IV Ka 716/25

Sądy powszechne2025-12-10

Sygnatura

IV Ka 716/25

Data orzeczenia

2025-12-10

Rodzaj

REASONS

Podstawa prawna

art. 178a§1 kk

Treść orzeczenia

<table> <colgroup> <col width="54"/> <col width="0"/> <col width="22"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="8"/> <col width="17"/> <col width="53"/> <col width="9"/> <col width="125"/> <col width="6"/> <col width="61"/> <col width="8"/> <col width="42"/> <col width="6"/> <col width="11"/> <col width="18"/> <col width="28"/> <col width="13"/> <col width="26"/> <col width="62"/> <col width="97"/> <col width="1"/> </colgroup> <tr> <td colspan="24"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> Formularz UK 2 </td> <td colspan="6"> Sygnatura akt </td> <td colspan="5"> IV Ka 716/25 </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td colspan="3"> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 16 września 2025 roku w sprawie o sygn. akt II K 561/25. </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> ☒ obrońca </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> ☐ inny </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="9"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="15"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> ☐ w części </td> <td colspan="6"> </td> <td colspan="7"> ☒co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="7"> ☒co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="7"> ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.1.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="16"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="16"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="16"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="16"> ☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="16"> ☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="16"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> </td> <td colspan="16"> ☐brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="5"> ☒uchylenie </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="8"> ☒zmiana </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.5. Ustalenie faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> 2.1.1.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Lp. </td> <td colspan="7"> Oskarżony </td> <td colspan="10"> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td colspan="2"> Dowód </td> <td colspan="2"> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> 2.1.2.1. </td> <td colspan="7"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.6. Ocena dowodów </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td colspan="10"> Dowód </td> <td colspan="9"> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="10"> </td> <td colspan="9"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="22"> Zarzut </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.1. </td> <td colspan="13"> Zarzut pierwszy (1) zawarty w pisemnej apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego dotyczył błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie że: - opinia sądowo- toksykologiczna jest wiarygodna, przeprowadzona w oparciu o jednoznaczny materiał źródłowy w postaci wyników wielokrotnego badania krwi, wykonana metodą naukową i poparta przekonującym wywodem wypowiedź eksperta dysponującego wiedzą specjalną, jednoznacznie obalająca wersję oskarżonego jako niewiarygodną medycznie. Ponadto, nieobarczona żadnym z mankamentów wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 kpk</a> - formułująca jasne i stanowcze wnioski końcowe, niesprzeczna wewnętrznie i w sposób pełny odnosząca się do możliwych scenariuszy zdarzenia, włącznie z wersją o rzekomym nadpiciu alkoholu przez oskarżonego już po zakończeniu podróży, podczas gdy w/w opinia została oparta na nieprawidłowo wykonanych badaniach Alkometrem, braku uwzględnia, iż o godzinie 13:43 stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu u oskarżonego wynosiło 0.92 mg/1 etanolu, zaś o godzinie 14:40 0,90 mg/1 etanolu- czyli praktycznie tyle samo- bez uwzględnienia wyników wcześniejszych pomiarów, wyprowadzenia błędnego wniosku, że pomiędzy godziną 12:18, a godziną 13:00 oskarżony był w stanie nietrzeźwości z zawartością alkoholu prowadzącą do stężenia 0,97 mg/1 bez uwzględnienia, że o godzinie 13:45 miał stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu 0.97 mg/1, co oznaczałoby , że to stężenie alkoholu utrzymywało się u oskarżonego nieprzerywanie pomiędzy godziną 12:18 a godziną 13:45, a w efekcie niesprawdzenia przez biegłego, czy urządzenie jakim przebadano oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu było sprawne technicznie - co wskazuje, że opinia biegłego zwiera niejasności nie wyjaśnia stanowiska biegłego co