II SA/Kr 310/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr) Sędziowie WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi W.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [....] w przedmiocie uzgodnienia lokalizacji inwestycji skargę oddala UZASADNIENIE II S A/Kr 310/07 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor [...] Zarządu Dróg Miejskich uzgodnił pozytywnie lokalizację inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego nr 2 zlokalizowanego na parterze budynku przy ul. [...] w [...] z przeznaczeniem na lokal usługowo-handlowy. W uzasadnieniu napisano, że do budynku istnieje dojazd a proponowana zmiana użytkowania nie zmienia istniejącej możliwości włączenia się do ruchu w ul. [...] w sposób zagrażający bezpieczeństwu ruchu. W zażaleniu na to postanowienie W. D. zam. w [...] napisał, że lokalizacja inwestycji narusza przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz utrudnia dojazd do budynków sąsiednich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu napisano, że ul. [...] jest drogą ogólnodostępną a fakt, że inwestycja utrudni dojazd do budynków sąsiednich nie oznacza, że będzie on w ogóle niemożliwy. Zaskarżone postanowienie nie zamyka uczestnikom ruchu drogi do ochrony swych interesów, gdyż mogą oni wnioskować do zarządcy drogi o podjęcie odpowiednich kroków gdyby wystąpiło bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa osób lub mienia. Na w/w decyzję SKO w [...] W. D. skierował w dniu [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, powtórzył on swoje zastrzeżenie zawarte w poprzednim zażaleniu i dodał, że jego zdaniem projektowany lokal nie spełnia wymogów lokalu usługowo-handlowego, że naruszono art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także że niektóre strony nie brały udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Stwierdzono, że Prezydent Miasta [...] przekazując organowi projekt decyzji do uzgodnienia przesłał o tym informację wszystkim stronom, o czym świadczy rozdzielnik do pisma z dnia [...] r. Nadto [...] Zarząd Dróg Miejskich w [...] wysłał postanowienie z dnia [...] r. wszystkim uczestnikom postępowania, o czym świadczy zalegający w aktach sprawy wypis z książki korespondencyjnej. Ponadto w aktach sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru decyzji Kolegium. Napisano dalej, że to, czy teren objęty wnioskiem posiada dostęp do drogi publicznej, jak również możliwość realizacji inwestycji na danym terenie, oceni organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy tj. Prezydent Miasta [...]. On też decyduje o zgodności 2 przedsięwzięcia z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zaskarżone postanowienie stanowi efekt postępowania wpadkowego, toczącego się w oparciu o art. 106 K.p.a., będącego elementem postępowania głównego, jaki jest sprawa lokalizacji inwestycji polegającej na zmianie użytkowania lokalu mieszkalnego. Zakres sprawy jest zatem ograniczony tylko do uzgodnienia, którego treść leży w kompetencji Dyrektora [...] Zarządu Dróg Miejskich, sprowadzającego się do odpowiedzi na pytanie, czy planowana lokalizacja inwestycji nie wykluczy możliwości włączenia się pojazdów do drogi publicznej i czy nie spowoduje zagrożeń dla bezpieczeństwa ruchu. Skoro planowana inwestycja nie polega na budowie, a tylko na zmianie użytkowania już istniejącego lokalu, jest rzeczą oczywistą, że istniejący dotąd dostęp do drogi publicznej będzie utrzymany a jedynym utrudnieniem będzie prawdopodobne zwiększenie liczby pojazdów korzystających z tego dostępu. Nie było zatem powodu do wydania postanowienia negatywnego. Stwierdzając te okoliczności i uzgadniając pozytywnie planowaną inwestycję Dyrektor [...] Zarządu Dróg Miejskich działał zatem zgodnie ze swoją kompetencją i nie naruszył prawa - w konsekwencji nie sposób stwierdzić naruszenia prawa w postanowieniu organu drugiej instancji. Zarzuty zawarte w skardze okazały się bezzasadne zwłaszcza, że część z nich nie odnosi się do zaskarżonego postanowienia, ale do samego projektu zmiany użytkowania lokalu. Nie znalazły potwierdzenia również zarzuty procesowe, gdyż jak wynika z akt sprawy, strony były od początku informowane o toczącym się postępowaniu w sprawie uzgodnienia projektu inwestycyjnego. Na marginesie można również zauważyć, że wątpliwa jest legitymacja skarżącego W. D. do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie dotyczące samego uzgodnienia inwestycji przez Dyrektora Zarządu Dróg. Interes, jakim legitymuje się skarżący ma bowiem znamiona interesu faktycznego (skarżącemu zależy na tym, żeby dostęp do drogi publicznej nie był utrudniony) a nie interesu prawnego we wniesieniu skargi, czego wymaga art. 50 ust. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.). Sama zmiana sposobu użytkowania lokalu nie może bowiem całkowicie zaniknąć dostępu do drogi. W opisanej sytuacji, skoro zaskarżona postanowienie nie narusza prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.