest 6 lutego 2024 roku poszkodowana wraz z (...) Sp. z o.o. zawarła umowę przelewu wierzytelności z polisy AC poszkodowanego, w następstwie kolizji z dnia 23 stycznia 2024 roku. Zgodnie z § 1 ust. 5 i 6 opisanej umowy, strony zgodnie oświadczyły, iż pełnomocnictwo do odbioru odszkodowania ma charakter nieodwoływalny oraz ustalono, że kwotę odszkodowania należało przelać na konto cesjonariusza.  /dowód: Umowa leasingu zawarta w dn. 21.04.2023 r., k. 149-151, Polisa ubezpieczeń komunikacyjnych o nr (...) wraz Ogólnymi Warunkami Ubezpieczeń Komunikacyjnych (...), k. 94-148, Kserokopia dowodu rejestracyjnego, k. 68-69, Umowa zlecenia naprawy pojazdu z dn. 06.02.2024 r., k. 58, Umowa przelewu wierzytelności z polisy AC poszkodowanego z dn. 06.02.2024 r., k. 59, Zeznania świadka J. U., k. 422/ (...) Sp. z o.o. dokonało kalkulacji naprawy nr (...) z dnia 22 kwietnia 2024 roku, z wyszczególnieniem ceny robocizny (ze stawką 250 zł za jedną roboczogodzinę), lakierowania oraz części zamiennych zgodnie z cennikiem na stan 1 kwietnia 2024 roku. W dniu 30 kwietnia 2024r. dokonano ostatecznej kalkulacji naprawy szacując końcowe koszty naprawy z VAT na 19 577,92 zł. W związku z powyższym, cesjonariusz wystawił fakturę VAT o nr (...) w związku ze zleceniem nr (...) z datą rozpoczęcia naprawy na 6 lutego 2024 roku na kwotę 19 577,92 zł. Pozwana zweryfikowała kosztorys oraz fakturę do kwoty 10337,31 zł.  /dowód: Kalkulacja naprawy nr (...) z dn. 22.04.2024, k. 85-91, Kalkulacja naprawy nr (...) z dn. 30.04.2024 r., k.72- 78, Faktura nr (...) z dn. 30.04.2024 r., k. 70-71/ W wyniku umowy z dnia 18 czerwca 2024 roku zawartej pomiędzy (...) Sp. z o.o. a stroną powodową, zleceniodawca zlecił wyegzekwowanie kwoty 19 577,92 zł wraz z należnymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie z tytułu odszkodowania z polisy AC poszkodowanego.  /dowód: Zlecenie do powierniczej umowy o przelew wierzytelności z dn. 18.06.2024 r., k. 61, Umowa o powierniczy przelew wierzytelności z dn. 18.06.2024 r., k. 62, Pełnomocnictwo z dn. 06.02.2024 r., k. 63/ Następnie, w dniu 18 czerwca 2024 roku strona powodowa wezwała do zapłaty stronę pozwaną kwoty 19 577,92 zł tytułem odszkodowania za szkodę komunikacyjną powstałą w przedmiotowym pojeździe, zgodnie z poniesionymi kosztami wystawioną fakturą VAT na rachunek bankowy wskazany w umowie o powierniczy przelew wierzytelności z dnia 18 czerwca 2024 roku wraz z prośbą o zajęcie stanowiska. Ponadto, strona powodowa drogą mailową w dniu 3 lipca 2024 roku przesłała informację do pozwanej z informacją, iż tego dnia upłynął ustawowy termin za zakończenie postępowania likwidacyjnego i roszczenie o zapłatę należnego odszkodowania stało się wymagalne. Określono, że strona pozwanej z należnego odszkodowania zostało do zapłacenia 6 863,03 zł. Zaproponowano ugodowe rozwiązanie sprawy oraz wezwano o przesłanie akt szkody nr (...) w związku z opisaną kolizją.  /dowód: Wezwanie do zapłaty odszkodowania wg poniesionych kosztów z dn. 18.06.2024 r., k. 79, Wiadomość mailowa z dn. 18.06.2024 r., k. 84 Wiadomość mailowa z dn. 03.07.2024 r., k. 92/ Poszkodowana J. U. zawarła z leasingodawcą (...) Sp. z o.o. w dniu 4 września 2024 roku umowę przelewu wierzytelności. Zgodnie z jej postanowieniami leasingodawca jednorazowo przelał na rzecz cesjonariusza wierzytelność- prawo do odszkodowania z tytułu wystąpienia szkody komunikacyjnej o nr (...) (czyli wypadku komunikacyjnego z dnia 23 stycznia 2024 roku dotyczącego niniejszej sprawy). Oprócz tego, cesjonariusz zobowiązał się powiadomić o tym fakcie stronę pozwaną.  /dowód: Umowa przelewu wierzytelności z dn. 04.09.2024 r., k. 60/ Kalkulacje naprawy sporządzone przez zakład naprawczy (...) z 9 lutego 2024r, 22 kwietnia 2024r. i 30 kwietnia 2024r. różniły się od siebie i wszystkie uwzględniały zawyżony zakres kosztów naprawy. Zasadnymi kosztami naprawy pojazdów dla średnich stawek (...) z obszaru Z., z pominięciem (...) marek Premium, jest kwota 14 263,10 zł brutto, natomiast dla marki R. (...) (2) 729,65 zł brutto. Stawka za roboczogodzinę powinna zawierać się od 155 zł netto do 261 zł netto, taki jest zakres stawek stosowanych przez (...) na terenie województwa (...). Średnia rynkowa stawka robocizny prac blacharsko – mechanicznych i lakierniczych stosowanych przez warsztaty porównywalnej kategorii do warsztatu dokonującego naprawy w przedmiotowej sprawie (...) (zakład (...) nie posiadał autoryzacji na markę R.) w dacie naprawy 6 lutego 2024r. wynosiła 218,26 zł. Zasadna cena materiału lakierniczego wynosi 2 073,80 zł netto. Niezasadne było zastosowania przez warsztat naprawczy współczynnika odchylenia 117,46% na materiały lakiernicze. Zastosowanie przez stronę powodową współczynnika odchylenia materiału lakierniczego w wysokości 117,46% ( a nie jak twierdzi strona powodowa 121) nie zostało w żaden sposób uzasadnione.  /dowód: Opinia biegłego nr (...) L. Z. z załącznikami, k. 473-587, Opinia biegłego uzupełniająca nr (...) L. Z., k. 534-556 / Sąd ustalił i zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie wynosiła 6 863,03 zł. Sąd ustalił stan faktyczny, opierając się na dowodach z dokumentów przedłożonych przez strony. Strony nie kwestionowały dowodów z dokumentów zebranych w sprawie, ich rzetelność nie budziła także wątpliwości Sądu. Bezsporne w sprawie było to, że w okresie gdy doszło do zdarzenia, z którym strona powodowa łączy odpowiedzialność ubezpieczyciela, strony łączyła umowa dobrowolnego ubezpieczenia AC pojazdu, która wynikała z zawartej przez poszkodowaną J. U. w dniu roku polisy ubezpieczeniowej nr (...)  (k. 94-97akt). Do umowy ubezpieczenia miały zastosowanie Ogólne Warunki Ubezpieczeń Komunikacyjnych, które obowiązywały w pozwanym Towarzystwie Ubezpieczeniowym  (k. 98-143 akt). Bezsporne było również to, że poszkodowana J. U. zawarła w dniu 6 lutego 2024 roku umowę cesji wierzytelności wynikającej z przedmiotowej szkody z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w M., która następnie umową cesji z 18 czerwca 2024 roku przeniosła wierzytelność na stronę powodową  (k. 62 akt). W pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutu strony pozwanej dotyczącego braku legitymacji czynnej powoda, z uwagi na bezskuteczne zawarcie przez stronę powodową umowy cesji z dnia 6 lutego 2024 roku. W nauce prawa postępowania cywilnego, jak i w praktyce sądowej przyjmuje się, że legitymacja procesowa jest właściwością podmiotu, w stosunku do którego sąd może rozstrzygnąć o istnieniu albo nieistnieniu normy prawnej przytoczonej w powództwie. Legitymacja procesowa jest więc zawsze powiązana z normami prawa materialnego. Sąd dokonuje oceny istnienia legitymacji procesowej strony w chwili orzekania co do istoty sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 § 1 k.p.c.</a>), a stwierdziwszy brak legitymacji procesowej (zarówno czynnej, jak i biernej), zamyka rozprawę i wydaje wyrok oddalający powództwo. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł do tego podstaw. Strona powodowa uzasadniła swoją legitymację nabyciem wierzytelności od poszkodowanego na podstawie umów cesji (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc</a>). Strona powodowa, jako nabywca wierzytelności (roszczenia) poszkodowanego wobec ubezpieczyciela z tytułu dobrowolnego ubezpieczenia mienia wstąpił w pozycję prawną cedenta (poszkodowanego). Według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509§1 k.c.