do przeprowadzonych pomiarów alkoholu i nie odnosi się do wszystkich istotnych okoliczności sprawy - co uniemożliwia jej jednoznaczną interpretację. </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zarzut pierwszy podniesiony przez obrońcę oskarżonego w apelacji częściowo zasługuje na uwzględnienie. Aby skutecznie podnosić zarzut naruszenia wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> zasady swobodnej oceny dowodów należy wykazać, że ustalenia sądu meriti oraz ocena zgromadzonego w niniejszej sprawie istotnego materiału dowodowego z punktu widzenia postawionego oskarżonemu zarzutu nie została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 kpk</a>), a nadto nie była wynikiem rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>) oraz uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 kpk</a>) - zobacz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r., OSNKW 1991 r., nr 7-9, poz. 41 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., Prok i Pr. 1999 r., nr 2 poz. 6). Sąd I instancji przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowanie dowodowe i dokonał oceny ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego, uzasadniając dlaczego nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Dokonana przez sąd rejonowy ocena ujawnionych w toku przewodu sądowego dowodów poczyniona została z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego i pozostaje pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. Sąd rejonowy zasadnie przypisał R. H. sprawstwo zarzucanego mu czynu. W tym zakresie podzielić należy przede wszystkim wniosek sądu I instancji dotyczący tego, że na wiarę nie zasługiwały wyjaśnienia oskarżonego w których twierdził, że w czasie jazdy samochodem marki K. (...) był trzeźwy, gdyż alkohol spożywał dopiero pod sklepem. Z opinii biegłego chemika- toksykologa dr n. med. Ł. Ł. wynika, że z medycznego punktu widzenia wypicie przez oskarżonego między godziną 13.10 a 13.20 alkoholu w ilości 200 ml wódki i 0,5 piwa doprowadzić powinno do maksymalnego stężenia alkoholu na poziomie ok. 1,4 promila. Taką ilość spożytego alkoholu w dniu zdarzenia oskarżony podał w złożonych wyjaśnieniach na rozprawie przed sądem rejonowym, a także do protokołu badania stanu jego trzeźwości przez funkcjonariuszy Policji w dniu 22 maja 2025 roku. O godzinie 13.45 maksymalna wartość alkoholu, jaką zmierzono w wydychanym powietrzu przez R. H. wynosiła 0,97 mg/l czyli 2,03 promila. W przeprowadzonym badaniu o godzinie 13:43 z udziałem oskarżonego stwierdzono stężenie na poziomie: 0,92 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a więc około po 23 minutach od ewentualnego deklarowanego spożycia alkoholu przez R. H.. Biegły Ł. Ł. w wydanej opinii pisemnej wskazał, że, gdyby spożycie alkoholu nastąpiło, jak w wersji podanej przez oskarżonego, uzyskany wynik pomiaru byłby znacznie niższy o godzinie 13.43, dlatego z medycznego punktu widzenia wersja oskarżonego odnośnie spożytego alkoholu jest niewiarygodna. Biegły zaopiniował, że pomiar powietrza wykonany w dniu 25.05.2025 roku wskazuje o godz.13.45 i 14.12, że kierując pojazdem między godz. 12.18, a 13.00 R. H. był w stanie nietrzeźwości z zawartością alkoholu prowadzącą do stężenia 0,97 mg/l. Rację ma obrońca oskarżonego, że stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu u oskarżonego przy obu przeprowadzonych badaniach o godz.13.45 i 14.12 było jednakowe, ale fakt ten nie dyskwalifikuje wydanej opinii, gdyż wynik jednego z pomiarów mógł wynikać z niedokładnego ,,wydechu powietrza” przez oskarżonego do Alkometru, ale od pierwszego badania do godziny 14.12 stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu rosło i dopiero zmalało o godzinie 14:40 do wartości 0,90 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Ponieść należy, że biegły wydający opinię w przedmiotowej sprawie wyjaśnił, że w realiach przedmiotowej sprawy nie można wykonać obliczeń retrospektywnych, co do zawartości alkoholu w organizmie R. H. w czasie popełnienia zarzuconego mu czynu, a jedynie należy oprzeć się na wiedzy medycznej. Taką wiedzę niewątpliwie biegły z wieloletnim doświadczeniem zawodowym (stopniem naukowym doktora) i kwalifikacjami posiada. Zdaniem sądu okręgowego brak jest podstaw do twierdzenia, że wykonywane pomiary u oskarżonego stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu są wadliwie. Urządzenie Alkometr nr. (...) posiadało aktualne świadectwo wzorcowania wystawione w dniu 11 kwietnia 2025 roku. Świadek G. F. – funkcjonariusz Policji w złożonych zeznaniach wskazał, że w dniu zdarzenia nie stwierdził jakichkolwiek problemów technicznych w działaniu urządzenia, żadne nieprawidłowości nie zwróciły jego uwagi, a dokonywał w tym dniu kilku