II SA/Ke 445/14

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 31 grudnia 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: I. ustanowić dla D. P. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kiecach, II. oddalić ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. III. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE D. P. złożyła w dniu 20 czerwca 2014 r. formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. P. i K. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Ze złożonego wniosku wynika, że skarżąca jest mężatką, ale od 2008 r. nie mieszka z mężem. Dorosłe dzieci w 2014 r. wyprowadziły się z domu, wnioskodawczyni obecnie sama prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżąca wraz z mężem jest współwłaścicielką domu wielkości 120 m² i działki rolnej o powierzchni 13 arów. Wnioskodawczyni utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1400 zł netto miesięcznie. Skarżąca sama ponosi koszty utrzymania domu oraz spłaca pożyczkę w ratach po 300 zł miesięcznie. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 30 lipca 2014 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w całości. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę D. P. W dniu 30 grudnia 2014 r. skarżąca złożyła ponowienie formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego i podając te same dane, co poprzednio. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży więc obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych i opłaty związane z utrzymaniem domu oraz brak majątku poza współwłasnością nieruchomości mieszkalnej, uznano, że ona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania,. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej Odnosząc się natomiast do ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy stwierdzić, że jest on bezzasadny i podlega oddaleniu. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 30 lipca 2014 r. którym zwolniono skarżącą od całości kosztów sądowych, w tym również od opłat kancelaryjnych i wpisu od skargi kasacyjnej. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.