</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Przepis ten przewiduje trzy przesłanki negatywne, kiedy przelew wierzytelności nie będzie dopuszczalny. Po pierwsze, przeszkodą do dokonania przelewu wierzytelności może być przepis ustawy. Po drugie, strony w umowie mogą wprowadzić zakaz zbywania wierzytelności . Po trzecie, niemożność przenoszenia danej wierzytelności może wynikać z właściwości zobowiązania. Dopuszczalność dokonania przelewu wierzytelności może być wyłączona przez zastrzeżenie umowne poczynione między wierzycielem a dłużnikiem (pactum de non cedendo). Co do zasady umowne zastrzeżenie ograniczające możliwość rozporządzenia prawem zbywalnym skuteczne jest tylko inter partes (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 57)">art. 57 k.c.</a>), ale <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a> czyni zastrzeżenie wyłączające dokonywanie przelewu wierzytelności skutecznym erga omnes (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 czerwca 2004 r., III CSK 173/03, niepubl). Strona pozwana nakreśliła, że do cesji wierzytelności nie dochodzi kiedy wierzytelność stanowiąca przedmiot umowy prowadzącej do cesji nie istnieje albo przysługuje innemu podmiotowi niż zbywca. Poszkodowana J. jako ubezpieczający oraz leasingobiorca  (umowa leasingu, k. 149-151) uszkodzonego pojazdu miała legitymację materialną do dochodzenia odszkodowania od pozwanego. Miała więc także prawo do dowolnego dysponowania przedmiotową wierzytelnością. W ocenie Sądu strona powodowa przedłożyła dokumenty potwierdzające prawo strony powodowej do dochodzenia roszczeń w niniejszej sprawie. Kwestia rozliczeń pomiędzy bankiem będącym leasingodawcą a poszkodowaną będącą leasingobiorcą nie mają wpływu na skuteczność przelewu wierzytelności dokonanej przez poszkodowaną. Zawarta ostatecznie umowa przelewu wierzytelności zawarta pomiędzy stronami umowy leasingu de facto stanowiła akceptację (potwierdzenie) wcześniejszej umowy cesji z 6. lutego 2024 r. zawartej przez J. U. a warsztatem wykonującym naprawę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w M.. Następnie, na podstawie powierniczego przelewu wierzytelności z dnia 18 czerwca 2024 roku, (...) przelał tą wierzytelność na (...) Sp. z o.o. z siedzibą w M.. Według <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 805;art. 805 § 1)">art. 805 § 1 k.c.</a> przesłanką odpowiedzialności ubezpieczyciela jest zaistnienie przewidzianego w umowie wypadku, a więc powstanie szkody w mieniu ubezpieczającego pozostającej w związku przyczynowym z tym wypadkiem (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">art. 361 kc</a>). W świetle tego zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa swojego działania. Szkodą w mieniu jest wszelki uszczerbek majątkowy. W przypadku dobrowolnego ubezpieczenia majątkowego Auto Casco to umowa określa zasady i granice odpowiedzialności ubezpieczyciela. W niniejszej sprawie konieczne było ustalenie kosztów naprawy pojazdu poszkodowanej zgodnie z postanowieniami umownymi zawartymi w OWU umowy ubezpieczenia AC. Odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu umowy autocasco odmiennie, aniżeli w przypadku umowy odpowiedzialności cywilnej, ma charakter umowny, tym samym warunki cesji praw wynikających z umowy ubezpieczenia określa się w ramach swobody umów, co strony uczyniły w treści OWU. W przypadku dobrowolnego ubezpieczenia autocasco bardzo istotnego znaczenia nabierają ogólne warunki ubezpieczenia mające zastosowania do zawartej umowy ubezpieczenia. Ogólne warunki ubezpieczenia autocasco stanowią integralną część umowy zawartej pomiędzy stronami i określają w sposób wyraźny zakres ubezpieczenia, sposób wyliczenia odszkodowania, a także mogą regulować możliwość zawierania umów cesji wierzytelności wynikających ze zdarzeń szkodowych. Spór między stronami dotyczył wyłącznie zasadności zastosowania przez warsztat naprawiający stawki za roboczogodzinę w wysokości 265 zł oraz zastosowania współczynnika odchylenia na materiały lakiernicze. Ustalenie kosztów naprawy wymagało wiedzy specjalnej, co obligowało Sąd, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.p.c.