pomiarów. Świadek w sposób rzeczowy, fachowy i przekonująco wytłumaczył jakie procedury zastosowano przy badaniu oskarżonego. Najpierw był zbadany urządzeniem Z., które wskazuje tylko czy badana osoba jest pod wpływem alkoholu (zapalają się kolorowe diody oznaczające stan badanego) i dopiero, gdy stwierdzono wynik pozytywny oskarżony został poddany szczegółowemu badaniu urządzeniem Alkometr na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Świadek jest funkcjonariuszem Policji, z wieloletnim doświadczeniem, toteż w światle jego obiektywnych zeznań, nie ma podstaw do przyjęcia, że urządzenie Alkometr nr. (...) mogło działać wadliwie. Czyn oskarżonego został ujawniony po zawiadomieniu przez jego żonę o możliwości kierowania przez męża pojazdem w stanie nietrzeźwości. Nie znajduje logicznego wytłumaczenia w takiej sytuacji zachowanie oskarżonego, który po rozmowie telefonicznej z funkcjonariuszem Policji w ciągu 10 minut miałby spożyć alkohol zakupiony w sklepie, tym samym narażając się na zarzut jazdy w stanie nietrzeźwości. W ocenie sądu odwoławczego opinia biegłego jest pełna, wewnętrznie spójna i nie zawiera wad o jakich mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 kpk</a>. Prawidłowe są ustalenia sądu meriti, że R. H. w czasie kiedy kierował pojazdem marki K. (...) znajdował się w stanie nietrzeźwości. Zdaniem sądu okręgowego był to stan nietrzeźwości prowadzący o godzinie 14:12 do stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu o wartości 0,97 mg/l i w tej części sąd okręgowy zmienił opis przypisanego oskarżonemu czynu w zaskarżonym wyroku, gdyż sąd meriti ustalił, że był to stan nietrzeźwości na poziomie nie niższym niż 0,97 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Zarzut podniesiony przez obrońcę oskarżonego w punkcie 1 wniesionej apelacji w tej części sąd okręgowy uznał za zasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Skoro częściowo zasadny okazał się zarzut błędu w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia, to brak było podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez obrońcę oskarżonego bądź jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi rejonowemu. Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w części dotyczącej ustaleń co do stężenia alkoholu u oskarżonego podczas kierowania swoim samochodem marki K. (...). </td> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="7"> 3.2. </td> <td colspan="13"> Zarzut drugi (2) zawarty w pisemnej apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego dotyczył rażącej niewspółmierności kary w sensie jej surowości. </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Na wstępie podnieść należy, że sąd okręgowy w tym składzie podziela stanowisko zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, że zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy pomiędzy karą orzeczoną przez sąd I instancji a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary, istnieje wyraźna, istotna, „bijąca wręcz po oczach” różnica. Oznacza to, że zarzut określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a> zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy spełnione są łącznie dwa warunki. Pierwszy z nich to wskazana wyżej, wyraźna, istotna różnica pomiędzy karą orzeczoną, a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej, a drugi to stwierdzenie naruszenia przez sąd meriti dyrektyw wymiaru kary określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, co może nastąpić poprzez pominięcie określonych okoliczności o charakterze obciążającym lub łagodzącym lub też nie nadanie tym okolicznościom właściwego znaczenia przy określaniu rodzaju i wymiaru kary wobec osoby oskarżonej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21.09.2021 r., II AKa 252/20). Czyn przypisany oskarżonemu charakteryzuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. R. H. wiedział, że jest nietrzeźwy i zdecydował się prowadzić samochód w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godzinie 14:12 do stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu na poziomie 0.97 mg/l. Działał z zamiarem bezpośrednim popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>. Przejechał odcinek drogi z Ł. do G. w momencie wzrastania natężenia ruchu i stwarzał realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Biorąc pod uwagę dyrektywy wymiaru kary zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 kk</a> nie można traktować orzeczonej kary wobec oskarżonego jako rażąco niewspółmiernie surowej. Wymierzona oskarżonemu kara nie przekracza stopnia jego winy, który wiedząc, że jest w stanie znacznej nietrzeźwości zdecydował się na jazdę samochodem. W realiach przedmiotowej sprawy oskarżony nie działał w jakiejś wyjątkowej sytuacji i nie było żadnego ważnego powodu, aby w tym dniu musiał jechać swoim samochodu. Podnieść należy, ze T. H. podczas rozmowy z oskarżonym poinformowała go, że ,,jest pijany”, a on temu nie zaprzeczył i odpowiedział jej, że ,,pił wczoraj”, po czym wyszedł z jej mieszkania i odjechał swoim samochodem. Orzeczona kara oskarżonemu nie może być postrzegana jako rażąco niewspółmiernie surowa, gdyż jest karą wolnościową i spełni swe cele w zakresie obu prewencji. Promowanie takich kierowców, jak oskarżony, dobrodziejstwem samoistnej kary grzywny byłoby swoistym przyzwoleniem na analogiczne zachowania. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Wniosek </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="13"> O zmianę wyroku i orzeczenie grzywny w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. </td> <td colspan="9"> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Skoro niezasadny okazał się zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary, to brak było podstaw prawnych do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez obrońcę oskarżonego. </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> 4.1. </td> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> 5.1.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Sąd okręgowy utrzymał w mocy w pozostałej części wyrok sądu meriti, zmieniając jedynie w opisie przypisanego czynu oskarżonemu ustalenie, co do jego stanu nietrzeźwości. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Skoro zarzuty podnoszone obrońcy oskarżonej nie zasługiwały na uwzględnienie, a także brak było podstaw do uchylenia wyroku sądu I instancji z urzędu, należało zaskarżony wyrok w pozostałej części utrzymać w mocy. </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> 5.2.1. </td> <td colspan="22"> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> W zakresie ustalenia stopnia stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu poprzez przyjęcie, że oskarżony kierował w czasie czynu pojazdem mechanicznym będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godzinie 14:12 do stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu o wartości 0,97 mg/l. </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td colspan="22"> Sąd meriti poczynił dowolne ustalenie, przyjmując, że oskarżony kierował pojazdem mechanicznym będąc w stanie nietrzeźwości wyrażającym się stężeniem alkoholu w wydychanym powietrzu na poziomie nie niższym niż 0,97 mg/l. Sąd okręgowy ustalił, że oskarżony, kierował w czasie czynu pojazdem mechanicznym będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godzinie 14:12 do stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu na poziomie 0,97 mg/l. </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> 5.3.1.1.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> 5.3.1.2.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> 5.3.1.3.1. </td> <td colspan="14"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> 5.3.1.4.1. </td> <td colspan="14"> </td> <td colspan="6"> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="20"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="18"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> pkt 3 </td> <td colspan="18"> O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a>. Sąd okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych opłaty za drugą instancję i kwotę 20 złotych z tytułu wydatków za postępowanie odwoławcze. Wysokość opłaty ustalono na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2)">art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (tekst jednolity: Dz. U. 1983 r. Nr 49 poz. 223) </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td colspan="24"> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="328"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 1.11. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> Obrońca oskarżonego R. H. </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Skarżone jest rozstrzygniecie uznające oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, a z ostrożności procesowej apelant podniósł zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej oskarżonemu kary. </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="4"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☒ w części </td> <td colspan="2"> </td> <td> ☒co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> ☒co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☒<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☐<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="5"> ☐brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 0.1.1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="3"> ☒uchylenie </td> <td> </td> <td> ☒zmiana </td> </tr> </table>