I SA/Op 291/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka Jawna w [...] na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za maj 2020 r. postanawia : stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu –Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. UZASADNIENIE Wnioskiem z 7 kwietnia 2020 r. A Spółka Jawna w [...] (dalej jako skarżąca, strona) zwróciła się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek m.in. za maj 2020 r., na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), dalej "ustawa o COVID-19". Decyzją z 22 lipca 2020 r., wydaną na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm. - dalej "kpa") w zw. z art. 31zo ustawy o COVID-19, Zakład Ubezpieczeń Społecznych o/Opole umorzył postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za maj 2020 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że strona nie przedłożyła w terminie do 30 czerwca 2020 r. dokumentu rozliczeniowego za maj 2020 r., wobec czego wniosek stał się bezprzedmiotowy. Rozpatrując wniosek skarżącej o ponownie rozpatrzenie sprawy ZUS o/Opole, wobec jego spóźnionego złożenia przez stronę, decyzją z 24 sierpnia 2020 r., wydaną na podstawie art. 134 kpa w zw. z art. 83b ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 266 ze zm., dalej: usus) oraz art. 31zq ust 8 ustawy o COVID-19, stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja z 22 lipca 2020 r. została doręczona stronie 27 lipca 2020 r., w związku z czym określony w art. 129 § 2 kpa czternastodniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał 10 sierpnia 2020r. Tymczasem strona nadała pismo z przedmiotowym wnioskiem 12 sierpnia 2020r., czyli już po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. W skardze na powyższą decyzję skarżąca wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją wydaną w I instancji, zarzucając organowi naruszenie: art. 31zo i art. 31 zq ustawy o COVID-19 oraz art. 7 i 227 kpa. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i 2 ppsa, który stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (§ 1). Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (§ 2). Zwrócić należy uwagę, iż oddział Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie posiada osobowości prawnej i nie można mu przypisać statusu strony postępowania. Stosownie natomiast do treści art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 266 ze zm., dalej: usus) Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną. Siedzibą Zakładu jest miasto stołeczne Warszawa. Tym samym Zakład Ubezpieczeń Społecznych został oznaczony przez Sąd jako organ, którego decyzja stanowi przedmiot skargi. Jednocześnie należy podkreślić, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. z 2017 r., poz. 367). Na mocy wyżej wymienionego przepisu rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zostało przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę, jednak odnosi się ono wyłącznie do zamkniętego katalogu spraw, których przedmiotem jest umorzenie, odroczenie terminu płatności lub rozłożenie na raty należności z tytułu składek określonych w art. 28 i art. 29 usus. Tymczasem, przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydana w oparciu o ustawę o COVID-19. Przedmiotowa sprawa nie należy zatem do katalogu spraw, o których mowa w w/w Rozporządzeniu z 22 lutego 2017 r. ponieważ jak wyżej wskazano, dotyczy ona prawa do zwolnienia z opłacenia należności składkowych, nie zaś umorzenia, odroczenia terminu płatności, ani rozłożenia na raty należności z tytułu składek. To powoduje, że ustalenie właściwości miejscowej następuje na podstawie regulacji ogólnej, zawartej w art. 13 § 2 ppsa. Wobec tego, skoro Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma swoją siedzibę w Warszawie, to zgodnie z art. 59 § 1 ppsa sprawę należało przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Z tych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono, jak w sentencji