</a>, do dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej mgr inż. L. Z.. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym przede wszystkim opinia biegłego sądowego pozwoliły na ustalenie, że koszty naprawy samochodu po zdarzeniu z 23 stycznia 2024 r. według średnich stawek (...) przy cenie 1 roboczogodziny wynoszącej 218,26 zł netto wynosiły 14 263,10 zł brutto. Jednocześnie zgodnie z opinią biegłego bezzasadne było stosowanie 117,46% współczynnika odchylenia do ceny materiałów lakierniczych. Sąd w całej rozciągłości podzielił wnioski opinii biegłego, która precyzyjnie wyjaśniła sposób wyliczenia średnich stawek roboczogodziny, Sąd przyjął przy tym stawkę 218,26 zł netto, gdyż uwzględnia ona ceny stawek kilkudziesięciu autoryzowanych warsztatów (...) z Z.. Jednocześnie biegły podkreślił, że warsztat (...)nie posiadał autoryzacji na markę R.. Biegły szczegółowo przeanalizował materiał dowodowy, zapoznał się kosztorysami sporządzonymi przez warsztat wykonujący naprawę, jak również z ogólnymi warunkami umowy ubezpieczenia i przy ustalaniu należnego stronie powodowej odszkodowania uwzględnił warunki łączącej strony umowy. W opinii tej biegły kategorycznie wskazał, że brak było podstaw zawyżania ceny materiału lakierniczego, a także że stawki roboczogodziny zastosowane przez warsztat były zawyżone. Opinia biegłego zdaniem Sądu jest wnikliwa, rzeczowa, odwołująca się do zgromadzonej dokumentacji, sporządzona w sposób fachowy i rzetelny. Sąd dokonując ustaleń w oparciu o opinię biegłego L. Z. nie znalazł żadnych podstaw, by kwestionować jej rzetelność i prawidłowość. Zgodnie z opinią koszt naprawy pojazdu winien być ustalony na 14263,10 zł, a skoro strona pozwana wypłaciła dotychczas 12714,89 zł do zapłaty pozostawała kwota 1548,21 zł. W tych okolicznościach Sąd uwzględnił powództwo co do kwoty 1548,21 zł z tytułu odszkodowania za koszty naprawy pojazdu, o odsetkach orzekając zgodnie z żądaniem pozwu i mając na uwadze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">art. 481 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 817)">art. 817 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> W ocenie Sądu zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> roszczenie stało się wymagalne z chwilą wezwania pozwanej do zapłaty, a zatem pozwana pozostawała w opóźnieniu od 3 lipca 2025 r. O kosztach postępowania orzeczono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c</a> i dokonano stosunkowego rozdzielenia tych kosztów zgodnie z wynikiem procesu przyjmując, że strona powodowa wygrała proces w 22,56%. Koszty procesu w niniejszej sprawie wyniosły łącznie 7459,24 zł, w tym opłata sądowa od pozwu 400,- zł, koszty zastępstwa powódki 1817,- zł, koszty zastępstwa strony pozwanej 1817,- zł, koszt wydania opinii przez biegłego łącznie 3785,24 zł. Zgodnie z wynikiem procesu strona powodowa powinien ponieść te koszty do kwoty 5776,44 zł, a strona pozwana do kwoty 1682,80 zł. Tymczasem strona pozwana poniosła w niniejszej sprawie koszty w łącznej kwocie 3317 zł, w tym koszty zastępstwa procesowego 1817,- zł oraz 1500,- zł zaliczka uiszczona na wydatki związane z wynagrodzeniem biegłego. W związku z powyższym strona powodowa zobowiązana jest zwrócić stronie pozwanej 1634,20 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (3317,- zł – 1682,80 zł). Jednocześnie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 83;art. 83 ust. 2)">art. 83 ust. 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> [Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 z późn. zm.] dalej uksc w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> wydatkami na poczet wynagrodzenia biegłych, które tymczasowo zostały poniesione przez Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Kłodzku w kwocie 785,24 zł obciążona została strona powodowa. </div>